Part

 1 Now |    stole oba chude łokcie, znać przecie, że staremu introligatorowi
 2 Now | głęboko zbrużdżonej twarzy znać było noc niespaną. Gdy przecież
 3 Now |  tornister uczniowski, nie znać byłoby tej burzy, która
 4 Now |     Mimo pozornego spokoju znać było. że płonie jak roratna
 5 Obra| ziemi i znów pędził dalej, znać było, że siły jego bliskie
 6 Obra|    wszystkim tym, co mówi, znać pewne roztargnienie. Przewraca
 7 Obra|  progu ogląda się jeszcze. Znać, że rad by się rozdwoić,
 8 Obra| prócz Żydówek, a i na tych znać powagę chwili.~Wzajemnych
 9 Obra|    skroni, w całej postaci znać było gniewne wzburzenie.
10 Obra| stronę. Mitygował się, ale znać było, że mu to przychodzi
11 Obra|  jej świeżo Osmólec zadał, znać było, że wyrazu swego nie
12 Obra| wielu apatycznych twarzach znać było jakiś niepokój; wiele
13   1 | uczynił gadziny;~Lecz choć znać było, że dusza w nim krzyczy,~