Rozdzial

  1 Prze |            pielgrzymia Polski rozwija się w Legionach. Trzeba nam
  2 Prze |       Legionach. Trzeba nam przenieść się myślą bardzo daleko, z Włoch
  3 Prze |          Rosji i na Syberię pomnażała się co dzień. Pisma ich, a nade
  4 Prze |         którymi tchnęli , rozkrzewiły się pomału w kraju. Można nawet
  5 Prze |        literaturze zsyłkowej znajduje się także źródło głębokiego
  6 Prze |                albo o chęć połączenia się z bracią za granicą. Pierwszy
  7 Prze |           odtąd ten wyraz Sybir, stał się powszednim, jako ciągle
  8 Prze |                Każdy z nich odważając się na jaki zamiar niebezpieczny,
  9 Prze |         literatury polskiej, znajduje się wzmianka o Syberii; są wyborne
 10 Prze |        którego cały przedmiot rozwija się w Syberii: trzeba więc powiedzieć
 11 Prze |               podziałów zmieniających się często, dzieli się na dwa
 12 Prze |      zmieniających się często, dzieli się na dwa obwody wojenne: Tobolski
 13 Prze |             drogach i portach, składa się cała z kryminalistów rosyjskich,
 14 Prze |            nazad, i tak upowszechniło się przekonanie o niepodobieństwie
 15 Prze |            zwykle mówią: "bogdajbyśmy się nigdy nie zobaczyli". Ponieważ
 16 Prze |              nie masz nadziei spotkać się gdzie indziej jak chyba
 17 Prze |      pozostaje tylko życzyć rozstania się do śmierci.~Jeden z wojennych
 18 Prze |       szesnastym roku życia zaciągnął się do kawalerii narodowej jako
 19 Prze |               i sto mil przedzierając się krajem przez wojsko moskiewskie
 20 Prze |       moskiewskie osadzonym, połączył się na koniec z naczelnikiem
 21 Prze |              przypadkowi. Zdarzyło mu się w Ochocku jeszcze spotkać
 22 Prze |             własnodzielności; poddaje się dopuszczeniu, nie zrzekając
 23 Prze |           dopuszczeniu, nie zrzekając się ani usiłowań, ani nadziei.
 24 Prze |               Kopeć przeciwnie, uważa się za dotkniętego przez Opatrzność,
 25 Prze |               iż co dzień rano modlił się do Boga o swoje uwolnienie
 26 Prze |             nie przestawał spodziewać się lepszej przyszłości jeżeli
 27 Prze |       Tunguzów i Ostjaków. Przyłączył się do niej także oficer rosyjski
 28 Prze |           wymagał po nich poświęcenia się dla siebie, jako pan rządził
 29 Prze |           razie nieposłuszeństwa brał się do szabli i rąbał, kilku
 30 Prze |            polegając na niej sam czuł się władzą. Dla czegóż żaden
 31 Prze |               żaden Polak nie odważył się tak nastawić się Jakutom
 32 Prze |              odważył się tak nastawić się Jakutom jak oficer rosyjski?
 33 Prze |            miała siłę taką jak ta, co się wyobraża w carze rosyjskim.~
 34 Prze |            narodowa, która rozchodząc się z jakiegokolwiek punktu
 35 Prze |             opanować osadę i utrzymać się w niej przez zimę. Podczas
 36 Prze |       powstania Kościuszki wszczynały się poruszenia między Polakami
 37 Prze |            nie wiedzieli o niczym, co się stało w ich kraju; po upadku
 38 Prze |         upadku zaś Polski nie objawił się już żaden podobny zamiar.
 39 Prze |              którzy jak trzoda dawali się gnać kilku kozakom, w chwilach
 40 Prze |              spiski i zamyślali wybić się spod straży. Jakże więc
 41 Prze |        roślinne, jak wino, w burzeniu się swoim okazują zjawiska odpowiednie
 42 Prze |           odpowiednie tym, jakie dają się widzieć w życiu roślin,
 43 Prze |            współcześnie z rozwijaniem się swego gatunku na ziemi ojczystej.
 44 Prze |           głębiej? Teraz dopiero dają się pojąć owe wyrazy pieśni
 45 Prze |          iskrę narodową, gdziekolwiek się znajdzie, skoro myśli, czuje,
 46 Prze |               wzajemnego zastępowania się w pracy, połączonych tym
 47 Prze |          przygód najcięższych, nawija się zawsze na myśl jakiś żart
 48 Prze |           jakiś żart pocieszny, zdaje się należeć do innego narodu.
 49 Prze |               narodu. Kopciowi dobyły się już łzy z piersi; więcej
 50 Prze |             moralność, więcej zajmuje się przyszłością ojczyzny, kiedy
 51 Prze |         widzenia i co w nich objawiło się jemu względem przyszłych
 52 Prze |              jest razem krainą, gdzie się życie duchowe bardzo natęża.
 53 Prze |              musza ciągle zastanawiać się nad przeszłością, roztrząsać
 54 Prze |               jenerała Kopcia ukazuje się wkrótce powtórzona w historii
 55 Prze |          wygnańców na Syberii, odbija się dopiero w literaturze polskiej.
 56 Prze |               spadłe na Polaków zdają się mieć to przeznaczenie, żeby
 57 Prze |                Ten wpływ moralny daje się czuć i w życie politycznym.
 58 Prze |     przywileje, ale nawet imię, staje się numerem. Jenerał Kopeć,
 59 Prze |           wyższego Pana, do spotkania się w tym samym uczuciu potrzeby
 60 Prze |          swego życia zamilczał to, co się domu jego i rodziny tyczy,
 61 Prze |            wywodzi. Dom ten przodkami się szczyci, którzy zasługami
 62 Prze |         Stanów Koronnych i przyczynił się do skojarzenia Unii między
