Part

 1 Now |       mnie co po zaduszkach? - rzekła. - Będzie tam i beze mnie
 2 Now |     drugi.~- Filipie! Filipie!-rzekła słabym głosem-a zajrzyj
 3 Now |       zawołała mnie do łóżka i rzekła zmęczonym, przerywanym głosem:~-
 4 Now | podszedł, popatrzyła na mnie i rzekła:~- Nic już, nic! Idź...~
 5 Now |     idący?~- Pamiętam, serce - rzekła matka z cicha.~- Albo to,
 6 Obra|    miewają czasem pensjonarki, rzekła cichym i słodkim głosem: "
 7   1 | zmierzchy sine:~- Idź za mną - rzekła - pójdziem w łez dolinę.~ ~
 8   1 |   zgasł, a idąc, drżałem.~Więc rzekła smętna moja przewodnica:~ ~-
 9   1 |                        Patrz - rzekła do mnie moja przewodnica -~
10   1 |    żurawi wędrujących klucze -~Rzekła Beatryx i wielką tęsknotą~
11   1 |  chmurą złotą.~A pomilczawszy, rzekła: - Ale onym~Ptakom jest
12   1 | czerwieni...~A kiedym milczał, rzekła mi:~- Straceni.~ ~
13   1 |         A gdyśmy zeszli nieco, rzekła pani:~- Oto jest rozstaj
14   1 |           Człowiek tam jeden - rzekła - nędzny ginie,~Jak Judasz,
15   1 |   surowa ksieni:~- Zaniechaj - rzekła - bo Pan rękojeści~Sądnych
16   1 |    żywot sobiem zbrzydził...~ ~Rzekła: - Mało~Już drogi onej przed