Part

 1 Now |     pojrzy, to właśnie jakoby ziemia się otworzyła i trumny na
 2 Now |       a w pośrodku przykopane ziemią, a nad wiechetkiem gałąź
 3 Now |       sczerniał jak ta święta ziemia, a gadać to jakby zapomniał...
 4 Now |     głuchszym łoskotem padała ziemia na matczyną trumnę.~ ~
 5 Obra|       sczerniał jak ta święta ziemia. Aż go też do lazaretu wzięli.
 6 Wier|     biczem wiosenne zasiewy~I ziemia we łzach zaledwie wydała~
 7 Wier|    się słońce,~I zmierzch nad ziemią trwał przez lat tysiące...~
 8 Wier|        Śnieżne duchy~Pomiędzy ziemią latały a niebem,~Białymi
 9 Wier|       zębatą bronę,~Jak rodzi ziemia czarna...~ ~Oj, widzą one,
10   1 |      i po sennych drzewach.~ ~Ziemia, już w rosach, pod nocną
11   1 |   potem sczerniała~Jak święta ziemia - i tak już została.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
12   1 | perliły zachodu.~I wskroś nad ziemią lireczki szły szklane~Skowrończych
13   1 |   oddanych ma sobie mogiła,~A ziemia znów jest nimi obciążona,~
14   1 |       Nie przeleciałaś ty nad ziemią cwałem,~Nie przeleciałaś
15   1 |      powietrzne gnał kręgi,~A ziemia pod nim jak pod grzmotem
16   1 |     dotąd insze panowanie~Nad ziemią, jeno starej onej złości~