 63 Prze |               i tym sposobem połączył się z pierwszymi rodzinami w
 64 Prze |               jeszcze podobno szczyci się dom naszego Autora z tego,
 65 Prze |               wszystkich cnót, jakimi się Kapłan i obywatel zdobi.~
 66 Prze |         rzadkiego umiarkowania, które się na każdej stronicy jego
 67 Prze |              maluje. Kopeć nie oburza się nad złem obchodzenia się
 68 Prze |              się nad złem obchodzenia się z nim; hasłem jego jest:
 69 Prze |             jej świętej woli stosując się we wszystkim spokojnie znosi
 70 Prze |            jego podróż mimowolnie nam się na myśl nasuwa cnotliwy
 71 Prze |          umiarkowanie, to samo zdanie się na wolę Najwyższego, te
 72 I    |            ZAWÓD WOJSKOWY~ ~Urodziłem się w roku 1762, miesiąca Maja
 73 I    |           roku 1792, gdy Rosja zajęła się wojna z Turcją, natenczas
 74 I    |              w roku 1792.~Przyłączyli się do Rosjan i źli ludzie,
 75 I    |             nieprzyjacielowi, cofnęły się nasze wojska prawie do środka
 76 I    |             gdzie przeciwnie, tam bić się byliśmy przymuszeni.~Wojska
 77 I    |          wojskowych. Jaki taki głosił się samowładnym; zabierał kasy
 78 I    |             raz do Rekompensów podali się i cywilne urzędy przedawali
 79 I    |       Kościuszko na hasło dźwigającej się ojczyzny swojej powrócił
 80 I    |              ziemi (z której już mógł się wyżywić) i był spokojnym:
 81 I    |           sześć tysięcy Polaków oparł się Kochowskiemu, dowódcy wojska
 82 I    |              kiedy w roku 1794 zaczął się przebijać odgłos przez zastawione
 83 I    |           wypocząwszy czas jakiś udał się ku Warszawie i złączył się
 84 I    |            się ku Warszawie i złączył się z wojskiem narodowym. Z
 85 I    |             mnie dopędziła i złączyła się Przebiwszy się przez tyle
 86 I    |               złączyła się Przebiwszy się przez tyle wojska obcego
 87 I    |           wzrost Ojczyzny i złączyłem się z najbliższą i złączyłem
 88 I    |              z najbliższą i złączyłem się z najwyższym Naczelnikiem,
 89 I    |         swojej, trafiłem w końcu, żem się stał smutnym więźniem dzikiej
 90 I    |         innymi. Trzema dniami, gdyśmy się zbliżyli ku Fersenowi, którego
 91 I    |     komunikacji nie mógł, ani złączyć się od Brześcia z Suwarowem,
 92 I    |               w jakiej sile znajdował się nieprzyjaciel, co się wszystko
 93 I    |       znajdował się nieprzyjaciel, co się wszystko stało podług naszego
 94 I    |            aby na drugi dzień posuwał się za naszym obozem, gdzie
 95 I    |              Moskiewski później wdarł się. Zbliżyliśmy się już późno
 96 I    |        później wdarł się. Zbliżyliśmy się już późno ku nieprzyjacielowi
 97 I    |         jeńców oficerów, i dowiedział się o zamiarach, że kiedy nadejdzie
 98 I    |              nie dał czekać, ażebyśmy się wzmocnili sukursem; uprzedził
 99 I    |               i tej samej nocy starał się od Jenerała Ponińskiego
100 I    |          nazajutrz przybywał i łączył się; powtórnie, aby najspieszniej
101 I    |            Jenerałem Denisowem zaczął się przeprawiać nieprzyjaciel
102 I    |          utopili. Przed świtem zaczął się z dwóch stron tak: najprzód
103 I    |               skrzydła Denisow, który się w nocy przeprawił w cztery
104 I    |           natarł, lecz odparty usunął się ku lewemu skrzydłu i zbliżył
105 I    |             lewemu skrzydłu i zbliżył się ku całej forsie przeciw
106 I    |             Naczelnik Kościuszko udał się na lewe, gdzie i ja z częścią
107 I    |               dozwalając nam doczekać się dnia dla zmienienia pozycji.~
108 I    |            3tio. Nie dał nam połączyć się z sukursem.~4to. Przyszliśmy
109 I    |          bylibyśmy mogli ku sukursowi się rejterować, a w ten czas
110 I    |            przy nas była wygrana jako się później pokazało po nieszczęśliwej
111 I    |      rozpalona, że tylko na bagnetach się skończyło.~ ~
112 II   |       rozmawiać; ani też wiedzieć jak się nazywa i za co wzięty. Z
113 II   |               Na zmianie poczt wszędy się lud zbiegał dla ciekawości,
114 II   |               Smoleńsk (ach, wzdrygam się wspomnieniem i tytułu mu
115 II   |             framudze przebywam. Pytam się kiedy jest noc, a kiedy
116 II   |         strachami i bojaźnią oswoiłem się. Kiedy się wszystko uciszyło,
117 II   |          bojaźnią oswoiłem się. Kiedy się wszystko uciszyło, sypiać
118 II   |         sypiać nie mogłem: słyszeć mi się zdawało poza innymi murami
119 II   |               tysiąc imaginacji roiło się, abym ja na tę kolej nie
120 II   |               szczęściem dowiedziałem się, że to byli kryminaliści
121 II   |             bez żadnej moralności: on się przykładał do nędz i nieszczęść
122 II   |              widziałem światła, co mi się wszystko śmiesznie wydawało,
123 II   |           którego mnie kazano zbliżyć się, a że byłem jeszcze słaby
124 II   |           słowa i eksplikacji trzymać się i mimo zbijania i strachów
125 II   |               strachów zawsze trzymać się jednego. ~1 Byłem pytany,
