Rozdzial

  1 II   |             noc, a kiedy dzień? Ale mi moja straż nie odpowiada;
  2 II   |  dystyngowałem dzień od nocy, kiedy mi jeść przynoszono. Nie dawano
  3 II   |             przynoszono. Nie dawano mi ani grabek, ani noża, i
  4 II   |          sypiać nie mogłem: słyszeć mi się zdawało poza innymi
  5 II   |           nie widziałem światła, co mi się wszystko śmiesznie wydawało,
  6 II   |           ran niewygojonych, kazano mi dać krzesło i usiąść. Zapytany
  7 II   |           kraju zabranego, albo kto mi dawał pomoc i kto o tym
  8 II   |            tak podług honoru. Niech mi tu największe skarby i tysiąc
  9 II   |            tym nie wiedział i żaden mi pomocy nie dawał pomocy,
 10 II   |            rozpacz i ażard wskazały mi drogę. - Podniosłem mój
 11 II   |           ze mną inkwizycja. Kazano mi samemu napisać całą awanturę
 12 II   |          utrzymywany. Nie pozwolono mi i księdza z przyczyny, aby
 13 II   |        poczciwy był unteroficer, to mi wolno było do nich przemawiać
 14 II   |           część na żywność dawanych mi pieniędzy i to zaklinano
 15 II   |             brygady ruszyły. Dawano mi dwie potrawy na obiad, a
 16 II   |        czego tu siedzisz? Odpowiada mi , że mu kazano dzień i noc
 17 II   |       przychodząca warta anonsowała mi, chociażem się ich o nic
 18 II   |          fałszem było, ale umyślnie mi tak kazano gadać. ~Do tego
 19 II   |       Komendant i dla skonsolowania mi powiedział, że jest tu mój
 20 II   |           na różne podróże, zostało mi się trzysta, z których Komendant
 21 III  |     gemejnami i unteroficerem, szło mi najwięcej o rzecz wiedzieć,
 22 III  |           dałem kilka piętaków, aby mi powiedział dokąd wieziony
 23 III  |            lud się wszędy kupił, aż mi wyznaczone było miejsce
 24 III  |        kilkudniowym spoczynku, dano mi dość dobra stancję w wielkim
 25 III  |        zatrzymać; lecz odpowiedział mi na to: widzę i wchodzę bardzo
 26 III  |            ludzki człowiek przysłał mi jeść ze swojego stołu. Nie
 27 III  |            dalsza podróż, ponadawał mi bardzo wiele lekarstw, ostrzegając
 28 III  |          doktora nie znają.~Zapytał mi się, co ja zwykłem pijać
 29 III  |         dziś o tym zapomniałem. Dał mi na samym wyjeździe wór wielki
 30 IV   |           przez dwie godziny; wiele mi naopowiadawszy awantur,
 31 IV   |       służących i ci tedy sekretnie mi opowiadali, wiele on ma
 32 IV   |             inne konie. Niezmiernie mi przykro było odbywać tę
 33 IV   |              i grzeczność, którą on mi oświadczał; ale przeciwnie
 34 IV   |             do mnie przydana.~Kazał mi przyjść do siebie kilka
 35 IV   |            pięknym ubiorze. Zdawało mi się na pierwszym wstępie,
 36 IV   |             nieszczęśliwego. Rzecze mi: to zapewne Polak jesteś;
 37 IV   |      którego masz przy sobie. Pytał mi się oraz, czy znam kupców
 38 IV   |      postępowania dalszego, darował mi kamień tytuniu, co tam jest
 39 IV   |           tamtych narodów. Doradził mi, abym jeśli mam jakie pieniądze
 40 IV   |        dostała się do rąk Pawła, co mi przyniosło oswobodzenie.
 41 V    |             co mojemu oddawałem, bo mi przez całą podróż dobrze
 42 V    |         nigdy sypiać nie mogłem, aż mi mój majtek nie zrobił kołyski
 43 V    |      naszych kuchennych rożnów. Dał mi z tych jeden, drugi wziął
