Part

 1 Now |     Ustim nie je, nie pije, od ludzi ucieka, a po kątach płacze
 2 Now |       jak z wilkiem mocuje, od ludzi stroniący. nijakiego pocieszenia
 3 Now |     łajkę patrząc w okno. Tych ludzi nie widział on tu jeszcze.
 4 Now |       uni złodzieje są, co uni ludzi krzywdzą, co uni po drogach
 5 Now |        mądrość jest, coby mało ludzi było. ale na tym mądrość
 6 Now |     będzie chyba szkapę między ludzi puścić.~- Szkapę? - zawołała
 7 Now |      pewno nie puszczał między ludzi! Toć żywicielka nasza...~
 8 Now |        zapamiętam, nigdym tylu ludzi nie widział w naszej suterynie;
 9 Now |       szastał i nastawiał, i z ludzi wydziwiał, a mnie w boki
10 Obra|       podczas kiedy tych dwóch ludzi przenikało się wzajemnie
11 Obra|       Zawsze cię do porządnych ludzi liczyłem, a ty mi taki zawód,
12 Obra|    prowadził, coraz trudniej o ludzi było, Onufer całą robotę
13 Obra|     słucha go tak mała garstka ludzi. Taka mowa, wypowiedziana
14 Obra|    karny, biuro, zamknięcie na ludzi i rzeczy.~Tam praktykował
15 Obra| dobrego na otrucie trzydziestu ludzi.~Topiąca się - i wyratowana,
16   1 |  Zaprawdę, Bóg ma w nienawiści ludzi!~ ~A wtem ją objął mrok,