Part

 1 Now |    Żyd sam się roznamiętniał swą mową.~- Nu, a gdzie ta zapłata
 2 Now |        Musnął dwa razy białą swą brodę i pomyślawszy chwilkę
 3 Now |      pod ranne słońce zużytą swą klingą, skrawki papieru
 4 Now |      jego słowa uderzyły ich swą siłą. Skorzystał z tego
 5 Now |      wszakże przybrał zwykłą swą postawę i spuściwszy oczy
 6 Obra|    się we drzwiach, tak mowę swą kończy:~- Tak jest, moi
 7 Obra| mleczarskiego wózka, trzęsąc swą nędzną, starą, siwą głową
 8 Wier|      Co bezpromienną i zimną swą głowę~Ukryło kędyś za chmury
 9 Wier|      przed nim, biją w pierś swą - nagą!~ ~Był to niedzielny
10 Wier|    Rankiem wyrobnik zastawił swą piłę,~Porąbał stołek, rozpalił
11   1 |      I duszy sięgnąć tajemną swą władzą...~Już czułem, że
12   1 |    Próżno on tutaj odprawiał swą wartę~Trupią i próżno zawalał