126 II   |             oni chcą.~2 Zapytano mnie się znowu: ale ostatnia przysięga
127 II   |              rzekli oni, ale nie o to się pytamy: ale Monarchini naszej
128 II   |              i przemoc. Zapytano mnie się: a to masz za rzecz małą?
129 II   |   barbarzyńsku traktowany i skończyła się ze mną inkwizycja. Kazano
130 II   |           gdzie co kilka lat zbierała się szlachta na obrady wyborów
131 II   |           kawałki wkładać w piec: jak się nagrzało kilka cegieł, wchodziłem
132 II   |         cegieł, wchodziłem w piec aby się ogrzać. Sposób pieców był
133 II   |             spowiedzi nie komunikować się w jakich sekretach lub nie
134 II   |               co sześć dni odmieniała się. Jeśli na szczęście moje
135 II   |               to zaklinano mnie, abym się czasem nie wydał przed Komendantem,
136 II   |        rodzaju więźniów dystyngowałem się jako ten, który zbuntowałem
137 II   |        wyszedłem na czele ich i biłem się z Moskalami, skąd za mną
138 II   |             regularnie całą noc palić się musiała. Oskarżony zostałem
139 II   |             przez nienawiść zasłaniam się od nich. Na drugą noc postrzegam,
140 II   |              siedzi żołnierz: porywam się i pytam, czego tu siedzisz?
141 II   |              anonsowała mi, chociażem się ich o nic nie pytał, że
142 II   |            bardzo mała liczba została się.~Byłem chory w Smoleńsku,
143 II   |             różne podróże, zostało mi się trzysta, z których Komendant
144 II   |             Szmigielskim, z którym co się działo lub dzieje, dotychczas
145 III  |         kupnem potrzeb swoich, został się tylko przy mnie staruszek
146 III  |                ten długo naociągawszy się z bojaźnią i strachem powiedział,
147 III  |             rozumiejąc, że na Irkucku się skończy, do którego przybywszy
148 III  |               którego miasta, zdawało się, ze już nastąpi egzekucja
149 III  |         nastąpi egzekucja śmierci, bo się u nich tak dzieje, że niewolników
150 III  |           mieście kilka dni bawiliśmy się, do każdego miasta przejeżdżając,
151 III  |              przed domem policji, lud się wszędy kupił, aż mi wyznaczone
152 III  |               z gór lecieli, zdarzało się to często, że kiedy rozpędzą
153 III  |               rozpędzą konie, kibitka się wywraca i konie wleką po
154 III  |            mili, a ja zamknięty tłukę się jak śledź w beczce, lecz
155 III  |         pierwszego dnia nie opatrzyli się, że moje okno z drugiego
156 III  |               z nimi i zainformowałem się o wielu rzeczach. Lecz na
157 III  |        przewozie takie monstra dawały się widzieć. ~Na jednym noclegu,
158 III  |           była niepospolita i zapytał się coby była za jedna? Odpowiedziała,
159 III  |            wielkie kolonie rozmnożyły się.~Kazań Miasto, niegdyś Tatarskie
160 III  |             pierwszymi z miast. Liczy się po Petersburgu i Moskwie
161 III  |              tysięcy kupców. Znajduje się w tym mieście obraz Matki
162 III  |          podusznego: te narody różnią się zupełnie między sobą językiem,
163 III  |          mieście jeszcze nie znajdują się sobole, tylko popielice,
164 III  |         uprawiają ziemię i polowaniem się bawią.~Tatarowie ubiorem
165 III  |            Kobiety są piękna i bogato się ubierają, ale ich najwięcej
166 III  |       Ceremonie ślubów; kawaler kiedy się stara o pannę, posyła do
167 III  |           inne mają obrządki i różnią się od siebie, ale w wielu zwyczajach
168 III  |            meczeta bez dzwonów, modlą się do miesiąca i ściśle zachowują
169 III  |              kupują, kobiety ubierają się tak jak mężczyźni, różnią
170 III  |             tak jak mężczyźni, różnią się tylko kolczykami, które
171 III  |               do Czuwaczów i zgadzają się prawie we wszystkich obrządkach
172 III  |           etykietach.~Wodziaki różnią się uprawianiem więcej roli,
173 III  |         wszyscy są pogańskiej, różnią się tylko językiem. Bawią się
174 III  |             się tylko językiem. Bawią się częścią rolą, częścią polowaniem,
175 III  |           samej tylko drodze znajdują się niektóre bardzo rzadkie
176 III  |                 a wiorst w mili liczy się 7, a na powrót z Syberii
177 III  |              mieszkają. Wiele widzieć się daje różnych ruin, z ogromnych
178 III  |         zwaliska i kamieni, postrzega się też Cyganów nad tą rzeką
179 III  |           uprawiają część roli, bawią się polowaniem z łuków i tym
180 III  |               niewolników w bok gdzie się schronić do lasów, zostanie
181 III  |              ponieważ w niej znajdują się cząstki złota i na granicy
182 III  |             dopiero w kilka lat kiedy się zdarzy, Pop stwierdza. I
183 III  |             od Piotra Wielkiego osady się duże poformowały. Ojcowie
184 III  |              i fabryk uciekają, łączą się z inną dziką hordą, mają
185 III  |              aby podobny wypadek mógł się zdarzyć. ~Gdy w tej drodze
186 III  |               z kilka dni oficer mógł się zatrzymać; lecz odpowiedział
187 III  |                lecz ma rozkaz nigdzie się nie zatrzymywać, a w przypadku