 44 V    |           zgubił gwoździa. Winszuje mi majtek, że już odbyliśmy
 45 V    |           jestem na lądzie, zdawało mi się, że ziemia koło mnie
 46 VI   |      znaleźć ludzkość. Odpowiedział mi na to: że ja jestem człowiekiem;
 47 VI   |          półgodzinnej zabawie kazał mi iść za sobą, powiadając,
 48 VI   |         sobą, powiadając, że pokaże mi moje mieszkanie; pokazywał
 49 VI   |           ziemi wychodziły, powiada mi, że niech to mnie nie zadziwia,
 50 VI   |        kupione w porcie Ochocku, co mi bardzo pomogło do mego utrzymania
 51 VI   |           procent tylko poprzynosił mi wiele produktów do życia,
 52 VI   |             często bardzo przysyłał mi ryb świeżych, mięsa jeleniego
 53 VI   |           dwaj Kamczadale do straży mi przydani nie umieli języka
 54 VI   |             się na brzeg oceanu, co mi wielką ulgę przyniosło,
 55 VI   |           po rusku czytać; schodził mi czas na czytaniu, dopóki
 56 VIII |          złego nie robią.~Opowiadał mi tameczny ksiądz ewangelista
 57 IX   |     wszystkiego się zwierzył, podał mi projekt ucieczki, zaręczając
 58 IX   |           dla zabawy mojej opisywał mi ich sposób życia, igrzyska
 59 X    |          był w przyjaźni, ofiarował mi kopię mapy, dla gabinetu
 60 X    |             wojaż do Japonii.~Wiele mi ten Kapitan rzeczy naopowiadał
 61 XI   |            jestem Polak, opowiadali mi, że tu u nich mieszkał zesłany
 62 XI   |          Beniowskiego. Opowiedziano mi całą jego historię i o szczegółach
 63 XI   |         Paryżu, a później do straży mi przydani w niższej Kamczatce.~
 64 XI   |      niższej Kamczatki przystawieni mi byli do straży.~Opowiadali
 65 XI   |          byli do straży.~Opowiadali mi dziwne rzeczy o Paryżu,
 66 XII  |         wiadomości pewnej.-~Dostała mi się mapa z przypadku najdoskonalsza
 67 XIII |             morderczą śmiercią, ile mi zawsze wmawiano do udręczenia,
 68 XIII |        zadyszany i wylękły donosząc mi, że okręt pokazuje się blisko
 69 XIII |          tego cieszyć, a on powiada mi na to: kto wie, co przychodzi
 70 XIII |            w większą słabość, która mi śmiercią groziła, mniemając,
 71 XIII |     śmiercią groziła, mniemając, że mi wyrok śmierci mojej oznajmić
 72 XIII |       komendanta, że Paweł I zwraca mi życie i wolność. Z początku
 73 XIII |             roślin tamecznych. Tego mi nalano w gębę, otworzywszy
 74 XIII |          spalone zostały.~Puszczano mi krew strzałą kamienną, ale
 75 XIII |              Proszę komendanta, aby mi dozwolono pójść na brzeg
 76 XIII |         często chodziłem: odpowiada mi, że już straży nie ma, chyba
 77 XIII |            dawną moją strażą, gdzie mi się wszystko opatrznie wydawało.~
 78 XIII |          pęczek: ten prezent zrobił mi kupiec z okrętu. Wtem mój
 79 XIII | kilkadziesiąt świeczek ofiarowanych mi przez kupca. Miałem też
 80 XIII |          zacząłem prawie ryczeć, co mi nawet zrobiło ulgę od duszenia
 81 XIII |            z czego. Wtem przychodzi mi myśl poncz polski: miałem
 82 XIII |           się komendant, powiadając mi, że ja tu jeszcze lat trzy
 83 XIII |        zdradzonym siebie; odpowiada mi na to, że nie, bo ten okręt
 84 XIII |             mnie z sobą. Oświadczył mi razem, że dziś nie ma żadne
 85 XIII |       przychodzi komendant i donosi mi, że okręt angielski bez
