Part

 1 Now |    jak się czasem wiater pod noc porwie, a tymi krzyżami
 2 Now |      goryczy w sobie i przez noc widocznie, gdyż bardziej
 3 Now |      nie widziały! Nu, a jak noc jest na miasto, to una i
 4 Now | zbrużdżonej twarzy znać było noc niespaną. Gdy przecież wypił
 5 Now |   zaspał dziś jakoś. Długo w noc na posłaniu rzucał się jak
 6 Now |     się tylko o tę kołdrę co noc bić musimy. Niech Wicek
 7 Now | potwierdziłem gorliwie. - Co noc się bić musimy, bo spada...~"
 8 Now |    gdy mróz coraz większy na noc brał. a Piotruś, zwyczajnie
 9 Now |      było znowu gorzej. Całą noc kaszel ją męczył, a pić
10 Now |       dotąd był ni dzień, ni noc; jakiś ład był naruszony,
11 Obra|      pan strażnik choć jedną noc nocował na mojej pryczy,
12 Obra|    to tak jęczał bez caluśką noc, jakby jego kto rżnął! Niestrzymane
13 Obra| dzień- Ale jak tylko Pan Bóg noc dał, tak do mego Onufra
14 Obra|  dziennie na łyżkę strawy, a noc krótką przepędza się w bruździe,
15 Wier|      śnieżnej przestrzeni,~A noc słuchała, smętna, a niebiosy~
16 Wier|    grały i łkania, i żale...~Noc całą dziecko zagrzewał oddechem,~
17   1 |     tam jest matka.~...Przez noc tu szła całą,~Nie patrząc
18   1 |     sina.~I zdało mi się, że noc sama drżąca~Ze zgrozy blednie
19   1 |   choć się zaciąłem~Przez tę noc jedną, jak wilk, choć słyszałem~