Rozdzial

  1 Prze |        Mieszkańcy tych krajów należą do plemienia uralskiego, a
  2 Prze |              i Ostjaków. Zostają oni do dziś dnia niepodlegli, o
  3 Prze |           tylko życzyć rozstania się do śmierci.~Jeden z wojennych
  4 Prze |             roku życia zaciągnął się do kawalerii narodowej jako
  5 Prze |             mówiono, znaczyło wrócić do wierności poddanych. Podczas
  6 Prze |           cztery razy ranny i wzięty do niewoli, zaprowadzony naprzód
  7 Prze |        niewoli, zaprowadzony naprzód do Kijowa z innymi jeńcami,
  8 Prze |            przysięgę, wysłany został do niższej Kamczatki. ~Jenerał
  9 Prze |            przyrzekł przewieść listy do przyjaciół. Kopeć miał głębokie
 10 Prze |              Polaków, należy jeszcze do pokolenia starego; Kopeć
 11 Prze |             co dzień rano modlił się do Boga o swoje uwolnienie
 12 Prze |             Ostjaków. Przyłączył się do niej także oficer rosyjski
 13 Prze |        rosyjski jadący na komendanta do Ochocka: a chociaż nie miał
 14 Prze |            nieposłuszeństwa brał się do szabli i rąbał, kilku pokaleczył,
 15 Prze |              ludzi wezwanych od Boga do spełnienia zamierzonego
 16 Prze |         pocieszny, zdaje się należeć do innego narodu. Kopciowi
 17 Prze |          Polakach.~Kopeć za powrotem do kraju opowiadał często swoje
 18 Prze |           zgłębiać własnego ducha aż do dna, naturalnie musza ciągle
 19 Prze |         narodu przejść kolej podobna do jego fantastycznej przygody:
 20 Prze |              widzeniu od dzieciństwa do lat najpóźniejszych. Życie
 21 Prze |            dawniej przywiązywały ich do siły materialnej i intelektualnej,
 22 Prze |        materialnej i intelektualnej, do wszystkiego, co stanowi
 23 Prze |              sposobu zbliżyć Polaków do Rosjan. Naród niepodległy,
 24 Prze |   niewolniczym, uciśnionym, nawykłym do jarzma od wieków! Jednych
 25 Prze |          Opatrzność przywiodła tutaj do szukania nad panem ziemskim
 26 Prze |              ziemskim wyższego Pana, do spotkania się w tym samym
 27 Prze |        oceanem przez wyspy Kurylskie do niższej Kamczatki, a stamtąd
 28 Prze |       Kamczatki, a stamtąd na powrót do tegoż portu na psach i jeleniach;
 29 Prze |            cnotą torując sobie drogę do znaczenia, dostojne urzędy
 30 Prze |        odprawował w r.1563 poselstwo do Stanów Koronnych i przyczynił
 31 Prze |           Koronnych i przyczynił się do skojarzenia Unii między
 32 Prze |              tak Opatrzność chciała! Do jej świętej woli stosując
 33 I    |              Pińskim. Ojciec mój żył do lat dziewięćdziesiąt siedm;
 34 I    |              szesnaście oddany byłem do wojska Kawalerii narodowej
 35 I    |         uchwalił sto tysięcy wojska, do której liczby mało już brakło.~
 36 I    |            uzbrajania siły narodowej do skutku nie dochodziły.~A
 37 I    |           roku 1792.~Przyłączyli się do Rosjan i źli ludzie, a ci
 38 I    |              się nasze wojska prawie do środka kraju, wojska nasze
 39 I    |            raz w Wilnie a trzeci raz do Rekompensów podali się i
 40 I    |              liczbą wojska Polskiego do Rosji razem z krajem, byłem
 41 I    |         części ziemi wolnych Polaków do wojska naszego zabranego,
 42 I    |            przez Wołoszczyznę wszedł do Galicji gdzie nie znalazłszy
 43 I    |             szło ze mną traktem moim do trzech tysięcy kawalerii,
 44 I    |              miał szesnaście tysięcy do boju, szesnaście sztuk armat
 45 I    |           powtórny kurier z rozkazem do Ponińskiego.~Nieprzyjaciel
 46 I    |         raniony z Kościuszką posłani do Petersburga. Gdzie i Jenerał
 47 I    |              był wzięty a ja posłany do niższej Kamczatki.~Za przyczynę
 48 II   |            brakło, bo byliśmy odarci do nagości, poruszeni jednak
 49 II   |            pochowane.~Przyprowadzony do dawnego z miast polskich
 50 II   |       Kamiński~Ci zaraz po przybyciu do Kijowa zostali wolnymi jako
 51 II   |   towarzystwa; ani też warta chciała do mnie gadać, ani odpowiadać.
 52 II   |             i za co wzięty. Z Kijowa do Smoleńska byłem przywieziony
 53 II   |         dzień; warta ani słowa nigdy do mnie mówić nie chciała.
 54 II   |          tygodnia przybywa Komendant do mojego więzienia, który
 55 II   |        moralności: on się przykładał do nędz i nieszczęść biednych
 56 II   |               w końcu przywiózł mnie do wysokiego i wspaniałego
 57 II   |        przywozi.~Gdy mnie wprowadził do jednej wielkiej sali, znalazłem
 58 II   |              że to było sądownictwo, do którego mnie kazano zbliżyć
 59 II   |            który mnie wiózł z Kijowa do Smoleńska, nauczył mnie,
 60 II   |     najważniejsza, że ojczyzny mojej do ostatniej kropli krwi bronić
 61 II   |          mnie w tym momencie odwieźć do mojego pierwszego więzienia.
 62 II   |            ja z litewskiej prowincji do tego kraju z brygadą przybyłem,