 86 XIII |           do naszego portu i wręcza mi depesze do przesłania na
 87 XIV  |          zimna. Do tego jeszcze dał mi komendant na drogę, kilka
 88 XIV  |          tamecznych pędzonego, i to mi pomagało do ciepła. Lubo
 89 XIV  |           by komendant nie pozwolił mi wybrać się w tę podróż.~
 90 XIV  |            korę brzozową i pokazuje mi kilka grzybów suszonych
 91 XIV  |            nie mogłem sypiać, radzi mi więc, abym zjadł jeden.
 92 XIV  |  namyśliwszy się zjadłem połowę, co mi najmilszy sen sprawiło.
 93 XIV  |        Kamczadale i cała świta była mi wdzięczna za swe ocalenie,
 94 XIV  |            odstawny żołnierz puścił mi krew w ilości pół garnca
 95 XIV  |   kilkunastodniowym wypoczynku mało mi się polepszyło; jednostajne
 96 XIV  |            w woreczku skórzanym, co mi komendant udzielił na drogę.
 97 XIV  |           pod głowę kładłem, gdyżby mi to ukradziono.~Wypadało
 98 XV   |        najbardziej chory. Uformował mi się nie wiedzieć z czego,
 99 XV   |           jabłka. Ten guz sprawował mi największe nudy i dławienia.
100 XV   |          ale mój gospodarz doradził mi udać się do tunguzkich Szamanek,
101 XV   |          czarnego robaka, i powiada mi gospodarz: widzisz panie,
102 XV   |           owem kuglarstwem, zdawało mi się przez imaginację, że
103 XV   |          moim do Kamczatki nie były mi te kolonie i narody znajome,
104 XV   |        miałem zawsze konwój i każdy mi zawsze opowiadał o swoich
105 XVI  |            dnia po przybyciu, oddał mi wizytę guberski kaznaczej
106 XVI  |          nic nie szkodziło. Powiada mi więc, że od momentu uwolnienia
107 XVI  |        dawniej zabranych, i ten dał mi sposób dostania się do swojej
108 XVI  |        Tobolska na cztery konie dał mi futro, część pieniędzy i
109 XVI  |           Tadeusz Widzki. Tenże dał mi więcej dowodów swojej przyjaźni
110 XVII |         żołnierzowi od policji, aby mi wyznaczył kwaterę prywatna
111 XVII |            pomieszczeniu przychodzi mi na myśl, że tu dobrze umierać:
112 XVII |           jestem. Prosiłem ich, aby mi prześpiewali Ewangelię,
113 XVII |        zacząłem płakać i polepszyło mi się. Poczęstowałem Popów
114 XVII |          obiadach u niego, pożyczył mi rubli asygnacyjnych 300,
115 XVII |       drodze, i który przez ośm lat mi służył, udałem się w dalszą
116 XVII |        odszedłem. Nazajutrz odesłał mi mapę i przysłał wielką krabę
117 XVIII|            jej o pokój jeden, który mi natychmiast wyznaczyła,
118 XVIII|             mieście znajdę kogoś co mi pożyczy.~Gospodyni wzięła
119 XVIII|        żadnego pieniędzy: odpowiada mi na to; że dopóki zabawię
120 XVIII|        kosztować nie będzie, i daje mi sto rubli asygnacyjnych.
121 XVIII|              Na trzeci dzień kazano mi stawić się stawić do policji,
122 XVIII|     największą grzecznością. Czynił mi też wymówki przed wszystkimi
123 XVIII|      ojczyzny.~Miejsca znaczniejsze mi pokazano, miasta samego
124 XVIII|        dobra Polka. To miejsce było mi rajem, bo tak serdecznie
125 XVIII|         swoją Bierzyńską ofiarowały mi najprzyjemniejszy park w
126 XVIII|         przy moim krewnym u którego mi na niczym nie zbywało, przy
127 XVIII|        przez Nieśwież którędy trakt mi wypadał, na moje szczęście
128 XVIII|            i dobre serce, ofiarował mi folwark, który musiałem