188 III  |          ogień w środku, koło którego się ogrzewają i u wierzchu tego
189 III  |               taborem swoim przenoszą się w dalsze miejsca. Wybiwszy
190 III  |             dziś są bardzo bogaci, bo się bawią uprawianiem roli i
191 III  |              uprawiające.~Zbliżyliśmy się już o pięćset wiorst ku
192 III  |         której i sąd niższy znajdował się. Że żołnierze byli sfatygowani
193 III  |               wartę miejską. Złączyli się pod komendę mego oficera
194 III  |          zamienieni zostali, bo tamci się opłacili.~Ostatniej nocy
195 III  |            gdy już nazajutrz mieliśmy się do podróży, poczty i konie
196 III  |                ogień regularnie palił się noc całą, gdzieśmy tylko
197 III  |            zaprzężone, wstaje, porywa się nasz oficer, wpada niby
198 III  |               niby w konwulsje, zżyma się, szuka po łóżku i powiada,
199 III  |           przejeżdżać, o czym później się dowiedziałem.~Sprowadza
200 III  |             kolonii z innymi zdarzyło się. Kurier powrócił z pieniędzmi
201 III  |          wielka rzeka Angara znajduje się, której, jako powiadają,
202 III  |         komendant na brzegu, kiedyśmy się przewieźli i każdy osobno
203 III  |         niespokojny rozumiejąc, że tu się odkryć może przeznaczenie
204 III  |             sam Pan tego domu handlem się bawił. Sala była bardzo
205 III  |               najpyszniejsze dotykały się prawie samego sufitu, byłoby
206 III  |             gdyż niewolnikom nie daje się noża nigdy. Nazajutrz odwiedził
207 III  |       akademii petersburskiej, ożenił się w tym miejscu z najpierwszego
208 III  |         doktora nie znają.~Zapytał mi się, co ja zwykłem pijać z rana?
209 III  |               że za kilka dni spotkam się z zimą, co się tak stało,
210 III  |            dni spotkam się z zimą, co się tak stało, bo za tyleż dni
211 III  |               mrozy i to futro bardzo się przydało. ~ ~
212 IV   |                do którego miejsca już się zakończyły kinie. Znalazłem
213 IV   |          Irkuckiem, do którego wracam się. Kiringa kolonia leży na
214 IV   |           były z tego kamienia, który się drze na arkuszowe papiery,
215 IV   |             widać, na tym szkle pisze się krzemieniem lub goździem
216 IV   |               warta, wtem przypatruję się oknu i widzę jakieś wiersze
217 IV   | naopowiadawszy awantur, aż nie wyspał się mój oficer, który staruszek
218 IV   |           oficer, który staruszek już się więcej ze mną nie widział.~
219 IV   |                Kobiety bardzo pięknie się ubierają; suknie mają ze
220 IV   |      największych lodach i górach tak się trzymają jak najostrzej
221 IV   |           kryminałów w Polsce wyrobił się na komendę do Jakucka, wiele
222 IV   |                Narody Jakuckie dzielą się na dwanaście Książąt albo
223 IV   |        podobny do tatarskiego i kiedy się z sobą schodzą, nieustannie
224 IV   |        polowaniu i o marach, które im się widzieć dają, toż samo i
225 IV   |              Polaków, nie wiedząc, że się w tym samym miejscu znajdują.
226 IV   |              przez cały ten bal można się było bawić, ale rozmawiać
227 IV   |              prócz Zienkowicza, który się umizgał do jego żony; i
228 IV   |               w tym miejscu znajdował się sąd niższy. Komenda była
229 IV   |      najczarniejszych sobolów czym mu się bal zawsze dobrze nagrodził.~
230 IV   |       obszywają swoje towary. Starają się zachować po cztery kamienie
231 IV   |              którego potem masło robi się. Mają też mięsa bydlęce
232 IV   |          puściła, zaczęliśmy już mieć się do podróży. Koledzy moi
233 IV   |               tego konwoju przyłączył się komendant Jakucki Szlewiry.
234 IV   |              nim ta całą wataka mogła się przez rzekę przeprawić. ~
235 IV   |       najmniejszego dżdżu nieznacznie się wodą napełniają, gdzie dwa
236 IV   |                Na każdą górę kiedyśmy się wdarli, Jakuty czynią nabożeństwo
237 IV   |              dla koni. Wystrzegaliśmy się tylko nocować blisko udrów
238 IV   |              w powietrzu znajdującego się. Zaś oddychać bez sitka
239 IV   |        Chiński, bo cztery razy więcej się go używa. I tak każdy dzień
240 IV   |              podróż. Rekwizyta, które się zostawały po koniach zjedzonych
241 IV   |             nami Myszyński, który jak się rzekło, przeznaczony był
242 IV   |           konie i ekwipaże, rozsypali się po lasach i górach. Staliśmy
243 IV   |              bogów, aż nareszcie dali się nakłonić. Komendant ich
244 IV   |              lesie świerków, nazywało się to miejsce Niedźwiedzie
245 IV   |           ustawiczny i szum morza dał się już słyszeć. W tym miejscu
246 IV   |               wielka Ochotą; znajduje się domów drewnianych do sześciudziesiąt.
247 IV   |               wielkiej morza, napełni się rzeka i podczas tej burzy
248 IV   |       wyrzuconym drzewie, przypatruję się tysiącznemu stworzeniu,
249 IV   |           pięknym ubiorze. Zdawało mi się na pierwszym wstępie, że
250 IV   |     stworzenie wyszło z morza. Zbliża się do mnie i pyta z jakich
