Part

 1 Now |          i znów przed chłopakiem stanął. Tym razem jednak patrzył
 2 Now |       pchnięciem ręki otworzył i stanął w nim w rozpiętym kaftanie,
 3 Now |    odepchnął Żyda, a sam w oknie stanął. Tłum przeciągnął mimo tego
 4 Now |           po kątach pozierał, aż stanął przed matką i rzekł:~- Co
 5 Obra|         pamiętać o tym. Ponieważ stanął, ci, co szli obok i za nim,
 6 Obra|    ujdzie - odwrócił się nagle i stanął twarzą w twarz przeciw~pogoni.~
 7 Obra|     odprawia strażnika, zaledwie stanął we drzwiach i usta otworzył,
 8 Obra|      samemu gmachowi. Jest nowy. Stanął wszakże na miejscu dawno
 9 Wier|         spod lasu wschód wita...~Stanął i otarł łzę połą swej świty,~
10 Wier|         żywe ludzkości ogniwo...~Stanął w ulicy; na rogu jaskrawy~
11 Wier| trzaskający!~I wyszedł. - Ojciec stanął jak zmartwiały,~We drzwi
12   1 |         z niemowlątkiem~Na ręku, stanął i skostniał u proga.~Aż
13   1 |         brzmiało fugą.~ ~A wtedy stanął kościół oniemiony,~Jakoby