 63 II   |         drogę. - Podniosłem mój głos do prezydującego z czułością,
 64 II   |             już z pierwszej ciemnicy do jednej ogromnej sali, w
 65 II   |            czyli sejmików. Zimno nie do wytrzymania; 30 kopiejek
 66 II   |            Prosiłem przez Komendanta do spowiedzi, ile ze w tym
 67 II   |        jakiej rady. Przychodziło już do tego, że umierać bez spowiedzi
 68 II   |             mnie z tej ogromnej sali do jednego starego domku murowanego
 69 II   |    spuszczały z swoich okien drabiny do wychodzenia z klauzur; jedna
 70 II   |        unteroficer, to mi wolno było do nich przemawiać i onym do
 71 II   |            do nich przemawiać i onym do mnie wzajemnie: a za to,
 72 II   |          tydzień. Było w tym mieście do kilku tysięcy Polaków więźniów:
 73 II   |       umyślnie mi tak kazano gadać. ~Do tego miasta przypędzono
 74 II   |             miasta przypędzono razem do trzech tysięcy lub więcej
 75 II   |      dezarmowanych wojsk, które były do ich kraju wzięte, część
 76 II   |          umarło, gdy będąc zapędzeni do nowych murów świeżo napalonych,
 77 II   |              być przy mnie. Przysłał do mnie Komendant onego, odebrawszy
 78 II   |            wierny kamerdyner stracił do sta dukatów na różne podróże,
 79 II   |         trzysta, z których Komendant do mojej niewolniczej gaży
 80 II   |     wszelkiego towarzystwa ludzi, aż do dalszego rozkazania i posłać
 81 II   |         dalszego rozkazania i posłać do niższej Kamczatki.~Po oznajmionym
 82 III  |                ROZDZIAŁ III. ~PODRÓŻ DO IRKUCKA~ ~Tej samej nocy
 83 III  |          samej nocy porwany zostałem do kibitki, kilku zbrojnych
 84 III  |            mną nie gadał, oficer był do mojego konwoju dodany z
 85 III  |         powiedział, że tylko wie, że do Irkucka są wyznaczeni. Już
 86 III  |              na Irkucku się skończy, do którego przybywszy dopiero
 87 III  |        wystawiał, jak tylko dowożono do którego miasta, zdawało
 88 III  |              Z Moskwy byłem wieziony do Kazania, w którym mieście
 89 III  |             kilka dni bawiliśmy się, do każdego miasta przejeżdżając,
 90 III  |            wytrzymywać. Dawano wartę do miasta na noc za rozkazem
 91 III  |         mojego oficera. Od Smoleńska do Irkucka trzech żołnierzy
 92 III  |            głucho zabić i powróciłem do mojej dawnej sytuacji. Z
 93 III  |           dawnej sytuacji. Z Kazania do Tobolska byłem wieziony
 94 III  |         Tatarskie Królestwo należące do Azji a przez Cara Iwanowa
 95 III  |             rzeką Wołgą, która wpada do morza Kaspijskiego, idzie
 96 III  |             sklepów porządnych liczą do kilku tysięcy kupców. Znajduje
 97 III  |             koło Kazania i na drodze do Tobolska. Narody Czuwackie,
 98 III  |         wybierają część na ochotnika do wojska. Koło Kazania wielkie
 99 III  |              tedy biorą bardzo wiele do pułków kozackich, dają im
100 III  |        mężczyzn, bo wszystkich biorą do wojska. Koło Kazania można
101 III  |        Kazania można liczyć najmniej do dwóchkroć sto tysięcy różnych
102 III  |          lasach Kazańskich na drodze do Tobolska najwięcej mieszka
103 III  |        Tatarowie ubiorem zbliżeni są do Tureckiego. Kobiety chodzą
104 III  |            się stara o pannę, posyła do niej konia, któremu jeżeli
105 III  |       meczeta bez dzwonów, modlą się do miesiąca i ściśle zachowują
106 III  |             z włosów końskich prawie do samej ziemi, na końcu warkocza
107 III  |          włosy.~Czeremisi podobni są do Czuwaczów i zgadzają się
108 III  |             wysokości łokcia podobne do grenadierskich z materii
109 III  |          Ostjaki niemal we wszystkim do pierwszych są podobni. Religii
110 III  | porozrzucanych mieszkają. ~Z Kazania do Tobolska liczą przeszło
111 III  |             7, a na powrót z Syberii do Moskwy w dubelt. Jadąc tak
112 III  |             tejże podróży napotkałem do dwóch tysięcy Polaków, którzy
113 III  |         opłacają.~Przywieziony byłem do Tobolska a po dwudniowym
114 III  |          wieziony byłem dalszą droga do Irkucka. Na tejże drodze
115 III  |           straży, których od kolonii do kolonii przesyłają i ledwo
116 III  |              trzeciego roku z Europy do Irkucka przybywają. Uciec
117 III  |              ciemnymi lasami robiona do Irkucka. Te kolonie osadzone
118 III  |             w bok gdzie się schronić do lasów, zostanie od zwierząt
119 III  |           zjedzony.~Na połowie drogi do Irkucka tych niewolników
120 III  |             z których jednych oddają do kopalni, niektórych osadzają
121 III  |        koloniach pustych, innych zaś do fabryk jako to do Minużyńska,
122 III  |         innych zaś do fabryk jako to do Minużyńska, Barnaul, Ekaterynburga,
123 III  |          zdrowa; biorą ich w rekruty do komend Sybirskich. Cerkwie
124 III  |             mają synów, posyłają ich do Tobolska albo Irkucka do
125 III  |             do Tobolska albo Irkucka do wyświęcenia.~Gdy byłem wieziony