251 IV   |              że dojdzie. Poświęcam ja się to na rzecz bardzo wielką,
252 IV   |             masz przy sobie. Pytał mi się oraz, czy znam kupców krakowskich
253 IV   |               innych , dlatego stałem się taką ofiarą, pytam go się
254 IV   |             się taką ofiarą, pytam go się nawzajem, czy nie wie o
255 IV   |             nie wie; bo już tu ziemia się zakończyła . Jest tylko
256 IV   |        Polakom naszym, a nota dostała się do rąk Pawła, co mi przyniosło
257 IV   |               czułe serce, pożegnałem się z nim, który nie długo bawiąc
258 V    |          kilka tysięcy kroków oddalił się od brzegów, wtem powstaje
259 V    |       stojących na brzegu. Wyratowali się tylko ci, którzy uniesieni
260 V    |              byli pod okręt i za liny się pochwytali. Drugiego dnia
261 V    |                który nazajutrz miałem się puszczać na morze. Dla żeglujących
262 V    |               brzegu. Wychodząc muszą się pilnować wiatru z ziemi,
263 V    |             dwa razy na dzień podnosi się morze, napełnia ziemię i
264 V    |            refluxus; czyli wzdymaniem się i opadaniem morza. Powiadają
265 V    |            tak wysoko woda nie wznosi się jak w tym miejscu na Oceanie.~
266 V    |               zdobycia futer. Składał się z ludzi ośmdziesiąt, część
267 V    |            zaś dobrowolnie poświęcali się, z którymi kupcy na czwartą
268 V    |               port, niewiele przytarł się o kamień i w tym momencie
269 V    |          kamień i w tym momencie mało się nie wywrócił. Ponieważ żagle
270 V    |            były rozpuszczone, wszyscy się powywracali na okręcie,
271 V    |      przeleciał przez środek, i gdyby się nie trzymali za liny, pewnie
272 V    |            stracił i nie wiedział, co się z nim dzieje, a osobliwie
273 V    |               latami na psach dostali się do portu a powracali do
274 V    |          ruskiego, który wyświęciwszy się w Irkucku powracał na Kamczacką
275 V    |             miejscu. Przypatrywaliśmy się w morze, gdzie kilka łokci
276 V    |               być spokojnym. Zbliżało się już ku wieczorowi, rozkazano
277 V    |               za chmurę, okręt chwiać się zaczął, co kilka godzin
278 V    |              stał na miejscu. Zaczęło się też pokazywać wielkie mnóstwo
279 V    |               morskich, co pospolicie się dzieje przed burzą nastąpić
280 V    |              a każdy z pijących oblał się herbatą. W tym momencie
281 V    |          ponieważ bogowie morscy będą się mścili.~Coraz bardziej zbliżało
282 V    |               Coraz bardziej zbliżało się ku wieczorowi i coraz większy
283 V    |          Kiedy Kapitan chciał trzymać się dyrekcji kompasu do punktu
284 V    |              wierzchu ludzie trzymali się ustawicznie lin, bo inaczej
285 V    |            natarczywość morza o brzeg się obijała. Nie wiedzieliśmy,
286 V    |             jakich krajów zbliżyliśmy się.~Byliśmy w największej bojaźni,
287 V    |              mieszkają narody zowiące się Kosmate, na której to wyspie
288 V    |   pouwiązywane, wszystko to pozrywało się i ludziom nogi łamało. Niektórzy
289 V    |        ponieważ wielka dziura zrobiła się u spodu. Mój poczciwy majtek
290 V    |        magazynku, w którym znajdowały się liny i smoły. Ostrzegał
291 V    |              tym, że choć maszty będą się łamać, to nas ocali od zguby. ~
292 V    |             sobą do końca jej posuwać się zalecając, abym nie upuścił
293 V    |            śliskim maszcie utrzymaćby się nie można było. Skoczył
294 V    |           wydobyć nie mogłem. Zbliżył się do mnie majtek, wydobył
295 V    |        przeszło kroków. Zatrzymaliśmy się, bośmy z sił opadli uciekając
296 V    |               brzegowi. Wtem oglądamy się aż nadchodzą nowe bałwany,
297 V    |             na jedno kolano i trzymać się najmocniej gwoździa. Gdy
298 V    |              łokci wyżej nas, uderzył się o brzeg i nazad powrócił.
299 V    |               doświadczeniu śmielszym się być pokazałem.~Padłem na
300 V    |          jestem na lądzie, zdawało mi się, że ziemia koło mnie się
301 V    |              się, że ziemia koło mnie się obraca. Wypocząwszy cokolwiek,
302 V    |           Kapitan na okręcie utrzymał się z częścią ludzi, chociaż
303 V    |            Zaczęli wszyscy zgromadzać się na brzeg, a lubo w niedoli,
304 V    |               a lubo w niedoli, każdy się weselił, że od dalszego
305 V    |  postrzegliśmy w odległości kupiących się ludzi. Zatrwożeni na nowo
306 V    |            bośmy nie wiedzieli, gdzie się znajdujemy i wnosiliśmy,
307 V    |          opatrywać i w przypadku mieć się do obrony; ale gdyśmy posłali
308 V    |             wysp Kurylskich, gdzieśmy się rozbili, a do których Rosjanie
309 V    |               przeznaczenie.~Udaliśmy się do niższej Kamczatki a będąc
310 V    |              Ku wieczorowi staraliśmy się z przybyłą wodą z morza,
311 V    |               można było, oddaliliśmy się w głąb morza i mieliśmy
312 V    |             widocznej zgubie rozbicia się. Ostatniego użyliśmy ażardu,
