Part

501 Wier|        stopami bosymi,~Umilknął nagle jak rwące się struny...~I ponad
502 Wier|              porze,~On przecie nigdy, jak żyw, nie pamięta,~Żeby kto
503 Wier|        wygasła, pożółkła, zmartwiała,~Jak pustka była posępna i cicha,~
504 Wier|              Nie mogę, matko, sam!” - Jak chusta zbladła,~Lecz rozłamała
505 Wier|               miały rekruty...~Nagle, jak gdyby zawiodła ją siła,~
506 Wier|           snopem rzucił się po ziemi,~Jak złota strzała padł na stół
507 Wier|             ni piły,~I padał spocząć, jak martwy, na ławę...~A Jaś
508 Wier|              na ojca oczyma smutnemi.~Jak ci, co mówić nie śmią, że
509 Wier|           głowę,~A ściany skrzyły się jak diamentowe...~Bo zima na
510 Wier|                Łzy na nich marzły - i jak perły stały.~ ~Rankiem wyrobnik
511 Wier|              wyszedł. - Ojciec stanął jak zmartwiały,~We drzwi wlepiwszy
512 Wier|           Moja mateńko! Moja rodzona!~Jak też tam na wsi onej ?~Czy
513 Wier|          zielonej?~ ~I nie mieszkają, jak my, w piwnicy?~I widzą het...
514 Wier|               I łąki i zagaję;~Widzą, jak słonko idzie do morza~I
515 Wier|               słonko idzie do morza~I jak znów rankiem wstaje...~ ~
516 Wier|            rankiem wstaje...~ ~Widzą, jak pługi rzną wiosną skiby,~
517 Wier|              pługi rzną wiosną skiby,~Jak siewacz rzuca ziarna,~Jak
518 Wier|             Jak siewacz rzuca ziarna,~Jak woły ciągną zębatą bronę,~
519 Wier|             woły ciągną zębatą bronę,~Jak rodzi ziemia czarna...~ ~
520 Wier|            czarna...~ ~Oj, widzą one, jak źródła biją,~Jak mokre rzeki
521 Wier|           widzą one, jak źródła biją,~Jak mokre rzeki płyną,~Jak dzikie
522 Wier|                Jak mokre rzeki płyną,~Jak dzikie gęsi na ugór lecą,~
523 Wier|             dzikie gęsi na ugór lecą,~Jak staw zarasta trzciną...~ ~"
524 Wier|              mateńko, moja rodzona,~A jak tam jest w tym polu?"~"W
525 Wier|             Takie w powietrzu granie,~Jak kiedy, na ten przykład,
526 Wier|          organie...~ ~Od spodu słoma, jak trzcina, stoi,~Ot, gdzie
527 Wier|            gryka taka miodna!~A lny - jak niebo... a grochy w strąkach,~
528 Wier|              mateńko! Moja rodzona!~A jak tam na tej łące?"~"Na łące,
529 Wier|              z kosą,~A te dziewczęta, jak gąski białe,~W dwojakach
530 Wier|              mateńko! Moja rodzona,~A jak tam jest w tym lesie?"~"
531 Wier|                A dzień się przez nie, jak sitem, sieje~I patrzy złotą
532 Wier|         krasnych,~A co mchów tkanych, jak aksamity,~A co dzwoneczków
533 Wier|           lesie?~A w tej piwnicy, tom jak źdźbło ono,~Co się za wiatrem
534 Wier|          zamrzesz jeszcze przed zimą,~Jak ten wróbelek lichy...~ ~
535 Dzie|               większego trudno zucha,~Jak był Stefek Burczymucha,~-
536 Dzie|              nie będę Stefkiem chyba,~Jak nie chwycę wieloryba!~I
537 Dzie|              śniadania mu się bierze.~Jak nie zerwie się na nogi,~
538 Dzie|               nie zerwie się na nogi,~Jak nie wrzaśnie z wielkiej
539 Dzie|                                       JAK SZŁA WISŁA DO MORZA~ ~A
540 Dzie|               U tej pstrej kokoszy.~ ~Jak uszyły, wykroiły,~Tak płaszczyk
541 Dzie|               Trzem pająkom bez mała,~Jak się dobrze zasadzę,~Trzem
542   1 |                                I~ ~O, jak ja dzisiaj spojrzeć się
543   1 |         błękit i w te ludzkie twarze,~Jak ja podniosę oczy gorejące~
544   1 |          bratniemi,~Ja, co widziałem, jak słońce ją pije,~I nie upadłem
545   1 |               śpiewa,~I miałem serce, jak kamień spękany.~Co me ma
546   1 |         oddech, co mi podniósł włosy.~Jak łódź. tchem morza chwycona
547   1 |              białą.~Ponad jej czołem, jak tchnienie wilgotne,~Gdy
548   1 |               jej oczy.~Oczy to były, jak gwiazdy, zgaszone~We łzach
549   1 |          prowadzą,~Choć jeszcze usta, jak pąki zamknięte,~Nie odsłoniły
550   1 |            tak przed nią stoję,~Dłoń, jak mgła, lekką podniosła i
