Rozdzial

  1 Prze | przyrodzenia północy. ~Postrzegano już podobieństwo między Kopciem
  2 Prze |     wytrwałość pokorna i ufna jest już charakterem nowej literatury
  3 Prze |         zaś Polski nie objawił się już żaden podobny zamiar. Jeńcy
  4 Prze |         fizyka nowożytna postrzega już związek tajemny między cząstkami
  5 Prze |        narodu. Kopciowi dobyły się już łzy z piersi; więcej mu
  6 Prze |        długie nieszczęścia zrobiły już w Polakach.~Kopeć za powrotem
  7 Prze |        swym dzienniku. ~Zrobiliśmy już dawniej uwagę, że Opatrzność
  8 Prze |         znakomitego rodu, nie mógł już czasem przypomnieć swego
  9 I    |      wojska, do której liczby mało już brakło.~Ochotnika i wolenterów
 10 I    |     wysłużył część ziemi (z której już mógł się wyżywić) i był
 11 I    |         przebój spod Kijowa krajem już zabranymi wkoło opasanym
 12 I    |         wdarł się. Zbliżyliśmy się już późno ku nieprzyjacielowi
 13 I    |           po jednym tylko ładunku. Już tak daleko broń była rozpalona,
 14 II   |   ranionymi, ponieważ poranki były już zimne odzienia brakło, bo
 15 II   |         starym i wilgotnym gmachu. Już nie miałem żadnego towarzystwa;
 16 II   |       gorszego czeka, lecz w końcu już z tymi strachami i bojaźnią
 17 II   |           są utrzymywani; czy były już egzekucje jakie z nimi,
 18 II   |       awanturę i przeniesiono mnie już z pierwszej ciemnicy do
 19 II   |          jakiej rady. Przychodziło już do tego, że umierać bez
 20 II   |            za żelazną kratą, gdzie już było cieplej. Widok z mojego
 21 II   |    opowiadania mojej warty. Miałem już w tym trzecim więzieniu
 22 II   |            Smoleńsku, i gdy doktor już zadecydował, że żyć nie
 23 II   |      kamerdyner Szmigielski, który już trzy miesiące siedział,
 24 II   |            po kilka rubli dodawał. Już zacząłem mieć lepsze wygody
 25 II   |            stancję i aptekę miałem już czym zapłacić. ~W czwartym
 26 III  |          do Irkucka są wyznaczeni. Już cokolwiek byłem spokojniejszy
 27 III  |            miasta, zdawało się, ze już nastąpi egzekucja śmierci,
 28 III  |         konfederacji pozostawali i już z nich wielkie kolonie rozmnożyły
 29 III  |   zaludnione tymi, którzy od dawna już posłani na zsyłkę, z tych
 30 III  |          zsyłkę powysyłanymi, dziś już są rozmnożone, uprawiają
 31 III  |            sobie w tym czasie, aby już rozbójnicy mogli napaść
 32 III  |          pierwszego zabić; i potem już nie życzyłem, aby podobny
 33 III  |       uprawiające.~Zbliżyliśmy się już o pięćset wiorst ku Irkuckowi,
 34 III  |   Ostatniej nocy po spoczynku, gdy już nazajutrz mieliśmy się do
 35 III  |            podróży, poczty i konie już w nocy były gotowe przed
 36 III  |        cichaczem zgasił ogień; gdy już dzień nastał już poczty
 37 III  |        ogień; gdy już dzień nastał już poczty były zaprzężone,
 38 III  |         był wzięty, jeden o drugim już nie wiedzieli, ja moich
 39 III  |       wiedzieli, ja moich kompanów już odtąd więcej nie widziałem;
 40 III  |  ostrzegając abym to menażował, bo już tam dalej ani lekarstwa
 41 III  |         tak stało, bo za tyleż dni już coraz dalej były znaczne
 42 IV   |          hordę, do którego miejsca już się zakończyły kinie. Znalazłem
 43 IV   |        zakończyły kinie. Znalazłem już kilka statków uładowanych
 44 IV   |            oficer, który staruszek już się więcej ze mną nie widział.~
 45 IV   |      umizgał do jego żony; i potem już Zienkowiczowi nie wolno
 46 IV   |           umieszczają, i tak mając już wszystko przygotowane, biorą
 47 IV   |           Lena puściła, zaczęliśmy już mieć się do podróży. Koledzy
 48 IV   |        podróży. Koledzy moi z tego już miejsca zostali rozdzieleni
 49 IV   |         końskich, gdzie przez tyle już lat transporta chodzą do
 50 IV   |    ustawiczny i szum morza dał się już słyszeć. W tym miejscu kilka
 51 IV   |             pióro, atrament i lak: już tam jest warta ode mnie
 52 IV   |         powiedział, że nie wie; bo już tu ziemia się zakończyła .
 53 IV   |           Petersburga i po śmierci już Katarzyny rozdał Polakom
 54 V    |       ROZDZIAŁ V. ~PODRÓŻ MORSKA~ ~Już nastąpił czas wyjścia na
 55 V    |          wyjścia z portu. Lecz gdy już okręt wyszedł na odkryte
 56 V    |      zawsze z sobą zapraszali.~Gdy już okręt wychodził z portu
 57 V    |            spokojnym. Zbliżało się już ku wieczorowi, rozkazano
 58 V    |      zwykle okręty przechodzą.~Gdy już druga pora minęła, równo
 59 V    |           wzburzonego morza, które już zaczęło ustawać. Ale po
 60 V    |          na której to wyspie wiele już poginęło okrętów. Kapitan
