Rozdzial

 1 Prze|         brygady często była przy nim gdyż starszy komendant obowiązku
 2 Prze|          Pellico; góruje także w nim wiara religijna i rezygnacja,
 3 Prze|   usiłowań, ani nadziei. Widać w nim wszakże nowy charakter Polaka
 4 Prze|       nad złem obchodzenia się z nim; hasłem jego jest: tak Opatrzność
 5 III |      Komendant i przyniesiono za nim futro ze skóry jeleni, włożono
 6 IV  |          wiele miał Polaków przy nim służących i ci tedy sekretnie
 7 IV  |        ze dwa tygodnie przeszło, nim ta całą wataka mogła się
 8 IV  |       lub trzy dni stać potrzeba nim woda opadnie, gdy później
 9 IV  |          serce, pożegnałem się z nim, który nie długo bawiąc
10 V   |         i nie wiedział, co się z nim dzieje, a osobliwie ci,
11 V   |          najprzód do wody, ja za nim podobnież. Wody nie było
12 V   |         kilku ludzi zbrojnych ku nim, poznano, że to byli mieszkańcy
13 V   |      ludźmi zbrojnymi poszedł ku nim, gdzie i mnie wziął z sobą;
14 VI  |          okrętu i stawiono przed nim: zrobiłem mu komplement,
15 VI  |    nieszczęściu obiecuję sobie w nim znaleźć ludzkość. Odpowiedział
16 VI  |        nieszczęście. Poszedłem z nim do jego mieszkania i częstował
17 VIII|     powietrze bywa najgorsze, bo nim te ryby wyschną, powstaje
18 VIII|        powstaje wielki smród a z nim napada robactwo.~Następuje
19 IX  |      niedźwiedzi uwija się przed nim, a rzeczony kawaler musi
20 IX  |          bryły tłustości, gdyż w nim mięsa jest mało. Tłustość
21 IX  |      mieszkań. Czas długi minie, nim oni wieloryba rozbiorą i
22 IX  | podobnemu losowi musiałbym ulec, nim bym się doczekał przypadkowego
23 XI  |      niedostatka majtków, byli z nim w Paryżu, a później do straży
24 XI  |           wszyscy byli jednego z nim sposobu myślenia: trudność
25 XI  |    pozostawało mu jeszcze czasu, nim okręt miał z portu odpłynąć,
26 XI  |        synem tamecznego popa i z nim cały wojaż odprawił. Brakło
27 XIII| rozmawiać nie może, a wiedzieć o nim pod karą największą. Ten
28 XIII|        kto wie, co przychodzi na nim, smutek czy radość. Były
29 XIII|    ewangelią i trybularzem przed nim niesionym. Starałem się
30 XIV |    popasu nie bywa tylko nocleg. Nim z miejsca samego ruszą wprzódy
31 XIV |         herbatę. Poprzynosili za nim wiele soboli, gronostajów
32 XIV |       każdym weselu i biesiadach nim traktują i bez niego obejść
33 XV  |      kolekcji Tadeusz Czackiego.~Nim wyjechałem z Ochocka byłem
34 XVII|          i Ewangelią. Tymczasem, nim Popi nadeszli, spazmy się
35 XVII|     Wszystek lud tameczny był za nim. Gdyby się był potrafił
36 XVII|      sobą różnego tłumu, i to za nim jak obłok sunęło się, a
37 XVII|    następnego. Pożegnawszy się z nim, odszedłem. Nazajutrz odesłał