551   1 |         powietrzu przede mną gorzała,~Jak srebrna chmurka, gdy słońcem
552   1 |              słowiczych miała,~I była jak kwiat, gdy się w rosach
553   1 |              Naraz - głos jeden pękł, jak struna szklana,~A w głosie
554   1 |           bólu,~Że oczy moje pobiegły jak strzały~Za krzykiem w górę -
555   1 |             zostały.~Tam, na północy, jak złota głowica~Wyrzuconego
556   1 |                       Więc oczy moje, jak dwie mewy drżące,~Spadły
557   1 |          blednę.~A gdym w nią patrzał jak w święte obrazy,~Pod moim
558   1 |           czyniąc, a potem sczerniała~Jak święta ziemia - i tak już
559   1 |           zorzom miała podane oblicze~Jak ten, kto idąc, łkań dalekich
560   1 |         nawałnica,~I we łzach stanie, jak pełna amfora...~Patrz, bo
561   1 |            pogrzebiono!~Czy ty wiesz, jak to płaczą niemowlęta?~ ~
562   1 |              niemowlęta?~ ~Czy wiesz, jak długie noce przy kolebce~
563   1 |              tak wzburzonym do głębi,~Jak mętna fala, gdy ją wicher
564   1 |          wicher tłucze,~- Oto polecą, jak stado gołębi~I jak żurawi
565   1 |            polecą, jak stado gołębi~I jak żurawi wędrujących klucze -~
566   1 |                 A wtem ją objął mrok, jak chusta mglista,~I szła tak,
567   1 |          zwróciła ku mnie i, spokojna~Jak śmierć, odrzekła dźwięcznym
568   1 |             wyszły tchy parne~Z wody, jak z ludzkiej piersi, kiedy
569   1 |               ku ziemi~Sypiąca łzami, jak skrami srebmemi.~ ~Więc
570   1 |                i trzask, i płomienie,~Jak archanielski miecz, od tego
571   1 |      wszystkim tym - huragan bitwy.~ ~Jak z ogniów owych wyszedłem,
572   1 |              znieść nie mogę i padam, jak brzemię,~U nóg twych i na
573   1 |              łkanie ziemi -~I czułem, jak drży i jako się trwoży~Cichy
574   1 |               drobnemi~Rozkrzyżowany, jak orlik, szeroko~W tym polu,
575   1 |           trawie dzieciąteczka liche,~Jak wyciągały wychudłe rączyny~
576   1 |                rzekła - nędzny ginie,~Jak Judasz, wielki ów przedawca
577   1 |         różnych zawołań narodu,~Skąd, jak kipiątek z kotła i jak pary,~
578   1 |                jak kipiątek z kotła i jak pary,~Huk bębna buchał i
579   1 |         płócien bijąc w zachód złoty,~Jak wzdęte żagle, bielały namioty.~ ~
580   1 |                Strzaskany mając czub, jak maszt wśród burzy,~I bursztynowych
581   1 |               wzbiło~I tysiąc głosów, jak wicher, opadło.~Spojrzałem,
582   1 |           Rozbrzmiało wielkie "amen", jak grzmot w górach,~I zobaczyłem
583   1 |               strach uderzył we mnie, jak błysk gromu,~I szat mej
584   1 |            dziecięcia, aby je nosiła,~Jak w pierwszych czasach poczęcia
585   1 |            taka omdlałość,~Że czułem, jak mnie skrzydłem nietoperza~
586   1 |           liczyć, bo wstały mi włosy,~Jak kiedy burza łan żytni powali,~
587   1 |    zmierzchniki, i nie da zdobyczy.~ ~Jak nieprzytomny i jak obłąkany~
588   1 |        zdobyczy.~ ~Jak nieprzytomny i jak obłąkany~Do mojej świętej
589   1 |           psisko,~Z łbem rozpłatanym, jak granat, na ćwierci~I krwawym
590   1 |               się tak wzdrygnął cały, jak od sromu.~ ~Próżno on tutaj
591   1 |          zaciąłem~Przez tę noc jedną, jak wilk, choć słyszałem~Krzyk
592   1 |           trzylatek może, taki lniany~Jak ta kądziołka, i dzieweczka
593   1 |              trawach, a miała ramiona~Jak zwiędłe lilie, a oczy na
594   1 |               kręgi,~A ziemia pod nim jak pod grzmotem drżała,~Aż
595   1 |           rzecze - pozostał na straży~Jak kruk powietrzny u gniazda
596   1 |            dotykam i ze zgrozą czuję,~Jak mnie dech trupi wkoło oblatuje.~ ~
597   1 |          obaczą.~ ~I tak dziś siedzę, jak kruk osamiały,~Z dala od
598   1 |                A bracia dotąd walczą, jak zapaśni.~ ~I słyszę huk
599   1 |              pójdź, niech cię uścisnę jak brata.~Boś uczestnikiem
600   1 |            nad zbrodnią świata.~A zaś jak pielgrzym idź, a wytrwaj