126 III  |          gdyż na trakcie ku Kiachcie do granic chińskich często
127 III  |           rozbójnicy, którzy posłani do różnych kopalni i fabryk
128 III  |          ciało moje powinien zawieźć do miejsca przeznaczonego.
129 III  |     przeznaczonego. Włożony zostałem do kibitki chory i wieziony
130 III  |             wieziony w dalszą podróż do miasta Niższy Udyńsk, koło
131 III  |      reniferów i przyjeżdżają często do tego miasta reniferami.
132 III  |              które w krobeczkach są, do nich przywiązane.~W mieście
133 III  |        komendę mego oficera w drodze do transportowania do Irkucka.~
134 III  |            drodze do transportowania do Irkucka.~1. Dominikanin
135 III  |           już nazajutrz mieliśmy się do podróży, poczty i konie
136 III  |             wiele, to jest na pocztę do Irkucka na dwadzieścia dwa
137 III  |          powrót dla siebie z Irkucka do Smoleńska, który sam ukradł,
138 III  |   dowiedziałem.~Sprowadza niższy sąd do naszej kwatery, każe siebie
139 III  |          natychmiast oficera-kuriera do Irkucka z doniesieniem o
140 III  |             dalej wieźć aresztantów; do tego jeszcze zebrał zaświadczeń
141 III  |              w oka mgnieniu przewożą do Irkucka. Rzeka ta wypada
142 III  |             ze skóry jeleni, włożono do mojej kibitki. Zadziwiło
143 IV   |          ROZDZIAŁ IV. ~PODRÓŻ DALSZA DO OCHOCKA~ ~Byłem wieziony
144 IV   |            Byłem wieziony od Irkucka do rzeki Leny kilkadziesiąt
145 IV   |           powozem przez dzika hordę, do którego miejsca już się
146 IV   |       okrętowe spuszczają rzeką Leną do Irkucka, stamtąd na wierzchowych
147 IV   |   kilkadziesiąt mil przed Irkuckiem, do którego wracam się. Kiringa
148 IV   |              kolonia leży na trakcie do Irkucka, złożona z kilkudziesiąt
149 IV   |              ze smutku nie dojechała do Berczowych ostrowów, umarła
150 IV   |          młodych dni będąc oficerem, do tej kolonii był zesłany.
151 IV   |            był zesłany. Skoro wszedł do mnie oświadczył, że jest
152 IV   |     najostrzej kute. ~Kirynga należy do Irkucka, wielki to jest
153 IV   |            jest naród, którego liczą do kilkadziesiąt tysięcy ludności.~
154 IV   |         Jakucku przebyłem część zimy do wiosny; znalazłem Komendanta
155 IV   |        Polsce wyrobił się na komendę do Jakucka, wiele miał Polaków
156 IV   |           mają bardzo obfity podobny do tatarskiego i kiedy się
157 IV   |              byłem proszony na obiad do tego komendanta. Pewnego
158 IV   |       Zienkowicza, który się umizgał do jego żony; i potem już Zienkowiczowi
159 IV   |    rekwizytami i towarami rzeką Leną do Jakucka, czynią przygotowania
160 IV   |          przez część zimy na wyprawę do portu Ochocka. Bydło za
161 IV   |            która podobna jest bardzo do naszej jodły. Obdarłszy
162 IV   |           korę z drzewa, druga biorą do jedzenia, suszą i mieszają
163 IV   |              zaczęliśmy już mieć się do podróży. Koledzy moi z tego
164 IV   |        Myszyński kniaź na komendanta do Ochocka i do tego konwoju
165 IV   |              komendanta do Ochocka i do tego konwoju przyłączył
166 IV   |             przyjaźni, zwłaszcza, że do Ochocka byłem przeznaczony,
167 IV   |           dla mnie i pod moje rzeczy do Ochocka cztery konie. Było
168 IV   |            już lat transporta chodzą do portu Ochocka, gdyż konie
169 IV   |     niedźwiedzi zjedzona. Od Jakucka do Ochocka liczą blisko trzy
170 IV   |               Szliśmy zawsze od rana do wieczora bez popasu; stawaliśmy
171 IV   |       przeznaczony był na komendanta do Ochocka. Nie miał on nad
172 IV   |       przywłaszczył. Nie przywykłszy do tak ciężkiej podróży i wierzchowej
173 IV   |        narodami, które nie przywykły do słuchania rozkazów komendanta.
174 IV   |              porąbał i przyprowadził do wielkiego nieszczęścia,
175 IV   |           kilka rzek rybnych spadało do morza, niezliczone mnóstwo
176 IV   |             samym morzem przybyliśmy do Ochocka.~Komendant nasz
177 IV   |              przeciwnie oddany byłem do domu jednego z majtków i
178 IV   |        majtków i z nich samych straż do mnie przydana.~Kazał mi
179 IV   |           przydana.~Kazał mi przyjść do siebie kilka razy i nazad
180 IV   |              bo jeszcze nie był czas do wyjścia.~Ochock leży nad
181 IV   |       znajduje się domów drewnianych do sześciudziesiąt. Mieszkają
182 IV   |  oficjalistów różnych, rzemieślników do budowania okrętów. Jest
183 IV   |          Komendant dla przywyknienia do powietrza morskiego, kazał
184 IV   |             ktoś po kamieniach idzie do mnie i postrzegam człowieka
185 IV   |           wyszło z morza. Zbliża się do mnie i pyta z jakich jestem
186 IV   |          okrętów na Ocean i powracam do Rosji. Jeżeli masz przyjaciół
187 IV   | nieszczęśliwemu dopomóc. Za powrotem do stancji swojej (mówi do
188 IV   |              do stancji swojej (mówi do mnie) znajdziesz papier,
