Part

 1 Now |         do stołu pchnął i obiad w milczeniu spożył.~Po obiedzie nie
 2 Now |           wąsy skubał i patrzył w milczeniu na czerwone, leżące na dnie
 3 Now |           na ręku wsparł i wąsy w milczeniu skubał.~- Żywi albo i nieżywi! -
 4 Obra|     Wchodzi wreszcie strażnik i w milczeniu staje w progu. "Wielmożny"
 5 Obra| przypatrywać - odpowiada po małym milczeniu kotlarz Kissling. - Toć
 6 Obra|     spocone czoło.~Syn cofa się w milczeniu od balasków i rozdmuchuje
 7 Obra|    opuszcza głowę i trzęsie nią w milczeniu. Potem ściska powieki z
 8 Wier|          siny,~I przeszedł izbę w milczeniu głębokiem.~O czym miał mówić? -
 9 Wier|        oczy mu patrzy.~Podszedł w milczeniu. Był gibszy i bladszy,~A
10 Wier|          gdzie śpią te dzieciny~W milczeniu śmierci przerażliwem, głuchem,~
11   1 |           słysząc zgoła,~Trwała w milczeniu swej wielkiej zadumy.~I
12   1 |        krzyże,~I wszystko stało w milczeniu i w mirze.~ ~A dla mnie,