Part

 1 Now |        czepki; reszta bielizny szła pod maglownicę. Raz nawet
 2 Now |        dzień.~Nikomu teraz nie szła tędy droga, nikt tu nie
 3 Obra|     złość po twarzy kipiątkiem szła. Nie patrzył on wszakże
 4 Obra|        tylko; wdowa Knaus, jak szła z targu, tak wstąpiła z
 5 Dzie|                            JAK SZŁA WISŁA DO MORZA~ ~A ta śliczna
 6   1 |        już w rosach, pod nocną szła zorzę~I gwiazdy nagle tryskały
 7   1 |  powietrze,~W przejrzyste tony szła, i w coraz bledsze.~Naraz
 8   1 |  budziły echową,~Gdybyś ty nie szła do swego zachodu~Drogą krzywd,
 9   1 |       ciężkiej zadumy,~Jasność szła w okna przyćmiona i chmurna,~
10   1 |    jest matka.~...Przez noc tu szła całą,~Nie patrząc drogi,
11   1 |    mrok, jak chusta mglista,~I szła tak, oczom moim zasłonięta,~
12   1 |        ów przedawca Chrysta.~I szła, kwapiąca się i smętkiem
13   1 |     wojna Boga nawet kusi.~ ~I szła, spuściwszy głowę, aby onej~
14   1 |      Jaka mi od nich do szpiku szła kości.~ ~A zaraz potem wyszliśmy
15   1 | czerwonym,~Aby z nich zgniłość szła na świat i trwoga,~A iżby
16   1 |  przewodnia,~W Boga wpatrzona, szła cicha i biała,~Lecz owa
17   1 |      myślach swoich pogrążona,~Szła przeciw wiatru małemu, co