189 IV   |          które drogą handlu dostawił do Petersburga i po śmierci
190 IV   |           naszym, a nota dostała się do rąk Pawła, co mi przyniosło
191 IV   |      odjechał na tych samych koniach do Jakucka i Irkucka.~Była
192 IV   |              mnie różnych rzeczy tak do życia jako też i różnych
193 V    |              które były przeznaczone do nowej Holandii i na wyspę
194 V    |             z ziemi wiejący, właśnie do wyjścia z portu. Lecz gdy
195 V    |          wyjście z portu i przybicie do brzegu. Wychodząc muszą
196 V    |       tudzież ciągu ustępującej wody do morza, równie jak wnijścia
197 V    |          rozkaz zajść na szczyt Azji do niższej Kamczatki. Był to
198 V    |             ściągiem wody ubywającej do morza, omijając port, niewiele
199 V    |               oglądamy, że nas nazad do portu przypędza. W takim
200 V    |            rozbić. Nieprzyzwyczajony do morza nigdy sypiać nie mogłem,
201 V    |              przybitą w głębi okrętu do ściany i zawsze mnie kołysała.~
202 V    |          latami na psach dostali się do portu a powracali do ojczyzny
203 V    |             się do portu a powracali do ojczyzny swojej na okręcie.
204 V    |         powracał na Kamczacką ziemię do Bolszerecka, gdzie miał
205 V    |         razem, spuszczano po jednemu do morza. Dzień był bardzo
206 V    |         trzymać się dyrekcji kompasu do punktu przeznaczonego, żadnym
207 V    |         przechodzić wyspy Kurylskie. Do tego przejścia upatrują
208 V    |          lecz nie mógł nikt zgadnąć, do jakich krajów zbliżyliśmy
209 V    |             Kapitan rozkazuje rzucać do morza miarę głębiny, która
210 V    |           widać, że okręt unosi woda do rozbicia na brzeg. Szczęściem,
211 V    |           maszty zaczęły pękać. Było do kilkadziesiąt beczek na
212 V    |            soloną rybą, przymocowane do gwoździ wielkich żelaznych
213 V    |         przybite: miały one długości do trzech łokci i podobne do
214 V    |            do trzech łokci i podobne do naszych kuchennych rożnów.
215 V    |              mnie za barki i ciągnie do jednego bardzo małego magazynku,
216 V    |           konia i mnie kazał za sobą do końca jej posuwać się zalecając,
217 V    |              Skoczył majtek najprzód do wody, ja za nim podobnież.
218 V    |              nie mogłem. Zbliżył się do mnie majtek, wydobył i poprowadził
219 V    |           brzegowi.~Mieliśmy jeszcze do ziemi zielonej tysiąc przeszło
220 V    |     opatrywać i w przypadku mieć się do obrony; ale gdyśmy posłali
221 V    |              gdzieśmy się rozbili, a do których Rosjanie lądują
222 V    |           czyli strumienie wpadające do morza.~Gdyśmy przybyli do
223 V    |            do morza.~Gdyśmy przybyli do ich kolonii, znaleźliśmy
224 V    |       smaczne. Prosiliśmy ich wzajem do okrętu, który na piasku
225 V    |             za co byli wielką pomocą do naprawienia okrętu. Byliśmy
226 V    |          przeznaczenie.~Udaliśmy się do niższej Kamczatki a będąc
227 V    |            wodą z morza, przybić już do niższej Kamczatki, lecz
228 V    |               nie pozwolił nam wejść do portu, a że blisko brzegu
229 V    |              już bałwany pędzą okręt do rozbicia na brzeg. Gdy ludzie
230 V    |             czynnością, wpada wicher do kuchni i wnet zajęły się
231 VI   |            ROZDZIAŁ VI. ~WYLĄDOWANIE DO NIŻSZEJ KAMCZATKI~ ~Znalazłem
232 VI   |        nieszczęście. Poszedłem z nim do jego mieszkania i częstował
233 VI   |          mieszkamy. ~Wprowadził mnie do mojego mieszkania gdzie
234 VI   |        Ochocku, co mi bardzo pomogło do mego utrzymania się.~Komendant
235 VI   |         jednym majtku, a sam odszedł do siebie. Ukontentowany już
236 VI   |            posłany z Irkucka za karę do niższej Kamczatki, który
237 VI   |       poprzynosił mi wiele produktów do życia, co tylko mogło być
238 VI   |     gospodarza, gdyż dwaj Kamczadale do straży mi przydani nie umieli
239 VI   |          wstawszy i podniósłszy myśl do Boga, zaczynałem koło kuchni.
240 VI   |             po małym kawałku kładłem do ust. , i przy tym po kilka
241 VI   |             te były podobne ze smaku do naszej brusznicy, z których
242 VI   |              robiłem kwas i używałem do ryb zamiast octu. Miałem
243 VI   |             i tą wodą zalewają głowy do zasolenia.~Kamczadale i
244 VI   |          kępach błotnistych, podobna do naszej maliny, lecz trzy
245 VI   |            hipokondrji i przyszedłem do największego osłabienia.~
246 VI   |  przychodzących, które mogą wciągnąć do morza. Było moją zabawą
247 VI   |              i płaskimi, które nawet do kraju z sobą przywiozłem.
248 VI   |         dopiero późną jesień wracają do swych gospodarzy, którzy
249 VI   |             najwyborniejszych czasem do zakrycia sanek, bo lepsze
250 VII  |               blisko rzeki Kamczatki do morza wpadającej. Pełno