313 V    |               do kuchni i wnet zajęły się liny i żagle ogniem. Wyjść
314 V    |          ugasiliśmy ogień i udało nam się cofnąć w głąb morza. Już
315 VI   |           gości na okręcie. Znajdował się między nimi komendant, nie
316 VI   |           podług swej możności starać się będzie osłodzić moje nieszczęście.
317 VI   |           mlekiem jelenim. Znajdowało się tam kilka oficjalistów,
318 VI   |           kilka oficjalistów, ukazała się później nieszczęśliwa jego
319 VI   |              komin i od węgli ogrzewa się dom. Było okno jeszcze jedno
320 VI   |             górze z bryły lodu, które się oblepia śniegiem i wodą
321 VI   |          śniegiem i wodą i dość długo się konserwuje. Kazał komendant
322 VI   |            pomogło do mego utrzymania się.~Komendant pożegnał mnie
323 VI   |           byłem, że nareszcie mój los się odkrył, spałem prawie całą
324 VI   |              niższej Kamczatki, który się ożenił z tameczną Kamczadałką
325 VI   |            miałem z kim rozmawiać ani się zainformować o co. Zacząłem
326 VI   |              na raz drugi. Wzdrygałem się tej fety, i podobnego zwyczaju
327 VI   |               jej nie lubią. Znajdują się jeszcze w tym miejscu niektóre
328 VI   |             innych jagód tam znajduje się. Jedna atoli jagoda jest
329 VI   |            razy w tydzień przechodzić się na brzeg oceanu, co mi wielką
330 VI   |          które tak są gęste, iż zdaje się, że ręką można je dotykać.
331 VI   |             je dotykać. Przechadzając się po nad Oceanem, przypatrywałem
332 VI   |               Oceanem, przypatrywałem się dziwnym widokom natury;
333 VI   |          stworzenia z morza ukazywały się, jako to: wieloryby, Morze
334 VI   |            ginie ich piękność.~Kiedym się czasem wydalił brzegiem
335 VI   |             mili od kolonii i bawiłem się zbieraniem moich konch wydarzyło
336 VI   |      zbieraniem moich konch wydarzyło się tak, że blisko mnie wielki
337 VI   |               te kamienie. Usunęliśmy się z tego miejsca i odtąd już
338 VI   |              i odtąd już nie chciałem się oddalać od kolonii.~W jesieni
339 VI   |              największy Oceanu. Kiedy się bałwan o brzeg rozbija,
340 VI   |              cała ta niższa Kamczatka się wstrząsa. Dni bywają szare
341 VI   |                które przez lato żywią się rybą na brzegach morskich,
342 VI   |         podobnież niedźwiedzie odezwą się ze swym głosem. Wulkan brzmi
343 VI   |         użyteczne. Niedźwiedzie żywią się rybami, dopóki nie dojrzeją
344 VII  |          Wulkan ten w noc ciemną daje się tylko widzieć w swojej okazałości.
345 VII  |                Cała jej figura świeci się jak latarnia, wszystkie
346 VII  |               jak wyrzuca do góry lub się rozlewa . Nieustanny odgłos
347 VII  |         powstającego z dymu.~Znajdują się na tej górze do połowy lasy
348 VII  |               same kamienie; znajdują się i potoki, które wpadają
349 VII  |              trzęsienia ziemi urywają się wierzchołki skał, które
350 VII  |               wierzchołki skał, które się rozbijają na drobne kawałki,
351 VII  |            woda Kamczatki zmniejszyła się w znacznej dość odległości
352 VII  |            oddzielny, jednak zbliżają się do siebie: prócz jednych
353 VII  |             wnosić, że kamienie łączą się w morzu z innymi wyspami,
354 VII  |        skaliste najwięcej postrzegają się brzegi. Wielu obserwatorów
355 VII  |             czasem Kamczatka zapadnie się, ile że coraz świeże znaki
356 VII  |       wulkanów i trzęsienia ponawiają się ciągle.~ ~
357 VIII |            Ostatnich dni maja wychyla się słońce zza gór najwyższych,
358 VIII |             morza, latorośle dobywają się z ziemi, dymy od wulkanów
359 VIII |              do późnej jesieni, żywią się rybami wyrzuconymi, dopóki
360 VIII |               kawałek zjadłszy, można się posilić. Sposób łowienia
361 VIII |              jest następujący: Zbiera się kilkunastu gospodarzy i
362 VIII |          potem siatkę i za pokazaniem się ryby zaraz ją ogłuszają,
363 VIII |      Następuje młode ptactwo, a stare się wtedy pierzy i nie może
364 VIII |            swe mieszkania i przenoszą się z familiami zupełnie. Najwięcej
365 VIII |             klukwy i brusznicy, które się konserwują przez zimę całą.~
366 VIII |           kuglarstwa i sztuki. Zdarza się często, że kiedy kobiety
367 VIII |        niedźwiedzie za nimi skradając się wyjadają one. Bywają też
368 IX   |       wysuszonej trawy, która jak len się pali.~Jeszcze niektóre są
369 IX   |               tym bardziej dystynguje się nad inne.~Robią koszule
370 IX   |          różnych kolorach odmieniając się. Dla osobliwości robią też
371 IX   |             śludą zwanego, który daje się drzeć na najcieńsze arkusze
372 IX   |               ogień rzucona nie spali się.~Kamczadale bardzo są uprzejmi
373 IX   |               z żon swoich. To dzieje się szczególniejszym sposobem.
374 IX   |          miedziane pod pachą, którego się zwykle używa w nocy, w obecności
375 IX   |             związki małżeńskie. Kiedy się stara o pannę kawaler, posyła
