Part

1 Now | Ustimowej mogiły. Dochodzim, patrzę, kopiec okrutny. Tak ludzie
2 Now |       Justyś! Synku! Justyś! Patrzę ja, leci ona kowalicha nieboga,
3 Now |  miała, a patrzała, na co ja patrzę, nu, to ima by sześć razy
4 Obra|   coby w komórce został. Tak patrzę ja raz przez luft we drzwiach,
5 Obra|   jak własną duszę miłował!" Patrzę ja, wytrzeszczam oczy, nikogo
6 Obra|       prowadzą mnie do sądu. Patrzę ja, aż tu rzeczy precz porozkładane,
7 Obra|   kłótnia, odgróżki, a potem patrzę, pięćdziesięcioletnia może
8   1 | mojej dziś stoi u proga.~ ~I patrzę w ciemność, i słyszę wśród