Part

1 Obra|      jakby okutego wozu, wydawał idąc "ciężki", którego kajdany
2   1 |         mi głos omdlał, zgasł, a idąc, drżałem.~Więc rzekła smętna
3   1 |        których pachty miody,~Już idąc śladem smętnej mojej ksieni,~
4   1 |      podane oblicze~Jak ten, kto idąc, łkań dalekich słucha,~A
5   1 | powietrzne potrącały struny.~ ~A idąc onym polem we mgłach sinem,~
6   1 |    rzewny i kwilenie ciche.~Więc idąc na ten głos w najgęstsze
7   1 |          i niemęską.~ ~A gdyśmy, idąc, odeszli niewiele~Od tego
8   1 |         śpieszą,~Tak wskroś mnie idąc, w cień mnie swój ogarną~