Rozdzial

501 XIV  |          tylko pies przewodnik idzie w zaprzęgu. Kamczadał zwykle
502 XIV  |             tylko wraz z psami leci. W ręku ma osztoł czyli kij
503 XIV  |        skinienie i słowa Kamczadała, w którą stronę ma się rzucić.
504 XIV  |            napisami i wielu krzyżami w tych wyrazach: "Tobie krzyżu
505 XIV  |       jechałem takim ekwipażem. Było w ogóle ludzi do trzydziestu
506 XIV  |             wyprzężone zwinąwszy się w okręg zasypiają, a w godzin
507 XIV  |             się w okręg zasypiają, a w godzin dwie każdy a nich
508 XIV  |             na każdym noclegu wielką w śniegach wykopywać jamę
509 XIV  |       zaprzęgają psy i puszczamy się w dalszą drogę. Szóstego dnia
510 XIV  |       mogliśmy trafić, bo mieszkania w ziemi zupełnie śniegiem
511 XIV  |              Niektóre psy, co bywały w tym miejscu, pokładły się
512 XIV  |             nie chciały. Poznały, że w tych miejscach są mieszkańce:
513 XIV  |             mieszkając przez lat dwa w niższej Kamczatce, nie wiedziałem
514 XIV  |         sprawiło. Ujrzałem się nagle w najprzyjemniejszych i najgustowniejszych
515 XIV  |            między kobietami ubranymi w białe suknie, i fetowały
516 XIV  |   odważniejszy, zjadłem grzyb cały i w kilka minut zasnąłem. Obudziłem
517 XIV  |              zasnąłem. Obudziłem się w godzin kilka, niby posłany
518 XIV  |              stułę i mnie spowiadał. W godzinę zasnąłem znowu i
519 XIV  |            godzin. Nie śmiem o moich w tym śnie okropnych widzeniach
520 XIV  |            postępowanie całego życia w dalszych latach; wszystkie
521 XIV  |             osoby jakie tylko znałem w życiu i którymi przyjaźń
522 XIV  |        przewodników i puściliśmy się w nową podróż.~Przez kilkanaście
523 XIV  |              ziemi Czukczów, byliśmy w największej obawie aby się
524 XIV  |       niektóre przygotowane prezenta w tytuniu, szkiełkach, i innych
525 XIV  |          mimo największego pośpiechu w jeździe, nie mogliśmy ich
526 XIV  |     jeleniach z polowania, niektórzy w czółnach, bo taki mają zimowy
527 XIV  |        poprzewieszanych z mięsem, bo w sidłach były łowione. Przyskoczyli
528 XIV  |           któremu zrobiliśmy składkę w tytuniu i innych cackach.~
529 XIV  |              pod gołym niebem, gdzie w najtęższe mrozy wypadało
530 XIV  |             przez napadami Czukczów. W tym to miejscu spoczęliśmy
531 XIV  |              żołnierz puścił mi krew w ilości pół garnca i tym
532 XIV  |            mnie osłabił. Z owej krwi w godzinę zrobiła się czarna
533 XIV  |         napadnieni od burzy ziemnej, w której śnieg tak się kręci,
534 XIV  |            ratunek, aby nie poginęły w śniegu; trwała ta burza
535 XIV  |           Już nam przychodziło ginąć w tym miejscu. Psy nie odbierając
536 XIV  |         część małą okruszyn sucharów w woreczku skórzanym, co mi
537 XIV  |   kilkanaście dni nieraz sanie i psy w tył się cofały. Spuszczaliśmy
538 XV   |              DO OCHOCKA~  ~Znalazłem w tym miejscu tegoż samego
539 XV   |          Jakucka do Ochocka.~Bawiłem w tym porcie dwa miesiące,
540 XV   |           też suknie najdziwniejsze, w których Sybille odprawują
541 XV   |         śludy, wszystko to komendant w Ochocku odebrał. Niektóre
542 XV   |              ubiorów, jedne złożyłem w świątyni Sybilli w Puławach,
543 XV   |          złożyłem w świątyni Sybilli w Puławach, drugie w Porycku
544 XV   |           Sybilli w Puławach, drugie w Porycku w kolekcji Tadeusz
545 XV   |           Puławach, drugie w Porycku w kolekcji Tadeusz Czackiego.~
546 XV   |       robienia cudów niż kamczackie.~W takiej tedy nieszczęśliwej
