Part

 1 Now |     tam wieś taka Kanonicze. niby taki kraj. na podób naszego;
 2 Now |   czerwoną wełną, jako że to niby ochfiara jest za tego nieboszczyka,
 3 Now |     dworze było chłopczysko, niby do pasenia. Niedolelnie
 4 Now |    Aż też przyszły Zaduszki, niby te ich "Dziady", co się
 5 Now |    ów szepce: "maty" - że to niby matka, więc jej przystęp
 6 Now |     wpółspuszczoną powieką i niby obojętnie zapytał:~- Nu,
 7 Now |      mnie Felek w bok, że to niby ciepło będziemy mieli, bo
 8 Now |  dzień na nim gwizdał, że to niby kolej odchodzi. Polecieliśmy
 9 Now |      przyszedł ranek, leżała niby bez duszy, co dzień bielsza,
10 Obra|    więzienia na rękach nieść niby martwe brzemię,~Kiedy się
11 Obra| dopiero półtora.~- Tak ci to niby jest, wielmożny panie, ale
12 Obra| Jakub machnąwszy ręką - taka niby dokumentna aresztantka to
13 Obra|    nieco -jak była ta wojna, niby turecka, to insze panowie
14 Obra|       wlepił, przekazując mu niby to wszystko, co od Osmólca
15 Obra|    jak go nawet na ręce brał niby małe dziecko. Sypiali też
16 Obra|    to na drugiego z obecnych niby obojętnie; w rzeczy samej
17 Obra|     mi zaraz dali w kark, że niby łżę; i przyświadczyli, że
18   1 |      tęsknotą~Nakryła czoło, niby chmurą złotą.~A pomilczawszy,