Part

 1 Now |           tu sobie, nie wymawiając Panu Jezusowi, odmówię; a patrzeć
 2 Now |      ominie, bo un obcy? Nu, to ja panu dobrodziejowi powiem, że
 3 Now |            rzeczy pamiętają. To ja panu dobrodziejowi powiem, co
 4 Now |            swego smutku też ma, to panu dobrodziejowi wiadomo jest,
 5 Now |            płaszczem nakrył. To ja panu dobrodziejowi powiem, co
 6 Now |            wpół filuternie.~- A ja panu dobrodziejowi powiem, co
 7 Now |          popiołem zasiadł' Przecie panu nikt nie umarł!~Stary Żyd
 8 Now |   oniemiawszy nagle, przypatrywali panu Łukaszowi ojciec jakby nas
 9 Now |         modlił się ciągle. Wszakże panu Łukaszowi pilno widać było,
10 Now | przynajmniej wrażenie robią one na panu obrońcy, który nagle kuli
11 Obra|          być na jotę inne niż przy panu nadzorcy- Po wtóre nie należy
12 Obra|          Zapartego zwrócił.~- A ja panu strażnikowi powiem, że kiedy
13 Obra|               A ja bym wielmożnemu panu nóżki umył i brud wypił,
14 Obra|        utoczył! Ja bym wielmożnemu panu śmiertelny grzech powiedział!
15 Obra|            podziękujże wielmożnemu panu!~Ale Onufer, zamiast ku
16 Obra|        zmyślny wyżeł patrzy w oczy panu, rychło powieką mrugnie