Rozdzial

 1 I    |           opłakiwałem los ojczyzny mojej, aż kiedy w roku 1794 zaczął
 2 II   |        umyślnie poginęło.~Ja w tej mojej framudze przebywam. Pytam
 3 II   |   Opowiedziałem, że w ciągu służby mojej dwudziestoletniej kilka
 4 II   |         najważniejsza, że ojczyzny mojej do ostatniej kropli krwi
 5 II   | Odpowiedziałem: że miłość ojczyzny mojej kazała na to zapomnieć,
 6 II   |           i aptekę. Drzewa kazałem mojej warcie po trzy kawałki wkładać
 7 II   |            słyszałem z opowiadania mojej warty. Miałem już w tym
 8 II   |             z których Komendant do mojej niewolniczej gaży po kilka
 9 III  |         Irkucka trzech żołnierzy w mojej straży zginęło, jedni nogi
10 III  |        ręce połamali z wierzchołka mojej kibitki. Gdy pijani i nieuważni
11 III  |       głucho zabić i powróciłem do mojej dawnej sytuacji. Z Kazania
12 III  |           skóry jeleni, włożono do mojej kibitki. Zadziwiło mnie
13 VII  |       gołym śniegu nocują.~Podczas mojej bytności było trzęsienie
14 IX   |            uwolnienia i powrotu do mojej ojczyzny, zacząłem myśleć
15 IX   |      mieszkał. Ten niby dla zabawy mojej opisywał mi ich sposób życia,
16 X    |           DO JAPONII~  ~W bytności mojej wyprawiony był okręt do
17 XIII |         los mnie na łonie ojczyzny mojej urodził Polakiem, że od
18 XIII |    wywieziony z ojczyzny i rodziny mojej, bym jako więzień za ojczyznę
19 XIII |     mniemając, że mi wyrok śmierci mojej oznajmić mają.~W tym razie
20 XIV  |       prócz mrozu wielkiego. Ja do mojej z futer karety sypiać chodziłem;
21 XIV  |           Przyskoczyli najpierw do mojej kibitki, zdarli kaptur futrzany
22 XV   |          widziały i zadecydowały o mojej chorobie. Przyszły więc
23 XVI  |  zamknięcia po cytadelach. Podczas mojej bytności w Irkucku, wielki
24 XVII |         kapralską, gdyż zupełnie w mojej chorobie i więzieniu odwykłem
25 XVII |     umniejszyły, lecz pozostałem w mojej pozycji. Wchodząc do kwatery,
26 XVIII|        paszport i wypytywała się o mojej historii, co też w krótkości
27 XVIII|     żadnego funduszu do utrzymania mojej exystencji, czekając powrotu