Part

 1 Now |          warsztatu. Choć chłopak cicho się sprawia i tylko szeptem
 2 Now |      moździerz... - szeptała tak cicho, żem dosłyszał ledwie.~Skamieniałem.
 3 Now | Westchnął ciężko, poleżał chwilę cicho i na bok się do pieca obrócił;
 4 Now |      czym na cztery łapy jak kot cicho padł.~- Wiesz? - rzeki -
 5 Now |        mego chleba fasować, żeby cicho był.~- E-e-e? - zapytałem
 6 Now |        przykłada, przykazuje nam cicho być - i słucha. Aż westchnie
 7 Now |          Matka umarła w nocy tak cicho, że nikt nie słyszał nawet.~
 8 Now |          Tam wszakże jasno było, cicho i bezpiecznie.~W lekko ogrzanym
 9 Now |     nazywa.~Rozśmiał się w garść cicho, przebiegle, jak tylko Poleszuki
10 Obra|         wiatru, liście te padały cicho na zarosłe zielskiem rabaty
11 Obra|         nadzorcy-~Wchodzisz tedy cicho, spokojnie, jakby do miejsca
12 Obra|     pięścią... A nic będziesz ty cicho, ty taka, ty owaka! Buch
13 Obra|     otuliłam ją kołdrą i wyszłam cicho na palcach. Nie opodal ode
14 Obra|   oświadczeniu Dödölego znów się cicho robi. Pan radca stoi jak
15 Obra|       Drzwi główne otwierają się cicho, przyzwoicie, jak każda
16   1 |       nagle nade mną~Dziwnie się cicho zrobiło i ciemno,~A ucisk