251 VII  |         znaczne, i widać jak wyrzuca do góry lub się rozlewa . Nieustanny
252 VII  |            Znajdują się na tej górze do połowy lasy różne a coraz
253 VII  |              i potoki, które wpadają do rzeki Kamczatki. Na tej
254 VII  |       oddzielny, jednak zbliżają się do siebie: prócz jednych Czukczów,
255 VIII |         brzeg morski i całe lato, aż do późnej jesieni, żywią się
256 VIII |            na zimę nie powrócą każdy do swego gospodarza.~Psy te
257 VIII |      Mieszkańce wychodzą z familiami do lasów, kopią różne korzenie,
258 VIII |             Zaczyna z morza iść ryba do najmniejszych rzek w tak
259 VIII |            bardzo koścista i podobna do naszych jeżgarzy.~Nadchodzi
260 VIII |              wielkości podobna nieco do naszych linów, czerwona,
261 VIII |             linów, czerwona, z nosem do góry zakrzywionym. Tę rybę
262 VIII |             więc siatkę z rybą razem do brzegu; część ludzi czeka
263 VIII |           rzek i potoków wpadających do morza. Kamczadale polują
264 VIII |        posągi, które później zanoszą do źródeł wytryskujących ze
265 VIII |            porywają kobiety i unoszą do lasów, a jednak im nic złego
266 VIII |           starzec, że mu przynoszono do chrztu dzieci, ale kiedy
267 VIII |          były monstra, cos podobnego do człowieka i do zwierza,
268 VIII |             podobnego do człowieka i do zwierza, kazał żywcem zakopać.~ ~
269 IX   |        tarcie drzewa o drzewo, mając do tego ze sobą siarkę i pewny
270 IX   |       naszych konopi i kręcą sznurki do uszycia sukien i sandałów.
271 IX   |           kos plecionych przy końcu, do których różne konchy i kółka
272 IX   |               nakłuwając ością rybią do krwi, które potem smarują
273 IX   |         papieru i służy tam za szyby do okien. Suknia takowa w ogień
274 IX   |              i wtenczas już ma prawo do niej jak do swojej małżonki.
275 IX   |             już ma prawo do niej jak do swojej małżonki. W przypadku
276 IX   |              o pannę kawaler, posyła do niej pstrokatego jelenia,
277 IX   |              odbierze i już prowadzi do domu swojego na biesiady.~
278 IX   |          opowiadać rzeczy niepodobne do prawdy, jakie im się zdarzyły
279 IX   |             gdy chcą iść zsuwają się do połowy i formuje się człowiek.
280 IX   |       zamarzniętym soplem od nosa aż do ziemi, którzy niby mieli
281 IX   |            niby mieli być uśpieni aż do wiosny, których gdy ogrzeje
282 IX   |            wychodzącą bestię podobną do człowieka, z rozczochranymi
283 IX   |            po odbyciu zabaw, wracają do domu.~Następuje polowanie
284 IX   |            tamecznej trawy, uwiązują do dwóch wielkich żerdzi i
285 IX   |             i wąwozach idących z gór do jezior. Tam całe ptactwo
286 IX   |             ciągną rowami i wąwozami do wody świeżej do rzek spadających,
287 IX   |             wąwozami do wody świeżej do rzek spadających, gdzie
288 IX   |             mogą ale robią zapasy aż do wiosny. Kopią rowy długie,
289 IX   |           skór jelenich, wynoszą się do lochów podziemnych jurtami
290 IX   |              ogień; luft tylko jeden do mieszkania służy za okno
291 IX   |         służy za okno i drzwi. Miewa do tego jeszcze każde małżeństwo
292 IX   |            trafia na pastkę, spieszy do ryby i zostaje w niej ujęty.
293 IX   |           popsuć. Przychodzą później do swoich pastek, wybierają
294 IX   |              i z tą zdobyczą wracają do domu, gdzie gromada różnych
295 IX   |              narody chowają umarłych do kloców wielkości człowieka,
296 IX   |             Wieloryby zbliżywszy się do brzegu, już nie mogą się
297 IX   |            cała forsa balansu ma się do ziemi. W najpóźniejszą jesień
298 IX   |             te wąsy, których używają do obwodu łuków, na łyżwy dla
299 IX   |             służy im przez całą zimę do oświecania mieszkań. Czas
300 IX   |          opuszczać zdobyć i uchodzić do swoich siedzib. Potem niedźwiedzie
301 IX   |         pacierze grzbietowe i zawożą do osad na fundamenty domów.~
302 IX   |               Podobna jest cokolwiek do kopru naszego, wysoka na
303 IX   |        narastają. Wszystko to znoszą do komendanta, który mając
304 IX   |           później kładzie w kocioł i do proporcji dwóch wiader wrzuca
305 IX   |         nadziei uwolnienia i powrotu do mojej ojczyzny, zacząłem
306 IX   |          mieszkałem, przypuścił mnie do konfidencji swojej, który
307 IX   |        knutowany i posłany z Irkucka do niższej Kamczatki. Był on
308 IX   |             czasie, gdy już zupełnie do mnie się przywiązał i wszystkiego
309 IX   |        brzegami Oceanu na cypel Azji do narodu Czukczów, leżących
310 IX   |            przesuwał się i dla lodów do odwrotu przymuszony został.
311 IX   |       przybył jaki okręt wojażujący, do którego punktu niegdyś okręty
312 X    |          ROZDZIAŁ X. ~WYPRAWA OKRĘTU DO JAPONII~  ~W bytności mojej
313 X    |           mojej wyprawiony był okręt do Japonii z wyrzuconymi na
