Rozdzial

501 XV   |           dopóki nie przyszła karawana z Jakucka z różnymi rekwizytami
502 XV   |            przyszła karawana z Jakucka z różnymi rekwizytami do okrętów,
503 XV   |        odprawują swoje ofiary; koszule z kiszek ryb morskich, suknie
504 XV   |            kiszek ryb morskich, suknie z kory, ptaków morskich i
505 XV   |              Czackiego.~Nim wyjechałem z Ochocka byłem najbardziej
506 XV   |          Uformował mi się nie wiedzieć z czego, guz niżej piersi
507 XV   |            Najprzód Sybille przyniosły z sobą suche cedrowe drewka
508 XV   |              coś do ognia gadać, jedna z nich zaczyna pełznąć do
509 XV   |                zaczyna pełznąć do mnie z ryczeniem głosu niedźwiedziego
510 XV   |                jej towarzyszka wyrwała z gęby i na stos rzuciła,
511 XV   |               dalszą podróż do Jakucka z powracającym transportem:
512 XV   |               miasta dwie drogi. Kupcy z większymi ciężary różnych
513 XV   |              Leny, widać formujące się z wyniosłych brzegów kamiennych
514 XV   |             zmienia. Tysiączne kaskady z gór spadają do rzeki; kamienie
515 XV   |               maja wiele koni i bydła; z całym swoim taborem wynoszą
516 XV   |          zajmuje ziemi. Robią doczesne z ziemi lepianki, co z daleka
517 XV   |          doczesne z ziemi lepianki, co z daleka wygląda jak najogromniejsze
518 XVI  |                przyjechał, zabrał mnie z sobą i odwiózł do wyznaczonej
519 XVI  |           prócz tego wiele niewolników z różnych narodów i różnego
520 XVI  |             liczą do czterech tysięcy, z tych kilkadziesiąt murowanych
521 XVI  |            mnie, przybyłemu w tym dniu z Petersburga od Pawła Jenerałowi
522 XVI  |                ludności dla przybyłych z Rosji osób, jako to żony
523 XVI  |               Rosji osób, jako to żony z mężami, dzieci za rodzicami,
524 XVI  |                Jenerał Sumów, przybyły z Petersburga, wziął mnie
525 XVI  |                Petersburga, wziął mnie z sobą pewnego wieczora i
526 XVI  |                Imperatorowej, a on sam z gwardii: oboje ludzie bardzo
527 XVI  |             chińskimi ozdobiony. Deser z różnych bakaliów i fruktów
528 XVI  |            Miał bowiem rozkaz wypłacić z góry na lat dwa jadącemu
529 XVI  |       zapraszał do domu swojego, gdzie z komendantem bywałem. Człowiek
530 XVI  |                Sciepanowicz Hornowski, z krajów Polskich dawniej
531 XVI  |        podpułkownik przychodzi do mnie z policją, składa wexel i
532 XVII |                zapasy, pożegnawszy się z niektórymi osobami, ruszyłem
533 XVII |              podróż do Tobolska. Jeden z tamecznych obywateli dał
534 XVII |              zawiózł do miasta Moskwy. Z którym miałem wielki ambaras
535 XVII |                bo gdy do ciepłego domu z zimna wszedłem, spazmy moje
536 XVII |               Mosty są wciąż kładzione z drzewa krągłego; trzęsło
537 XVII |            solą białą, która występuje z ziemi. Kolonie rzadkie,
538 XVII |            rzadkie, ale bardzo bogate, z ludzi na zsyłkę posłanych
539 XVII |             znajduje się pewien rodzaj z wielkości podobien do naszych
540 XVII |              są to ptaki czarne, pstre z dużymi gardłami. Pływają
541 XVII |                mnóstwo, że przelatując z dnia noc robią. Ich skrzydła
542 XVII |             żelastwa, ale nikt nie wie z tamecznych o żadnej tradycji.~
543 XVII |                się lampa. Gdy wszedłem z zimna do domu ciepłego,
544 XVII |          godziny przyszło trzech Popów z asystencją, w kapach, z
545 XVII |                z asystencją, w kapach, z trybularzem i Ewangelią.
546 XVII |            Poczęstowałem Popów herbatą z arakiem i odeszli.~Znajdowało
547 XVII |                 Grabowski, Pażdzierski z Litwy i kilku z Wołynia.
548 XVII |            Pażdzierski z Litwy i kilku z Wołynia. Odwiedzili mnie,
549 XVII |              za przybyciem do ojczyzny z największą wdzięcznością
550 XVII |               nich kozackiego chłopca, z którego miałem wielką pomoc
551 XVII |              wiele osób dystyngowanych z familiami, którzy wygnani
552 XVII |               wszystkie skarby. Księża z monstrancjami wszędzie go
553 XVII |           fabryki miedziane i żelazne, z których naczynia najwyborniejsze
554 XVII |                bawiłem. Składa się ona z kilku set domów bardzo porządnych.
555 XVII |            następnego. Pożegnawszy się z nim, odszedłem. Nazajutrz
556 XVII |               jechać nie będąc kontent z osoby.~ ~
557 XVIII|        Nazajutrz odwiedziła mnie znowu z ostrzeżeniem, abym się chronił
558 XVIII|          chronił wszelkiej konwersacji z kimkolwiek, co by do mnie
559 XVIII| Jenerała-Gubernatora Xięcia Sołtykowa, z pod którego ja komendy wyszedłem
560 XVIII|           którego ja komendy wyszedłem z Ukrainy z brygadą. Mówił
561 XVIII|            komendy wyszedłem z Ukrainy z brygadą. Mówił do mnie po
562 XVIII|                Mówił do mnie po polsku z największą grzecznością.
563 XVIII|                wszystkich cudzoziemców z kraju wypędzić. Było to
564 XVIII|                wzięty za cudzoziemca i z konwojem odesłany na Wołyń
565 XVIII|            kordonu, gdzie wówczas stał z wojskiem Jenerał Gubernator
566 XVIII|                do Monarchy, czy możesz z kraju wyjechać; prosiłem
567 XVIII|                nie nadejdzie rezolucja z Petersburga.~W tym czasie
568 XVIII|             poważnych i uczonych. Sama z Dembińskich Czacka najmoralniejsza
569 XVIII|            obok siebie nieszczęśliwych z upadku ojczyzny.~Później
570 XVIII|                jego związku małżeńskim z Walewską, wojewodzianką
571 XVIII|               wiele posiadająca. Razem z siostrą swoją Bierzyńską
572 XVIII|               Czarnym, óśm włók ziemi, z sadem fruktowym, mieszkaniem
573 XVIII|              ranionych, których znałem z odwagi i przywiązania. Przytuliłem
574 XVIII|              drugich do sadzenia drzew z którymi i sam pracowałem,
575 XVIII|           Wawrzeckim, znajomym krajowi z cnót i gorliwości dla ojczyzny.
576 XVIII|               zaprosił do swojego domu z największą uprzejmością.
577 XVIII|           przyjąć i dziś utrzymuję się z niego. Muszę oddać Księciu
578 XVIII|               sprawiedliwość znając go z bliska, że dla ojczyzny
579 XVIII|              żona, najzacniejsza osoba z domu Lubańska, tyle czyniła
580 XVIII|             ojczyzny, ile prawie żaden z tamecznych obywateli. Kobiecie