Part

 1 Now | Chłopaki zemknęły, jakby ich wiatr zdmuchnął, i nie było odtąd
 2 Now |  dobrodziej myśli, co jak tu wiatr wieje, to un piaskiem nie
 3 Now |    że una jego nie ominie. I wiatr jego nie ominie, i deszcz
 4 Now |      głupota, to powiada zły wiatr, co wieje.~Wzniósł rękę
 5 Now |    ciepło będziemy mieli, bo wiatr strasznie po izbie świstał,
 6 Now |    patrzeć jak puści, bo się wiatr na zachód obrócił.~Ale matka
 7 Now |     mróz trzymał. Choć się i wiatr na zachód obrócił, zimnisko
 8 Now |      wiali ze stajenki i jak wiatr do izby wpadli.~W parę pacierzy
 9 Now |    cichuchnym głosem jak ten wiatr letni. - Już się ty nie
10 Now |      oczekiwaniem.~Tymczasem wiatr jesienny świstał po ulicy
11 Now |     iść. Chciałby iść na ten wiatr wiejący, na ten deszcz siekający,
12 Now |  szły ławą świadków jak mały wiatr polem, niepokojąc je z lekka
13 Obra| hajdawerach leciał, jakby go wiatr unosił, ziemi ledwo dotykając
14 Wier|      źrenice błyszczące...~A wiatr tymczasem rozmiatał z komina~
15   1 |   szeptały tam z duchem~Albo wiatr trącał o lirę śpiewaczą?~
16   1 |    chowa~Umarłych prochy, iż wiatr ich nie miota.~Albowiem
17   1 |   Trupie, już na nas uderzył wiatr zgniły -~I w krwawej glinie