314 X    |            hiszpańskiej i swój wojaż do Japonii.~Wiele mi ten Kapitan
315 X    |        połowę pieczęci, abyście szli do tych portów, do których
316 X    |         abyście szli do tych portów, do których przybywają Anglicy
317 X    |           dziwnie piękne. Trudny zaś do owych rozwalin przystęp
318 X    |           tam wszędzie znajomy, gdyż do wielu portów różnych zawijał.
319 X    |              dalszą podróż. Dwa niby do tej historii są dowody:
320 X    |            przy ujściu rzeki Jenisej do morza, który to obraz cudami
321 X    |              wyspy i podobne cerkwie do naszych; wnioskują więc,
322 XI   |             O BENIOWSKIM~ ~Dochodząc do niższej Kamczatki, dokąd
323 XI   |          wody; przybyliśmy po drodze do portu małego Bolszereckim
324 XI   |              nim w Paryżu, a później do straży mi przydani w niższej
325 XI   |              jaki sposób oni wrócili do swojej ojczyzny. Beniowski,
326 XI   |            Ochocka przez zalew morza do Bolszerecka, z czterema
327 XI   |              posiadają małą flotylkę do czterech lub pięciu okrętów,
328 XI   |        wszelkie potrzeby okrętowe aż do gwoździa najmniejszego.
329 XI   |            się to transportuje końmi do wierzchowia rzeki Leny,
330 XI   |   wierzchowia rzeki Leny, rzeka Leną do Jakucka, a stamtąd do Ochocka
331 XI   |           Leną do Jakucka, a stamtąd do Ochocka znowu końmi, przez
332 XI   |         przez zalew morza Ochockiego do Bolszerecka okręt zazimował,
333 XI   |     Beniowskiemu wskazano to miejsce do przebywania. ~Miał czas
334 XI   |          nauczyciela, których liczba do dwudziestu dochodziła. Nie
335 XI   |           niedoli, przychodzą w nocy do Nilowa komendanta chcąc
336 XI   |       zbiegłych majtków i spędziwszy do cerkwi, kazał wkoło obłożyć
337 XI   |       Oczekiwał tylko pory wiosennej do wyjścia z portu: był wszelako
338 XI   |         małych koloni, zebrawszy się do tysiąca ludzi, atakowali
339 XI   |          niebezpieczeństwach przybył do Europy i zjawił się w Paryżu;
340 XI   |           moskiewski. Udali się więc do niego, a ten dał im protekcję
341 XI   |              na okrętach angielskich do Archangielska. Później stawieni
342 XI   | Archangielska. Później stawieni byli do Petersburga, z których opowiadania
343 XI   |               żądając tylko powrócić do swojej ojczyzny. I w rzeczy
344 XI   |           tak się stało, powróciwszy do niższej Kamczatki przystawieni
345 XI   |       Kamczatki przystawieni mi byli do straży.~Opowiadali mi dziwne
346 XII  |           CZUKCZÓW~ ~Ku cyplowi Azji do Czukczów blisko morza lodowatego
347 XII  |                Jakoż i byli zbliżeni do nich w dobrej harmonii i
348 XII  |            ich i zwyczaje podobne są do innych ludów w tej stronie
349 XIII |             drogą handlu przesłał je do Petersburga, gdzie w rok
350 XIII |             Katarzyny II dostały się do rąk Pawła I. Wziął przy
351 XIII |            Wziął przy tym inne listy do niektórych rodaków.~Pawłowi
352 XIII |              sytuacji.~Prośba pisana do Katarzyny II.~Najjaśniejsza
353 XIII |            zwierząt narody a powrócę do życia; gdzie w słodkiej
354 XIII |            od dziecinnych lat oddany do wojska narodu mojego, służąc
355 XIII |               ile mi zawsze wmawiano do udręczenia, że najwięksi
356 XIII |             się okręcie, gdy wchodzi do mnie komendant z kapitanem
357 XIII |           przez to chcą przysposobić do wytrzymania kary dla mnie
358 XIII |           ocuciłem się i przyszedłem do zmysłów. Proszę komendanta,
359 XIII |             szedłem naprzeciwko nich do morza ale mnie wstrzymano,
360 XIII |              pomieszany.~Za powrotem do mojego mieszkania ledwo
361 XIII |             znalazłem flaszkę araku, do czterech funtów głowę cukru
362 XIII |              nabożeństwem przychodzą do domów i czynią Bogu podziękowania,
363 XIII |       okazałość: na prędce zapaliłem do kilkadziesiąt świeczek ofiarowanych
364 XIII |              żołdaka kupiłem. Wszedł do mojego mieszkania ksiądz
365 XIII |              od maleństwa nieskłonny do płaczu, zacząłem prawie
366 XIII |             objętości trzech garncy, do którego Kamczadale nalewają
367 XIII |       zacząłem być słabszym. Rzekłem do komendanta, to ja widzę
368 XIII |           oderwany od floty, przybył do naszego portu i wręcza mi
369 XIII |            portu i wręcza mi depesze do przesłania na Irkuck do
370 XIII |              do przesłania na Irkuck do Petersburga, do ich posła.~
371 XIII |            na Irkuck do Petersburga, do ich posła.~Miał komendant
372 XIII |        ambarasie, że nie miał okrętu do przesłania oddanych sobie
373 XIV  |          komendant wyprawę ażardowną do Ochocka, dokąd już kilka
374 XIV  |          swojego obowiązku, zaprzęga do trzystu psów i jeleni zbiera
375 XIV  |              puszczamy się w podróż. Do tej karawany i mnie policzono
