Part

 1 Now |    goryczy w sobie i przez noc widocznie, gdyż bardziej zgarbiony
 2 Now |   Żydów biją!~Rozdrażniony był widocznie bardzo. Jego ospowata, długa
 3 Now |        swoim stołku nudził się widocznie. Może drzemał nawet. Przynajmniej
 4 Obra|     wygięte kolana drżą nieraz widocznie, chód bywa ciężki, wlokący
 5 Obra|     utrzymać na kabłąkowatych, widocznie w tej chwili drżących nogach.~
 6 Obra|      ten irytuje "wielmożnego" widocznie. Marszczy czoło uśmiechając
 7 Obra|   które leżą kupkami na oknie, widocznie rzadko bardzo poruszane.~
 8 Obra|       aż zdławionym, hamowanym widocznie głosem wyrzuciła z piersi
 9 Obra|        strasznie. Żarło go coś widocznie i krew z niego ssało. A
10 Obra| spodziewał się widać. Nie brał widocznie w rachubę mojej obecności.
11 Obra|       z pogodnym tryumfem, rad widocznie, że aresztant tyle sprytu
12 Obra|    pyta znów Tödi Mayer, który widocznie na Kuntza ma ochotę. - Maszeruj
13 Obra|    stary!~Ale stary miesza się widocznie. Nogi to właśnie najsłabsza
14 Obra|    bystro pogląda po ludziach. Widocznie syn się utrzyma.~- A więc,
15 Obra|      pewne poważanie otacza ją widocznie. Wróciwszy z ogródka, aresztantki
16 Obra|    jedna z kobiet, wycieńczona widocznie, tudzież młody jeszcze Żydek,