Part

 1 Now |         drzazga, sczerniał jak ta święta ziemia, a gadać to jakby
 2 Now |       odeszła, jak nie zacznie tę świętą ziemię całować, jak nie
 3 Now |        matczyną suknię brązową od święta i tę drugą modrą, codzienną,
 4 Now |            co ją ojciec w wielkie święta na szyję wiązał; była szuba
 5 Obra|            a tak sczerniał jak ta święta ziemia. Aż go też do lazaretu
 6 Obra|     panowie, jest dla niej rzeczą świętą, ale i w miłosierdziu miarę
 7   1 |            a potem sczerniała~Jak święta ziemia - i tak już została.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
 8   1 |          I tą żałobą przeciw Bogu święta.~I bił cień od niej, z światłem
 9   1 | przylgnąwszy ustami,~Rzekłem: - O święta moja! O przeczysta!~Jeśli
10   1 |       strach i trupia zgroza.~ ~A święta moja, cofnąwszy się krokiem~
11   1 |     obrazy i strachy czerwone,~Że święta moja, ściągnąwszy swej ręki,~