Part

 1 Now |        broni. Jeżeli tedy Wysoki Sąd uznaje słuszność tej mojej
 2 Now |        przy nim obstawać. Wysoki Sąd nie może być obojętnym na
 3 Now |         drżącym głosem:~- Wysoki Sąd darować mi raczy. Przestraszyłem
 4 Now |           Cóż tam gadali we wsi: Sąd! Sąd! Matka płakała, ojciec
 5 Now |          tam gadali we wsi: Sąd! Sąd! Matka płakała, ojciec mu
 6 Now |       obojętnym głosem:~- Wysoki Sąd przyjąć zechce do swej wiadomości,
 7 Now |        być stawiane przysięgłym.~Sąd oddalał się poważnie, uroczyście,
 8 Now |   jeszcze, gdy nagle zabrzmiało: Sąd idzie!~Powstali wszyscy.
 9 Now |      jakby przebudzony ze snu.~- Sąd idzie! Sąd... Sąd idzie! -
10 Now | przebudzony ze snu.~- Sąd idzie! Sąd... Sąd idzie! -zaszeptały
11 Now |         snu.~- Sąd idzie! Sąd... Sąd idzie! -zaszeptały głosy.~
12 Now |         groźba głośna.~Ale teraz Sąd idzie. Idzie sprawiedliwość,
13 Now |          zalewa teraz światło.~- Sąd idzie!~Panowie zasiadają
14 Obra|      popadłam. Powiada wielmożny sąd, że był kwas... Abo ja wiem
15 Wier|     plony na polu jałowem,~Przed sąd wzywając całe pokolenia...~
16   1 |      jeszcze dawały.~Przy chacie sad wiśniowy, kwieciem biały,~ ~
17   1 |             A w ciszy niech trwa sąd, aż szale zniosą.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~