 61 V    |          zawołał, że czterdzieści. Już widać, że okręt unosi woda
 62 V    |          zarzucać, ale to wszystko już było za późno. Pędziło na
 63 V    |     ludziom nogi łamało. Niektórzy już zaczęli skakać z okrętu
 64 V    |           najmocniej gwoździa. Gdy już nas bałwan zakrywał, trzeba
 65 V    |      straciłem przytomność i małom już nie zgubił gwoździa. Winszuje
 66 V    |             Winszuje mi majtek, że już odbyliśmy największe niebezpieczeństwo,
 67 V    |         raz bałwany nas zmoczą ale już nie tak silne i ucieczemy
 68 V    |        naprawienia okrętu. Byliśmy już zupełnie gotowi i za przybyłą
 69 V    |            długą żeglugą żądaliśmy już ujrzeć ziemię, lecz wspomniawszy,
 70 V    |     przybyłą wodą z morza, przybić już do niższej Kamczatki, lecz
 71 V    |            brzeg kamienny: byliśmy już zupełnie na widocznej zgubie
 72 V    |         więc dobywać kotwic a wtem już bałwany pędzą okręt do rozbicia
 73 V    |           się cofnąć w głąb morza. Już w dalszej odległości byliśmy
 74 VI   |           do siebie. Ukontentowany już byłem, że nareszcie mój
 75 VI   |         zaraz w lepszą energię, że już z nędzy i głodu nie umrę.~
 76 VI   |      żytnich sucharów, bo ja moich już bardzo mało miałem. Suchary
 77 VI   |        zainformować o co. Zacząłem już swoje gospodarstwo: miałem
 78 VI   |         się z tego miejsca i odtąd już nie chciałem się oddalać
 79 VI   |           swych gospodarzy, którzy już dla nich przyspasabiają
 80 IX   |         potem smarują farbami i to już zostaje na zawsze. Kobieta,
 81 IX   |           gębę wypłukać i wtenczas już ma prawo do niej jak do
 82 IX   |        między Kamczadałami, znikać już poczyna. Przypisać to należy
 83 IX   |      kwiaty, pewnym jest jej ręki. Już to panna w liczbie trzydziestu
 84 IX   |     kilkanaście kułaków odbierze i już prowadzi do domu swojego
 85 IX   |          zbliżywszy się do brzegu, już nie mogą się wrócić na morze,
 86 IX   |      rozbiorą i przewiozą. Zaczyna już śmierdzieć, wiatry morskie
 87 IX   |       Potem niedźwiedzie wpadłszy, już kończą wieloryba z pomoca
 88 IX   |          Po upływie dwóch dni same już tylko widać kości, z których
 89 IX   |            komendanta, który mając już kocioł żelazny, umyślnie
 90 IX   |        miejscu z kim obcować. ~Gdy już nie miałem żadnej nadziei
 91 IX   |  okrętowymi. Po długim czasie, gdy już zupełnie do mnie się przywiązał
 92 X    |            przede mną półtora roku już tam przebywali. Był to okręt
 93 XI   |       najchętniej przystali i miał już wszystkich po sobie, którzy
 94 XI   |          później poprzysięgli.~Gdy już stanęli na miejscu, stawiony
 95 XI   |     dopełnionej historii Beniowski już się ogłosił komendantem
 96 XI   |         się na respekt komendanta.~Już tedy nasz Beniowski w tym
 97 XI   |       łukami.~Po takowej rozprawie już się stał zupełnie bezpiecznym
 98 XI   |        kilkunastu Kamczadałów.~Gdy już nastąpiła wiosna, puścił
 99 XII  |        swoją cnotę i przyjaźń.~Gdy już porozumieli się z sobą,
100 XII  |     odebrali.~Od tego czasu żadnej już z nimi nie mają zażyłości,
101 XII  |       przymuszeni zostali ustąpić.~Już od tego czasu nie robią
102 XIII |           końcu drugiego roku, gdy już zupełnie pozbawiony byłem
103 XIII |           a dosyć światłe, czy się już nie palą stosy na moją egzekucję,
104 XIII |        chodziłem: odpowiada mi, że już straży nie ma, chyba każę
105 XIII |         chyba każę iść za sobą: tu już więcej wierzyć zacząłem,
106 XIII |        odesłać, zwłaszcza, że zima już nadchodzi. Rażony tak smutną
107 XIII |          różnych kolorach, których już dawno nie widziano. Zapytał
108 XIII |         zostałem w niespokojności.~Już sypiać zupełnie nie mogłem,
109 XIII |          tym bardziej, że zima się już zbliżała.~ ~
110 XIV  |        ażardowną do Ochocka, dokąd już kilka podobnych wypraw czyniono,
111 XIV  |       powietrze głowę zrywa i cały już człowiek został odurzony.
112 XIV  |        siły aż się zmordują, potem już biegną już powolniej. Sanie
113 XIV  |         zmordują, potem już biegną już powolniej. Sanie i psy idą
114 XIV  |        abym zjadł całego. Ja byłem już odważniejszy, zjadłem grzyb
115 XIV  |          zmuszeni zjadać psy same. Już nam przychodziło ginąć w
116 XVI  |        ubrania się.~Trzeciego dnia już cokolwiek wypocząłem i po
117 XVII |         gdy zasnął porzuciłem go i już byłem sam jeden bez sługi
118 XVII |        rubli asygnacyjnych 300, bo już nie miałem żadnego zapasu,
119 XVIII|       przez lat kilka przebywałem. Już to było po śmierci Pawła
120 XVIII|     cieszyć się tą nadzieją, która już tyle razy zawodziła.~Przejeżdżając