547 XV   |          dwie najszkaradniejsze baby w swoich dziwnych ubiorach;
548 XV   |         Gospodarz był to Syberianin, w garnizonie Ochockim odstawny
549 XV   |              na wznak, zostaje jakby w konwulsjach i do rozpalonego
550 XV   |           ognia toczy się. Gospodarz w tym momencie ostrzega, abym
551 XV   |      postrzegam, że ma kręcącego się w zębach dużego czarnego robaka,
552 XV   |          dawnego stanu. Udaliśmy się w dalszą podróż do Jakucka
553 XV   |             niedźwiedzi. ~Stanęliśmy w Jakucku, skąd niedługo do
554 XV   |             się ponad brzegami Leny. W przejeździe moim do Kamczatki
555 XV   |              te mnie dostawiły końmi w powozach do Irkucka. ~Te
556 XV   |            czyli sybille i u nich są w modzie. Roli nie uprawiają,
557 XV   |            chociaż ziemia jest żyzna w okolicach Irkucka. Żyją
558 XV   |             Opłacają podatek częścią w pieniądzach, częścią w futrach,
559 XV   |       częścią w pieniądzach, częścią w futrach, które za sprzedaż
560 XVI  |            kazano czekać: a że byłem w ubiorze Kamczackim lud zaczął
561 XVI  |     przypatrzenia się temu ubiorowi. W godzinę komendant przyjechał,
562 XVI  |           chory jestem a nie mam się w czym prezentować, prócz
563 XVI  |            do dwóch set ludzi wartę. W samym Irkucku trzy pułki
564 XVI  |          hordy. Granica Chińska jest w pobliżu, a prócz tego wiele
565 XVI  |         prezentować mnie, przybyłemu w tym dniu z Petersburga od
566 XVI  |          Polaków znam, bom lat kilka w Polsce konsystował po różnych
567 XVI  |           nieszczęśliwych utrzymywał w Irkucku, którzy podług ukazu
568 XVI  |               Podczas mojej bytności w Irkucku, wielki był napływ
569 XVI  |      pięknych i dystyngowanych, lecz w postaci najsmutniejszej,
570 XVI  |            za mężami poprzyjeżdżały.~W tym mieście bawiłem dni
571 XVI  |             góry na lat dwa jadącemu w przeznaczenie moje, ponieważ
572 XVI  |      wszystko gdy się okręt rozbijał w niwecz poszło, prócz jednego
573 XVI  |               nieszczęściem moim, że w rok dopiero doszła wiadomość
574 XVI  |            wrócić. Rzekłem mu na to: W.Pan widzisz, że żadnego
575 XVI  |            niespokojnym i rozpaczać; w której to najsmutniejszej
576 XVI  |         który był kapitanem sprawnym w Jakucku, w czasie gdym był
577 XVI  |        kapitanem sprawnym w Jakucku, w czasie gdym był wieziony
578 XVI  |              bardzo uczciwy i bogaty w futra, nazwiskiem Anton
579 XVI  |              żem rok dłużej siedział w niższej Kamczatce po wyszłym
580 XVI  |    odstawnemu tam mieszkającemu.~Gdy w lat sześć po przybyciu do
581 XVI  |             przybyciu do kraju byłem w Petersburgu dla odzyskania
582 XVI  |           tantum; gdyż prawo wexlowe w pięć lat za nieopłacenie
583 XVI  |             dowodów swojej przyjaźni w interesach moich, i nie
584 XVII |         niektórymi osobami, ruszyłem w dalszą podróż do Tobolska.
585 XVII |           nieszczęście. Był to pijak w najwyższym stopniu, na kilku
586 XVII |             dużymi gardłami. Pływają w jednej linii niezmiernymi
587 XVII |              Gdzieniegdzie są groby, w których znachodzą wielkie
588 XVII |             kapralską, gdyż zupełnie w mojej chorobie i więzieniu
589 XVII |           bardzo porządny pokój cały w obrazach i przed obrazem
590 XVII |           odchodząc od przytomności. W tym pomieszczeniu przychodzi
591 XVII |             asygnacyjnych, kładę się w oczach jego na wznak, złożyłem
592 XVII |       rozumny, oznajmił Popom, że ma w domu nieboszczyka. W pół
