Part

 1 Now | rośnie, potężnieje, staje się jękiem niemal. Ta dusza ludzka,
 2 Now |       się Żyda, który z takim jękiem wołał po swojemu do Boga,
 3 Now |       urwała się zgrzytem czy jękiem.~Zmierzchało już w izbie,
 4 Now |        a matka obudziła się z jękiem. Może nie spała nawet.~Kiedy
 5 Obra|     nie obudziwszy ani jednym jękiem żadnego ze swoich sąsiadów.~
 6 Obra|     piersi jednym przeciągłym jękiem idące westchnienie, bardzo
 7 Wier|   Pochwalony!”~Odrzekła na to jękiem jakimś głuchym...~Pierś
 8   1 |      w nas płaczem buchnęła i jękiem.~W sadzie, u płota, urodna
 9   1 |     krwi rosą...~Przypadłem z jękiem i martwą mu głowę~Podjąwszy,
10   1 |       Bóg dopuści,~Że z takim jękiem wstać mają wskrzeszeni,~
11   1 |    iść przed nami~Razem z tym jękiem dzwonów - błękitami.~ ~A
12   1 |      milczeniem pól głuchem~I jękiem matek, co synów swych płaczą,~