376 XIV  |              zaczęliśmy się sposobić do podróży. Komendant kazał
377 XIV  |              nie wytrzymałbym zimna. Do tego jeszcze dał mi komendant
378 XIV  |          pędzonego, i to mi pomagało do ciepła. Lubo byłem bardzo
379 XIV  |             się można było spotykać. Do mojego powozu miałem trzynaście
380 XIV  |         miejsce batoga. Pies dobrany do przodkowania tak jest zmyślny,
381 XIV  |       oczkujemy". Ten upominek drogi do dziś dnia u siebie konserwuję.
382 XIV  |        ekwipażem. Było w ogóle ludzi do trzydziestu a więcej do
383 XIV  |              do trzydziestu a więcej do sta psów. Cały ten bagaż
384 XIV  |           wykopywać jamę i sięgać aż do ziemi. Kopią ulice jakby
385 XIV  |             ziemi. Kopią ulice jakby do jakiego zrębu i niezmierne
386 XIV  |            prócz mrozu wielkiego. Ja do mojej z futer karety sypiać
387 XIV  |        Szóstego dnia zbliżyliśmy się do pierwszej kolonii ale niw
388 XIV  |       którędy po drabinie musieliśmy do lochów włazić. Ja, że byłem
389 XIV  |         miedziany miałem przywiązany do pasa, gdyżby to zaraz ukradli.
390 XIV  |             czasie wraca ewangelista do ognia i zaczynamy pić herbatę.
391 XIV  |         wyporków jelenich.~Mówi wtem do mnie ewangelista, że ja,
392 XIV  |           zasnąłem znowu i spałem aż do dwudziestu czterech godzin.
393 XIV  |             przywiódł mnie ten grzyb do wielkiej niespokojności
394 XIV  |        szkiełkach, i innych cackach: do tego jeszcze mieliśmy tłumacza,
395 XIV  |            nie mogliśmy ich uniknąć. Do trzydziestu Czukczów jadących
396 XIV  |       łowione. Przyskoczyli najpierw do mojej kibitki, zdarli kaptur
397 XIV  |        kontenci i wzajemnie wrzucili do mojego powozu kilkanaście
398 XIV  |           śnieg kopać i dobierać się do ziemi dla rozłożenia ognia,
399 XIV  |             i noclegują.~Przybyliśmy do kolonii czyli miasteczka
400 XIV  |            Moskali.~Była tam komenda do kilkudziesiąt ludzi zbrojnych
401 XIV  |            jeszcze, gdy mnie z zimna do ciepłego domu wniesiono.
402 XIV  |            drugi miesiąc przybyliśmy do portu Ochocka, skądem się
403 XIV  |            uciekaliśmy pod skały lub do gęstych borów, spiesząc
404 XIV  |         nabijane gwoździami, podobne do szczotek. Za siedzenie służyły
405 XIV  |          mogą.~Nazajutrz przybyliśmy do portu Ochocka, skąd dawniej
406 XIV  |       dawniej wypłynąłem, udając się do niższej Kamczatki. ~ ~
407 XV   |        ROZDZIAŁ XV. ~PRZYBYCIE LĄDEM DO OCHOCKA~  ~Znalazłem w tym
408 XV   |       wierzchowych koniach z Jakucka do Ochocka.~Bawiłem w tym porcie
409 XV   |        Jakucka z różnymi rekwizytami do okrętów, podług zwyczaju.
410 XV   |             mnie dostawili na powrót do Jakucka.~Miałem bardzo wiele
411 XV   |       gospodarz doradził mi udać się do tunguzkich Szamanek, które
412 XV   |           mnie swojego diabła i kość do morza wrzuciły: trudno będzie
413 XV   |         zaczynają swoim językiem coś do ognia gadać, jedna z nich
414 XV   |         jedna z nich zaczyna pełznąć do mnie z ryczeniem głosu niedźwiedziego
415 XV   |           zębami wszystkie suknie aż do samego ciała, gdzie guz
416 XV   |        zostaje jakby w konwulsjach i do rozpalonego ognia toczy
417 XV   |              lecz nazajutrz wróciłem do dawnego stanu. Udaliśmy
418 XV   |         Udaliśmy się w dalszą podróż do Jakucka z powracającym transportem:
419 XV   |             w Jakucku, skąd niedługo do Irkucka ruszyłem. Prowadza
420 XV   |           Irkucka ruszyłem. Prowadza do tego miasta dwie drogi.
421 XV   |             wodą, ale znudziwszy się do ostatka i będąc osłabiony,
422 XV   |      Tysiączne kaskady z gór spadają do rzeki; kamienie świecą się
423 XV   |             Leny. W przejeździe moim do Kamczatki nie były mi te
424 XV   |           dostawiły końmi w powozach do Irkucka. ~Te narody są liczne,
425 XV   |          taborem wynoszą się na zimę do lasów i tam przemieszkują.
426 XV   |        prawie rozkłada się miejscu i do dwóch mil zajmuje ziemi.
427 XVI  |                ROZDZIAŁ XVI. ~POWRÓT DO IRKUCKA~ ~Gdym wjeżdżał
428 XVI  |              IRKUCKA~ ~Gdym wjeżdżał do Irkucka na rogatkach wzięto
429 XVI  |         zabrał mnie z sobą i odwiózł do wyznaczonej kwatery stosownie
430 XVI  |        wyznaczonej kwatery stosownie do rangi.~Chciał, abym się
431 XVI  |          Chciał, abym się zaraz udał do Jenerał-Gubernatora; odprosiłem
432 XVI  |           tym bielizny i inne rzeczy do ubrania się.~Trzeciego dnia
433 XVI  |              kazałem wynieść na dach do przesuszenia, co sprowadzało
434 XVI  |            przyjechał i zawiózł mnie do Jenerał-Gubernatora, dokąd
435 XVI  |              ogromny dom drewniany i do dwóch set ludzi wartę. W
436 XVI  |              rozrzucone: domów liczą do czterech tysięcy, z tych
437 XVI  |              moim przybyciu, wyszedł do mnie, a wziąwszy za rękę
438 XVI  |         wziąwszy za rękę poprowadził do swojego gabinetu, posadził