593 XVII |              ma w domu nieboszczyka. W pół godziny przyszło trzech
594 XVII |           trzech Popów z asystencją, w kapach, z trybularzem i
595 XVII |         umniejszyły, lecz pozostałem w mojej pozycji. Wchodząc
596 XVII |              odeszli.~Znajdowało się w tym mieście kilku Polaków
597 XVII |          którego miałem wielką pomoc w drodze, i który przez ośm
598 XVII |            lat mi służył, udałem się w dalszą podróż.~ ~Opisanie
599 XVII |           Opisanie Tobolska~ ~Miasto w którem liczą do czterech
600 XVII |      wszelkie magistratury, jakie są w Rosji, tu znajdują się.
601 XVII |              domy najbliższe znoszą. W okolicach Tobolska zamieszkały
602 XVII |             się dla zimna wielkiego. W tym mieście mieszka także
603 XVII |          towarzystwa ludzi. Im dalej w głąb Syberii, tym większa
604 XVII |        Komendanci tam są bożkami, bo w ich ręku życie bez dalsze
605 XVII |             zachwiane; ale zdradzony w końcu od swoich faworytów,
606 XVII |        Carewicza Gruzinów, który sam w tym miejscu mieszkał, mając
607 XVII |              ostatni szczątek siedzi w domu; nie był w służbie
608 XVII |      szczątek siedzi w domu; nie był w służbie wojskowej, bo trochę
609 XVII |            szczęśliwi.~Gdy nocowałem w tej koloni, nazajutrz przyszedł
610 XVII |             mnie na obiad. Poszedłem w porze zwyczajnej, gdzie
611 XVII |              bardzo wiele pięknych i w najpierwszym guście ubranych;
612 XVII |         ubranych; stół bardzo pyszny w dekoracjach; fruktów najprzedniejszych
613 XVII |           najwyborniejsze i co tylko w najpierwszym domu znaleźć
614 XVII |            Tak zaopatrzony, ruszyłem w dalszą podróż do Moskwy.
615 XVIII|           noc jadąc sankami stanąłem w Moskwie. Na ostatniej stacji
616 XVIII|              dwa domy są najpierwsze w Moskwie: jeden hotel Stambulski,
617 XVIII|      kurytarze apartamentów, wpadłem w oczy samejże gospodyni,
618 XVIII|   asygnacyjnych, myślałem zawsze, że w takim wielkim mieście znajdę
619 XVIII|             o mojej historii, co też w krótkości opowiedziałem.
620 XVIII|           Kaweryn. Ten wziąwszy mnie w swój pojazd zawiózł do Jenerała-Gubernatora
621 XVIII|           obiad i pozwolił dni kilka w Moskwie zabawić.~Po upływie
622 XVIII|              do kraju. Widziałem też w Moskwie jenerała naszego
623 XVIII|              skupiać, ponieważ byłem w sukni kamczackiej zimowej,
624 XVIII|            futra nie miałem.~Bawiłem w Wilnie dwa miesiące, aż
625 XVIII|         trapistów. Ja, żem się podał w paszporcie jako mieszkaniec
626 XVIII|       zezwolił a mnie kazał mieszkać w mieście Dubnie za inspekcją
627 XVIII|             rezolucja z Petersburga.~W tym czasie przybywszy do
628 XVIII|             Dom ten zacny i poważny, w którym znalazłem wiele osób
629 XVIII|              dla mnie Tadeusz Czacki w komisji Warszawskiej od
630 XVIII|            ojczyzny.~Później bawiłem w domu Alexandra Chodkiewicza,
631 XVIII|            mi najprzyjemniejszy park w lesie Czarnym, óśm włók
632 XVIII|        domowej, gdyż to miejsce było w lesie od wsi i wiosek oddalone.~
633 XVIII|          wiosek oddalone.~Przebywszy w samotności i smutku po utracie
634 XVIII|      dwuletnią chorobą. ~ ~Roku 1810 w Marcu~ ~Mieszkałem czas
635 XVIII|     magistratury, dla oblikwidowania w kilku guberniach izb skarbowych,
636 XVIII|          dążyłem ku Ukrainie, licząc w tamtych stronach dom przyjacielski
637 XVIII|           własny, gdzie postanowiłem w zaciszu i życiu prywatnym
638 XVIII|      wydatków i tyle pokazała zapału w ratowaniu ojczyzny, ile