376 IX   |           skakaniem niedźwiedzi uwija się przed nim, a rzeczony kawaler
377 IX   |               tłok tych bab przebijać się, włożyć jej na szyję z czarnych
378 IX   |        niepodobne do prawdy, jakie im się zdarzyły widzieć na różnych
379 IX   |               na różnych wojażach, bo się najwięcej najmują kupcom
380 IX   |                a gdy chcą iść zsuwają się do połowy i formuje się
381 IX   |               się do połowy i formuje się człowiek. Nazywają tych
382 IX   |               ludzi Kambała, tłumaczy się to na polski język Flonderka.
383 IX   |             ów sopel ścieka, człowiek się budzi i żyć zaczyna: dają
384 IX   |               rodzaju przebywa żywiąc się orzechami wodnymi, a tak
385 IX   |           kilka kóp w rozpięte siatki się plącze i tak przez noc wielkie
386 IX   |             ze skór jelenich, wynoszą się do lochów podziemnych jurtami
387 IX   |         pięćdziesiąt osób zgromadzają się, to jest cała ich familia.
388 IX   |              wysuszony. Ta lampa pali się kilka dni, oświeca i ogrzewa
389 IX   |               na długi czas odłączają się na polowanie sobolów, które
390 IX   |      dochodzić ogień umarłego; kurczy się i rusza, a po spaleniu Sybilla
391 IX   |              wydrążają jak człek może się schować, druga połowę nakrywszy,
392 IX   |             nie wyrzuca wieloryba, co się rzadko zdarza. Wieloryby
393 IX   |          zdarza. Wieloryby zbliżywszy się do brzegu, już nie mogą
394 IX   |               do brzegu, już nie mogą się wrócić na morze, bo cała
395 IX   |              bo cała forsa balansu ma się do ziemi. W najpóźniejszą
396 IX   |              z całej kolonii zbierają się, nakładają wielki ogień
397 IX   |              sobą, komu jaka cześć ma się dostać wąsów od wieloryba.
398 IX   |             Bywa czasem, że nie mogąc się zgodzić, zabijają jedni
399 IX   |           owym wiatrem, nie zbliżając się nagle, ale po kilkadziesiąt
400 IX   |              postępując i wstrzymując się Kamczadale różnie ich straszą,
401 IX   |            niższej Kamczatce znajduje się roślina, z której wódkę
402 IX   |           kilka razy powtarza, dopóki się nie przemieni, w kolor zielony.
403 IX   |               zielony. Wtenczas staje się spirytus najmocniejszy,
404 IX   |          niższej Kamczatce oddzielają się od innych kobiet i zaczynają
405 IX   |         Niebezpieczna to rzecz kochać się w Kamczadalce, bo gdy najmniejszą
406 IX   |          myśleć o sposobach wydobycia się z tego nieszczęścia. Gospodarz
407 IX   |              on mieszczaninem, ożenił się z Kamczadalką i miał dozór
408 IX   |              gdy już zupełnie do mnie się przywiązał i wszystkiego
409 IX   |              przywiązał i wszystkiego się zwierzył, podał mi projekt
410 IX   |          przysposobiwszy żywność udać się zamarzłymi brzegami Oceanu
411 IX   |             Cook przez Sund przesuwał się i dla lodów do odwrotu przymuszony
412 IX   |               musiałbym ulec, nim bym się doczekał przypadkowego okrętu.
413 X    |            okręt kupiecki, składający się z sześćdziesięciu ludzi
414 X    |            morzu, lecz tylko trzymają się brzegów.~Katarzyna Wielka
415 X    |             zgubę raz przeznaczył; bo się tak stało, że tym wszystkim
416 X    |              inaczej życie stracą.~Co się tyczy handlu, dajemy wam
417 X    |       rozwaliny kamienne, gdzie różne się znajdują skamieniałości
418 X    |         miedzi. W tych miejscach dają się widzieć góry miedziane,
419 X    |       wierzchołki z ubytą wodą czasem się pokazują.~Na wyjeździe moim
420 X    |      miedzianych i kryształowych miał się rozbić okręt, a jak krajowcy
421 X    |              nad rzeką Jenisej, miało się przedrzeć brzegami morza
422 X    |               spoczywają, zapędziwszy się za nimi, postrzegli wielkie
423 X    |             tam przeszły i rozmnożyły się. ~ ~
424 XI   |         liczna rodziną. Dowiedziawszy się, że jestem Polak, opowiadali
425 XI   |         nazywano August Polak, dostał się w niewolę za Barskiej jeszcze
426 XI   |            flotylka, lecz to wszystko się wynagradza zdobyczą futer.
427 XI   |               najmniejszego. Wszystko się to transportuje końmi do
428 XI   |          podróży z tymi ludźmi poznać się i wszedł z nimi w przyjaźń,
429 XI   |             nimi w przyjaźń, która mu się w końcu przydała. Wyrozumiewał
430 XI   |              że idą z drapieżnymi bić się zwierzętami, że równie utracą
431 XI   |               czas jakiś i obeznawszy się z mieszkańcami, oświadczył
432 XI   |                lecz sekret jego wydał się u komendanta, o czym Beniowski
433 XI   |             go Beniowski za ręce, aby się oddał w areszt. Komendant
434 XI   |          areszt. Komendant obudziwszy się złapał Beniowskiego za chustkę
435 XI   |             szczęściem nie rozwiązała się, pewnieby bo był udusił,
436 XI   |    dopełnionej historii Beniowski już się ogłosił komendantem mając
437 XI   |           spirytusu i tytuniu dostały się w ręce Beniowskiego. Poczęstował
438 XI   |               aby mężowie wrócili, co się tak stało, że dla miłości
