Part

 1 Now |        słabym głosem matka, - A toć byś ty niedługo duszę w
 2 Now |          Bój się Boga, Filip! A toć nas ona wszystkich żywi!...~
 3 Now |       brakło, ale nigdy szkapy. Toć to była cała~nasza uciecha.~
 4 Now |       wyprawiają z tą kobyłą! A toć to czyste małpy z "meranzieryi".~
 5 Now |      nie puszczał między ludzi! Toć żywicielka nasza...~Pan
 6 Now |       też kumeńku, z taką mową. Toć byś ty, kumeńku. wmówić
 7 Now | zamkniętymi oczami leżała - no, toć człowiek nie kamień, toć
 8 Now |        toć człowiek nie kamień, toć już tak po przyjacielstwie
 9 Obra|         o obecności Jakuba- - A toć się jemu wyrok skończył
10 Obra|        Bóg za to ciężko skarał! Toć wielmożny pan nade mną ojciec
11 Obra|       moje dziecko najmilejsze! Toć ja ciebie ubić nie chciał!
12 Obra|         ciebie ubić nie chciał! Toć ja ciebie jak własną duszę
13 Obra|         wzięcie tego próchna! A toć to skóra i kości! Nic więcej!~
14 Obra|   milczeniu kotlarz Kissling. - Toć my go co dzień widzimy.
15 Obra|          Jak ten bestia patrzy! Toć, chwała Bogu, każdy oczy