Part

 1 Now |    przynosi do oprawy grube, pełne kurzu foliały zatęchłych
 2 Now | cienki głos Piotrusia, który pełne rączyny trawy i wiosennego
 3 Now |    wszystko też wydawało się pełne dobroci i łaski. Srebrny,
 4 Obra| nadzorca przygryza czerwone, pełne wargi, żeby nie wybuchnąć.~
 5 Obra|    drzwi i przy progu staje. Pełne światło, z otwartego na
 6 Obra|  ogród okna pada na nędzarza pełne, złote światło. W świetle
 7 Obra|       oczy posępnych błysków pełne, ruchy niecierpliwe, nagłe,
 8 Wier|      Chyba dzieciństwo, nędz pełne, sieroty~I chyba tylko promyczek
 9 Wier| słuchała, smętna, a niebiosy~Pełne się zdały iskier i płomieni,~
10 Wier|      Zwróciwszy oczy smutne, pełne troski,~Na drogę, którą
11   1 |   drżące,~Spadły z powietrza pełne wielkiej trwogi,~Już na
12   1 | burzy,~I bursztynowych żywic pełne wnęki,~I grube, smolne,
13   1 |      A gdym miał mrowia tego pełne żyły,~Drugi się zaniósł
14   1 |      bojowisko~I miałem oczy pełne widzeń śmierci,~Gdym spojrzał
15   1 |    wież krzyże,~Miał smukłe, pełne gniazd gołębich szczyty.~