Rozdzial

 1 Prze |         puszcza liście i kwitnie zawsze współcześnie z rozwijaniem
 2 Prze |         najcięższych, nawija się zawsze na myśl jakiś żart pocieszny,
 3 Prze |        stylem dobitnym, lubo nie zawsze czystym, i towarzyszów swoich
 4 II   |       złączony dom poprawy.~Myśl zawsze w trwodze: nie wiem, co
 5 II   |     Smoleńska, nauczył mnie, aby zawsze jednego słowa i eksplikacji
 6 II   |         mimo zbijania i strachów zawsze trzymać się jednego. ~1
 7 II   |       tym wiedział. Odpowiadałem zawsze tak podług honoru. Niech
 8 III  |      żołnierz nie chcieli gadać, zawsze człowiek cos sobie niepewnego
 9 III  |        ale miasta nie widziałem, zawsze osadzony byłem w jakimsiś
10 III  |      zapakowany w kibitkę, którą zawsze zasłaniano w przejeździe
11 III  | przejeździe przez miasta i wsie, zawsze oficer pijany i jego podkomendni,
12 III  |    każdego miasta przejeżdżając, zawsze stawali przed domem policji,
13 IV   |          sobolów czym mu się bal zawsze dobrze nagrodził.~Te narody
14 IV   |         z ludźmi ginęło. Szliśmy zawsze od rana do wieczora bez
15 IV   |     popasu; stawaliśmy na nocleg zawsze nad jakąś rzeką i paszą
16 V    |     życie winienem, a kupcy mnie zawsze z sobą zapraszali.~Gdy już
17 V    |         głębi okrętu do ściany i zawsze mnie kołysała.~Umarło nam
18 V    |          tego przejścia upatrują zawsze czasu pogodnego, aby trafić
19 VI   |          dziwnym widokom natury; zawsze straż nieodstępna mojego
20 VII  |         lecz połowa ludzi prawie zawsze wracała ślepych od wiatru
21 IX   |      farbami i to już zostaje na zawsze. Kobieta, najwięcej takiego
22 XI   |      podróż na los ślepy, płynąc zawsze ku stronie południowej i
23 XIII |       morderczą śmiercią, ile mi zawsze wmawiano do udręczenia,
24 XIII |         stąd choroby, która mnie zawsze w pół dusiła, jak gdybym
25 XIII |        wcale. Ksiądz jako tam na zawsze zesłany, a komendant przez
26 XIV  |     brzegi morza, ile że kolonia zawsze wysoko nad brzegiem morza
27 XIV  |        ubierając się dubeltowie, zawsze cierpiałem zimna największe,
28 XIV  |         nie minęło, ponieważ oni zawsze napadają i rozbijają nie
29 XIV  |         najtęższe mrozy wypadało zawsze śnieg kopać i dobierać się
30 XV   | Opuszczając jakie miejsce miałem zawsze konwój i każdy mi zawsze
31 XV   |         zawsze konwój i każdy mi zawsze opowiadał o swoich awanturach.
32 XVII |         którzy wygnani są raz na zawsze. Nie zostają atoli pod żadną
33 XVIII|          asygnacyjnych, myślałem zawsze, że w takim wielkim mieście