Part

 1 Now |      tak od razu pan dobrodziej powiada. To jest mądre słowo! Ja
 2 Now |      dukata dał. Pan dobrodziej powiada, coby Żyd nie był obcy?
 3 Now |     dalej rwało. Pan dobrodziej powiada, co dla Żyda pieniądz wszystko
 4 Now |         Gdański. Pan dobrodziej powiada, co ja cudzy. Nu, jak to
 5 Now |       cudzy? Tak pan dobrodziej powiada? Czy to tam już wyschła
 6 Now |      wydymając wargi.~- Nu, kto powiada? - pytał Żyd, a oczy już
 7 Now |   Ludzie tego nie powiadają. To powiada wódka, to powiada szynk,
 8 Now | powiadają. To powiada wódka, to powiada szynk, to powiada złość
 9 Now |     wódka, to powiada szynk, to powiada złość i głupota, to powiada
10 Now |     powiada złość i głupota, to powiada zły wiatr, co wieje.~Wzniósł
11 Now |    jeszcze głowę i rzekł:~- Pan powiada, co u mnie nic nie umarło?
12 Obra|        ja na taki los popadłam. Powiada wielmożny sąd, że był kwas...
13 Wier|          I wielkie jakieś dziwy powiada~O starych onych czasach,~