Rozdzial

 1 Prze |         patriota, pospieszył gdzie go ojczyzna wzywała, ruszył
 2 I    |   pospieszaliśmy czym prędzej, aby go mieć przed Wisłą i z drugiej
 3 III  |       staruszek żołnierz. Zacząłem go prosić i dałem kilka piętaków,
 4 III  |            Matki Boskiej, nazywają go po rosyjsku Kazańska Najś.
 5 III  |           w grzywę wstążkę, odsyła go nazad i pewnym jest jej
 6 IV   |          bo cztery razy więcej się go używa. I tak każdy dzień
 7 IV   |      stałem się taką ofiarą, pytam go się nawzajem, czy nie wie
 8 V    |           rybę ptaka złowił, a gdy go niósł z wierzchołku, złamał
 9 VI   |          komendant, nie można było go poznać, bo był w orientalnym
10 IX   |           jego, napełnia je, i tym go częstuje. Gość musi albo
11 X    |           Ciekawość wielka widzieć go w wodzie z rozpuszczonymi
12 XI   |            Nilowa komendanta chcąc go tylko aresztować. Znajdują
13 XI   |          śpiącego na wznak, porywa go Beniowski za ręce, aby się
14 XI   |    Irkuckiej posłany, uciekł, żeby go nie zabili i cała zdobycz
15 XI   | niespokojności i lękając się, żeby go połączonymi siłami nie atakowali,
16 XIII |          cieszyć, ponieważ widzimy go stojącego w progu, w białej
17 XIV  |       wołam więc ewangelistę, lecz go nie było, bo poszedł po
18 XIV  |          się za swoja ziemię; dziś go wraca i przyzywa Car biały,
19 XV   |            wrzuciły: trudno będzie go wypędzić, ale my go wypędzimy.
20 XV   |         będzie go wypędzić, ale my go wypędzimy. Gospodarz naucza
21 XVII |      obywateli dał człowieka, abym go zawiózł do miasta Moskwy.
22 XVII |          na jednej stacji upoiwszy go wódką, gdy zasnął porzuciłem
23 XVII |       wódką, gdy zasnął porzuciłem go i już byłem sam jeden bez
24 XVII |           z monstrancjami wszędzie go witali, przyznając go za
25 XVII |     wszędzie go witali, przyznając go za Piotra II, chociaż był
26 XVIII|           kraju wyjechać; prosiłem go, aby moją prośbę do Monarchy
27 XVIII|      Imperator Alexander I, wybrał go do nowej magistratury, dla
28 XVIII|           tę sprawiedliwość znając go z bliska, że dla ojczyzny