Part

 1 Now |          bądź miłościw grzesznej duszy jego! Boże, bądź milościw...~
 2 Now |          niedogasłe ognie, z dna duszy ruszone. Siedział milczący,
 3 Now | przyszedł ranek, leżała niby bez duszy, co dzień bielsza, a jak
 4 Now |          cztery, bez grosza przy duszy, po który by warto choć
 5 Now |         uczuć sprzecznych, z dna duszy dobytych, odwrócił się potem
 6 Now |       piersiach cieplej ludzkiej duszy. Chce, żeby przed podsądnym
 7 Obra| instynktów swoich, coś z własnej duszy... Zdejmowanie jej nie było
 8 Wier|   zacięte, drgające,~Jakiś krzyk duszy zdradzały ogromny,~Co mógł
 9 Wier|       kamień, który, wyrzucony z duszy,~Padnie w głębiny i ziemię
10 Wier|          mogiłce leży i nigdy mu duszy~Żadne już światło nie zbudzi,
11   1 |     bławatkiem nad pola orane,~I duszy sięgnąć tajemną swą władzą...~
12   1 |          człowieczeństwo~I jużem duszy nie władał językiem-,~A
13   1 |         XI~ ~Nikt mi już nigdy z duszy nie wyrzuci~Tego, co krwawi
14   1 |        co przędzę pajęczą~Wskroś duszy snują z żałosnym wzdychaniem.~