Part

 1 Obra| suchości i martwoty; w trzecim rzuca się na nią jakiś cień zielonkowaty,
 2 Obra|    uśmiechając się do ciebie i rzuca w stronę korytarza skośne,
 3 Obra|     staje w progu. "Wielmożny" rzuca na niego wzrok pytający.
 4 Obra|      warsztatów, gdzie z progu rzuca się okiem na szewców i krawców,
 5 Obra|       mu imię. Zaczem z wysoka rzuca okiem na salę i tak kończy:~-
 6 Obra|    który myśli; na woźnego też rzuca w bok krótkie spojrzenia,
 7 Obra| oberżysta z Mainau. Kuntz znów rzuca szybkie spojrzenie na woźnego
 8 Obra|     mrugać czerwonymi oczyma i rzuca ukradkiem spojrzenia w kąt,
 9 Obra|     Pan radca jest niekontent. Rzuca on na obecnych chmurne spojrzenia
10 Obra|        Z drugiej strony dyszla rzuca się w podskokach silny kudłaty
11 Obra|   którejkolwiek z towarzyszek, rzuca się na rozbrajającego je
12 Obra|  gestem sadło z własnej kaszy, rzuca je łyżką na miskę płaczącej,
13 Wier|      wiosną skiby,~Jak siewacz rzuca ziarna,~Jak woły ciągną
14 Wier|   schowa!~A grusza na nie cień rzuca chłodny,~A wkoło woń chlebowa...~ ~
15   1 |   wilgotne,~Gdy na zwierciadło rzuca pary mętne,~Takie się światło