Part

 1 Now |   Rozstąpili się ludzie, ten i ów szepce: "maty" - że to niby
 2 Now |      skrzynce dwa gwoździe i w ów jaśniejszy kawał ściany
 3 Now |        koncepty różne, kupując ów stół, prawił, a za odniesienie
 4 Now |      stołem i w ławkach. Ten i ów poruszył się, zaszeptał,
 5 Now |  zaszeptał, odchrząknął; ten i ów wyciągnął szyję. żeby –spojrzeć
 6 Now |        to skąd oskarżeni chleb ów mieli? Bo to, że nie dostali
 7 Now |      Tymczasem za stołem ten i ów poruszył się w fotelu w
 8 Now |     zimne dusze, owszem, ten i ów odwrócił oczy nie mogąc
 9 Now |       postacie chłopiąt, ten i ów czuł wielką przykrość na
10 Obra|    zbrużdżonej twarzy.~Ten, to ów zaczyna mu się przyglądać.
11 Obra|       żywo przypomniałam sobie ów wiersz Heinego, gdzie każda
12 Obra|       to pisała w swoim czasie ów list do arcybiskupa, prosząc
13   1 |     złomie skały,~I patrząc na ów gród w płomieniach, zbladła,~
14   1 |        krzyżową i czarną,~Jako ów pielgrzym, idący znad Arno~
15   1 |      ginie,~Jak Judasz, wielki ów przedawca Chrysta.~I szła,
16   1 |        czarnych rot hejnały,~I ów pobitych dworzec widzę krwawy,~
17   1 | zabłysnął tęczą.~I dotąd gołąb ów biały oblata~Ziemie, co