439 XVI  |        Sumowowi, który był przysłany do przeglądu tamecznych wojsk,
440 XVI  |         pochlebnych nagadał.~Zaczyna do mnie jenerał Sumów mówić,
441 XVI  |         wielkiej surowości Pawła, on do tysiąca nieszczęśliwych
442 XVI  |               jedni na osady, drudzy do kopalń, inni do zamknięcia
443 XVI  |               drudzy do kopalń, inni do zamknięcia po cytadelach.
444 XVI  |           pewnego wieczora i zawiózł do Komendanta na kolację. Był
445 XVI  |            żony jego, która należała do dworu Imperatorowej, a on
446 XVI  |           bardzo moralni.~Przybywszy do jego domu, zastałem stół
447 XVI  |           ani tego opłacić ani za co do kraju dostać się. Po tej
448 XVI  |             czasie gdym był wieziony do Kamczatki. Ów Sowietnik
449 XVI  |            kilka razy mnie zapraszał do domu swojego, gdzie z komendantem
450 XVI  |           dał mi sposób dostania się do swojej ojczyzny.~Najprzód
451 XVI  |             za cztery tysiące wiorst do Tobolska na cztery konie
452 XVI  |             część pieniędzy i zapasy do życia, co to wszystko uczyniło
453 XVI  |        wexlową kupiecką i odesłał ją do Petersburga bratu swojemu,
454 XVI  |             w lat sześć po przybyciu do kraju byłem w Petersburgu
455 XVI  |              podpułkownik przychodzi do mnie z policją, składa wexel
456 XVII |               ROZDZIAŁ XVII. ~POWRÓT DO TOBOLSKA~ ~Mając tedy zapłacone
457 XVII |             ruszyłem w dalszą podróż do Tobolska. Jeden z tamecznych
458 XVII |           człowieka, abym go zawiózł do miasta Moskwy. Z którym
459 XVII |         byłem sam jeden bez sługi aż do Tobolska. Rzadko gdzie na
460 XVII |           stacjach nocowałem, bo gdy do ciepłego domu z zimna wszedłem,
461 XVII |             i kołdry ciepłe jelenie.~Do trzech tysięcy wiorst od
462 XVII |            tysięcy wiorst od Irkucka do Tobolska trzeba iść samymi
463 XVII |         drzewa krągłego; trzęsło nie do wytrzymania. Później wyjechałem
464 XVII |          rodzaj z wielkości podobien do naszych łabędzi: są to ptaki
465 XVII |    poczepiawszy swe nogi, pędzą ryby do brzegu, poczym bijąc skrzydłami
466 XVII |           żadnej tradycji.~Przybyłem do Tobolska, gdzie mnie u rogatek
467 XVII |          lampa. Gdy wszedłem z zimna do domu ciepłego, dostałem
468 XVII |              mojej pozycji. Wchodząc do kwatery, zaczęli śpiewać,
469 XVII |      wszędzie chodzić, byleby na noc do swoich miejsc wracali. Był
470 XVII |        zapasu, a które za przybyciem do ojczyzny z największą wdzięcznością
471 XVII |                Miasto w którem liczą do czterech tysięcy domów,
472 XVII |        strażą: niektórzy są obróceni do robót, inni zaś siedzą zamknięci
473 XVII |         wiele bardzo koloni jechałem do Kazania: zaludnione są niewolnikami
474 XVII |              się był potrafił dostać do Moskwy, Państwo Rosyjskie
475 XVII |          bogaci. Kolonia ta należała do Carewicza Gruzinów, który
476 XVII |            dla przepatrzenia została do dnia następnego. Pożegnawszy
477 XVII |             ruszyłem w dalszą podróż do Moskwy. Książe ten Gruzinów
478 XVIII|              ROZDZIAŁ XVIII. ~POWRÓT DO OJCZYZNY~ ~Dzień i noc jadąc
479 XVIII|             spytawszy się zwoszczyka do jakich oni domów zawożą
480 XVIII|             Kazałem mu prosto jechać do Francuskiego. Wszedłszy
481 XVIII|      konwersacji z kimkolwiek, co by do mnie przyszedł a szczególniej,
482 XVIII|          kazano mi stawić się stawić do policji, gdzie prezydował
483 XVIII|           mnie w swój pojazd zawiózł do Jenerała-Gubernatora Xięcia
484 XVIII|             Ukrainy z brygadą. Mówił do mnie po polsku z największą
485 XVIII|     przedsięwziąłem dalszą mą podróż do kraju. Widziałem też w Moskwie
486 XVIII|             Moskalów za zbytni zapał do swojej ojczyzny.~Miejsca
487 XVIII|           przez Ruś, Mińsk przybyłem do Wilna i zajechałem prosto
488 XVIII|            Wilna i zajechałem prosto do domu pocztowego. Gospodarz
489 XVIII|        wypędzić. Było to powiedziane do francuskich emigrantów,
490 XVIII|           konwojem odesłany na Wołyń do Uściługa nad rzeką Bugiem
491 XVIII|            Uściługa nad rzeką Bugiem do kordonu, gdzie wówczas stał
492 XVIII|          omyłka, więc uczynię raport do Monarchy, czy możesz z kraju
493 XVIII|         prosiłem go, aby moją prośbę do Monarchy przyłączył, na
494 XVIII|              W tym czasie przybywszy do tegoż miasta Tadeusz Czacki
495 XVIII|    zaręczywszy Sąd niższy wziął mnie do siebie. Dom ten zacny i
496 XVIII|            trzech dworów wyznaczonej do oblikwidowania długów królewskich,
497 XVIII|              miałem żadnego funduszu do utrzymania mojej exystencji,
498 XVIII|          mogłem wyjeżdżać za granicę do wód, skąd znowu wracałem
499 XVIII|             wód, skąd znowu wracałem do mego lubego siedliska. Później
500 XVIII|          siedliska. Później przybyło do mnie kilku moich żołnierzy