Rozdzial

 1 Prze|            my żyjemy". Każdy bowiem człowiek, mający w sobie iskrę narodową,
 2 I   |          powierzony w dozór. Był to człowiek w pewnym wieku, Polak sprowadzony
 3 II  | niewolnikami miał dozór. Nie był to człowiek, ale tygrys, czyli zwierz
 4 II  |        moskal rodowity. Tenże zacny człowiek zabiera mnie w swój powóz,
 5 II  |            i tysiąc śmierci obejmą, człowiek jestem z honorem, niewinnych
 6 II  |            wiedziałem. Ten poczciwy człowiek po batalii Maciejowickiej
 7 III |           nie chcieli gadać, zawsze człowiek cos sobie niepewnego wystawiał,
 8 III |      Komendant miasta bardzo ludzki człowiek przysłał mi jeść ze swojego
 9 III |     odwiedził mnie tameczny doktor, człowiek bardzo uczciwy, nowowyszły
10 IV  |         oknie, wchodzi bardzo stary człowiek lat ośmdziesięciu wieku,
11 IV  |           wysokie miejsca, ze ledwo człowiek pieszo i po jednym koniu
12 IV  |             z jakich jestem narodów człowiek: odpowiadam, ze z nieszczęśliwego.
13 VI  |          był tylko ode mnie. Był to człowiek posłany z Irkucka za karę
14 IX  |             do połowy i formuje się człowiek. Nazywają tych ludzi Kambała,
15 IX  |            słońce, ów sopel ścieka, człowiek się budzi i żyć zaczyna:
16 XIII|         wszystko wziąłem co posiada człowiek szczęśliwy.~I byłżebym tak
17 XIII|              aby się nie buntowali. Człowiek ogarniony nieszczęściami,
18 XIII|            gladii.~Ten tedy moralny człowiek wszystkie barbarzyństwa
19 XIV |    powietrze głowę zrywa i cały już człowiek został odurzony. Pędzą one
20 XVI |            językiem polskim. Był to człowiek bardzo uczciwy, sprawiedliwy
21 XVI |        gdzie z komendantem bywałem. Człowiek bardzo uczciwy i bogaty
22 XVII|      wówczas Gubernatorem Koszelow; człowiek osobliwszej dobroci i moralności.