Part

 1 Now|         dusza ludzka, dusza starego Żyda, ma też smutki swoje i tęsknoty,
 2 Now|            śpiew modlitewny starego Żyda; głos jego przechodzi wszystkie
 3 Now|         okno i widząc modlącego się Żyda, który z takim jękiem wołał
 4 Now|           jak tu deszcz pada. to un Żyda nie moczy, bo Żyd obcy?
 5 Now|          cegła z dachu leci, to una Żyda ominie, bo un obcy? Nu,
 6 Now|          dobrodziej powiada, co dla Żyda pieniądz wszystko jest?
 7 Now|           od razu cisnął na starego Żyda... Ale to nic nie szkodzi.
 8 Now|          tropu poprzednimi wywodami Żyda. natychmiast uczni swoją
 9 Now|        Uważał Jednak, że ta postawa Żyda jest wobec niego nie- właściwą
10 Now| niebezpieczeństwo skrzepiły starego Żyda. Położył rękę na głowie
11 Now|        persowej firance. Znały tego Żyda tak dawno, był usłużnym,
12 Now|       Spostrzegła stojącego w oknie Żyda uliczna zgraja i omijając
13 Now|          mundurze stal on pod oknem Żyda. rozkrzyżował ręce zacisnąwszy
14 Now|           twarzy.~- Wara mi od tego Żyda! - warknął jak brytan na
15 Now|             okno do izby, odepchnął Żyda, a sam w oknie stanął. Tłum
16 Now|          łydkach bił, tak ze mną po Żyda leciał. Myśleliśmy, że go,