Part

 1 Now |  mruczenie to rośnie, potężnieje, staje się jękiem niemal. Ta dusza
 2 Now |    nerwowy, blada jego twarzyczka staje się bledszą jeszcze, wielkie
 3 Now |              huknął chłopak jak o staje drogi, rad, że się wreszcie
 4 Obra|     dalszych latach twarz więźnia staje się rozmiękłą, przybiera
 5 Obra|        przełamało woli i energii, staje się na dłużej wprost nieznośnym,
 6 Obra|   wreszcie strażnik i w milczeniu staje w progu. "Wielmożny" rzuca
 7 Obra|         zrywa się, opuszcza ręce, staje pod ścianą przylepiając
 8 Obra| szczęśliwie ze drzwi i przy progu staje. Pełne światło, z otwartego
 9 Obra|         Gdy mu się jedno zmęczy i staje w ciemnym swoim dole nieruchome,
10 Obra|      sztywną i ciężką nogę.~Nagle staje i szeroko otwiera osłupiałe
11 Obra|           twarz blednie, bieleje, staje się biała, bardzo, bardzo
12 Obra|       opamiętywa się jakoś i znów staje na poprzednim miejscu. Jest
13 Obra|       fajkę i w pierwszym rzędzie staje z podniesioną głową. Nikt
14 Obra|         do boków kościste łokcie, staje się małym, bardzo małym,
15 Obra|      ciemnej, a zakochany bohater staje się na pierwszej przechadzce
16 Obra|          z uwielbieniem, a Helena staje się bohaterką chwili.~ ~
17 Obra|          po niejakim czasie łyżka staje się gorąca, jak rozpalone
18   1 |        smutnie,~Dusza się we mnie staje bardzo sroga...~I na ogromnym,