439 XI   |          popowracali z lasów i oddali się na respekt komendanta.~Już
440 XI   |              niespokojności i lękając się, żeby go połączonymi siłami
441 XI   |          siłami nie atakowali, zabrał się zupełnie na okręt, chociaż
442 XI   |              małych koloni, zebrawszy się do tysiąca ludzi, atakowali
443 XI   |              Po takowej rozprawie już się stał zupełnie bezpiecznym
444 XI   |              nastąpiła wiosna, puścił się w podróż na los ślepy, płynąc
445 XI   |            przybył do Europy i zjawił się w Paryżu; oświadczył rządowi,
446 XI   |              dano mu eskadrę i puścił się znowu na morze. Lecz po
447 XI   |              ci nieszczęśliwi błąkali się: syn popa był ich przewodnikiem.
448 XI   |               poseł moskiewski. Udali się więc do niego, a ten dał
449 XI   |            mieszkanie z pensją, na co się oni nie zgodzili, żądając
450 XI   |        ojczyzny. I w rzeczy samej tak się stało, powróciwszy do niższej
451 XII  |              najwyborniejsze znajdują się sobole, popielice i lisy
452 XII  |            liście od kapusty; na czym się Czukczowie poznawszy, w
453 XII  |         przyjaźń.~Gdy już porozumieli się z sobą, częstowali ich Moskale
454 XII  |               przyczyny lodów zwrócić się musiał.~Czukczowie przejeżdżają
455 XII  |          dwoma tymi ziemiami znajdują się trzy wyspy, które oni napadają
456 XII  |            małej liczbie nie odważyli się widząc na drugiej stronie
457 XII  |              też ciągła ziemia, która się może łączy z Ameryką i innymi
458 XII  |        wiadomości pewnej.-~Dostała mi się mapa z przypadku najdoskonalsza
459 XII  |               z tej mapy nie pokazuje się, aby którzykolwiek z nich
460 XII  |          jeleni ale to nigdy utrzymać się nie mogło, bardzo wiele
461 XII  |        nadzwyczajnie punkt na mało im się przyda, prócz portu aby
462 XII  |            wszystkich innych różniący się wzrostem, pięknością, fizjognomią
463 XII  |       szczególną determinacją. Dzieli się na kilkanaście rodów i tyleż
464 XII  |            swoje i żony zabijali, aby się nie dostały nieprzyjacielowi,
465 XIII |              wyż nadmieniłem ) podjął się rzeczy najniebezpieczniejszej
466 XIII |           śmieci Katarzyny II dostały się do rąk Pawła I. Wziął przy
467 XIII |      rosyjskich, z których jeden zwał się Krasnoszczoków, a drugiego
468 XIII |        ciemnościach bezdennych, jedną się żywię i karmię nadzieją
469 XIII |             okiem na te dzikie i mało się różniące od zwierząt narody
470 XIII |             dwudziestoletni nauczyłem się być wiernym ojczyźnie, od
471 XIII |        szukając ratunku łzami zlewają się gorzkimi. Otóż to taka postać
472 XIII |             tym bardziej spodziewałem się, że nadejdzie rozkaz skrócić
473 XIII |            dla narodów podbitych, aby się nie buntowali. Człowiek
474 XIII |        donosząc mi, że okręt pokazuje się blisko portu. Ja mówię mu:
475 XIII |               Ja mówię mu: powinieneś się z tego cieszyć, a on powiada
476 XIII |               irkuckiej fałszywie, że się buntują i nie są posłuszni,
477 XIII |              gospodarza o zbliżającym się okręcie, gdy wchodzi do
478 XIII |       pęcherzowe a dosyć światłe, czy się już nie palą stosy na moją
479 XIII |              że tumulta ludzi zaczęły się gromadzić.~Komendant i kapitan
480 XIII |            dopierom uwierzył. Porywam się z mojego siedzenia uczynić
481 XIII |           wielkiej radości pochwiałem się i prawie bez zmysłów upadłem.
482 XIII |           miejscu noża, czym w części się upiłem i całe usta spalone
483 XIII |              niejakim czasie ocuciłem się i przyszedłem do zmysłów.
484 XIII |               że jestem wolny. Udałem się na brzeg Oceanu, z dawną
485 XIII |           dawną moją strażą, gdzie mi się wszystko opatrznie wydawało.~
486 XIII |              burzą tysiączne pokazują się stworzenia i wszystko to
487 XIII |        wszystko to z bałwanami posuwa się ku brzegom, a mnie się zdawały
488 XIII |         posuwa się ku brzegom, a mnie się zdawały w oczach różne procesje
489 XIII |               mojego mieszkania ledwo się mogłem przecisnąć dla natłoku
490 XIII |         którym wprzódy nie wolno było się znajdować się u mnie. Każda
491 XIII |              wolno było się znajdować się u mnie. Każda z kobiet przyniosła
492 XIII |                z których wykształcili się tacy śpiewacy, że można
493 XIII |               nim niesionym. Starałem się ja też zrobić jakąś okazałość:
494 XIII |              wielką asystencją, gdzie się znajdował komendant z okrętu
495 XIII |             że żaden od łez wstrzymać się nie mógł. Ja, od maleństwa
496 XIII |             tam naczynia bardzo wiele się znajduje. Gdy zgromadzeni
497 XIII |           oglądać jej nie spodziewają się wcale. Ksiądz jako tam na
498 XIII |               Przy owym ponczu odzywa się komendant, powiadając mi,
499 XIII |              lat trzy zabawię; na com się zmieszał i zacząłem być
500 XIII |         Najprzód te Szamanki pokazały się w porze wieczornej przy