Part

 1 Now |        mówiła dalej:~- A że choć i mogiły, to tam sobie naród inaczej
 2 Now |          się Boże takiego pochowu! Mogiły mu też ta wielce nie fundowali,
 3 Now |            krzyża i onej Ustimowej mogiły. Dochodzim, patrzę, kopiec
 4 Now |  płomienisko, jak nie ogarnie onej mogiły, jak się nie zaczną iskry
 5 Wier|            I jakże smutne są takie mogiły!~Ludzkość żyć winna siłami
 6 Wier|           stracone ziarno.~Poprzez mogiły, gdzie śpią te dzieciny~
 7 Wier|       krzyż w macierzankach~Starej mogiły strzeże.~A kto tam przejdzie,
 8   1 |            życiem dyszy na spodzie mogiły,~I na dnie śmierci. A jam
 9   1 | miesięcznej jasności,~Błogosławiła mogiły i kości.~ ~- Błogosławieni,
10   1 |              A gdy mówiła, zapadłe mogiły~I opuściałe zdawały się
11   1 |            ja, wspomniawszy na one mogiły~Ciche: - Uczyńmy - rzekłem -
12   1 |            wszyscy cichej zapragną mogiły.~ ~Lecz teraz idź a patrz! -