Part

 1 Now |     Zaduszki? - zapytałam stając w progu ogrodniczej izby, do połowy
 2 Now |       Dalej, Mendlu - krzyknęła od progu stróżka - zejdźta im z oczów!
 3 Now |       żelaznego garnczka.~Ojciec w progu przystanął, popatrzył na
 4 Now |         kłębek, potoczyli razem do progu. A taka w nas żałość była,
 5 Now |           widział u stojącego przy progu żołnierza.~Pan prezes wzruszył
 6 Obra|     kolanach dzieckiem siedziała w progu oficyny kołysząc się z boku
 7 Obra|      zarysowanymi wargami, kiedy w progu stanęła pod przywództwem
 8 Obra| głośniejsze sieknięcie deputatów u progu.~- Tak my przyszli prosić
 9 Obra|     deputatów do nowych wzdychań u progu.~Pan nadzorca bębnił palcami
10 Obra|          przymuszonym śmiechem.~Na progu ogląda się jeszcze. Znać,
11 Obra|         licznymi stopami podłogę w progu, na szczupłe oszalowanie
12 Obra|     strażnik i w milczeniu staje w progu. "Wielmożny" rzuca na niego
13 Obra|  szybkością do warsztatów, gdzie z progu rzuca się okiem na szewców
14 Obra|          mną ci hultaje!"~A tam, u progu, z wbitymi w podłogę oczyma
15 Obra|        szczęśliwie ze drzwi i przy progu staje. Pełne światło, z
16 Wier|          się młody robotnik sprzed progu;~Ten zmierzch wieczorny,
17   1 |          uderza.~ ~Teraz stanęła w progu, chce do syna...~Puśćcież