Rozdzial

 1 Prze |            na Syberię pomnażała się co dzień. Pisma ich, a nade
 2 Prze |            znaki carowej Katarzyny, co jak urzędowo mówiono, znaczyło
 3 Prze |          przez Opatrzność, pisze iż co dzień rano modlił się do
 4 Prze |             miała siłę taką jak ta, co się wyobraża w carze rosyjskim.~
 5 Prze |             nie wiedzieli o niczym, co się stało w ich kraju; po
 6 Prze |          czują i działają podobnież co on. Ta spójnia niewidoma
 7 Prze |             często swoje widzenia i co w nich objawiło się jemu
 8 Prze |     intelektualnej, do wszystkiego, co stanowi potęgę ziemską,
 9 Prze |           swego życia zamilczał to, co się domu jego i rodziny
10 I    |        znajdował się nieprzyjaciel, co się wszystko stało podług
11 I    |          był przeszedł w tę stronę, co było początkiem naszej przegranej,
12 II   |        stada bydła, srebro, miedź i co tylko znaleźli. W wielu
13 II   |             tu każdy czuły wchodzi, co to był dla mnie za widok
14 II   |        wiedzieć jak się nazywa i za co wzięty. Z Kijowa do Smoleńska
15 II   |             zbiegał dla ciekawości, co by to było zamkniętym w
16 II   |          katowania i szczęk kajdan, co bardziej mnie jeszcze wybijało
17 II   |         zawsze w trwodze: nie wiem, co mnie w tym miejscu czeka.
18 II   |            mogę wiedzieć, którzy są co w ziemi robią i jak są utrzymywani;
19 II   |         czas nie widziałem światła, co mi się wszystko śmiesznie
20 II   |          kazała na to zapomnieć, na co oni oburzeni zostali i serio
21 II   |          piece. Była to sala, gdzie co kilka lat zbierała się szlachta
22 II   |            gemejnów, która to warta co sześć dni odmieniała się.
23 II   |            dla czego ich nie lubię, co dla mnie było największym
24 II   |             największym tyraństwem. Co dzień przychodząca warta
25 II   |        zaknutowali, tylu powiesili, co fałszem było, ale umyślnie
26 II   | kamerdynerem Szmigielskim, z którym co się działo lub dzieje, dotychczas
27 III  |           nie chciała powiedzieć za co. Na tej samej drodze po
28 III  |          nie znają.~Zapytał mi się, co ja zwykłem pijać z rana?
29 III  |       ciepło, a mnie dają futro: na co odpowiedział Komendant,
30 III  |             dni spotkam się z zimą, co się tak stało, bo za tyleż
31 IV   |             transportują na okręta, co ich to wszystko bardzo wiele
32 IV   |       paciorki szklane kolorowe, za co dostali od nich soboli,
33 IV   |          darował mi kamień tytuniu, co tam jest rzeczą najdroższą,
34 IV   |           dostała się do rąk Pawła, co mi przyniosło oswobodzenie.
35 V    |            brzegów potarte zostały. Co za smutny był dla mnie widok,
36 V    |           mięsa jak inni majtkowie, co mojemu oddawałem, bo mi
37 V    |             stracił i nie wiedział, co się z nim dzieje, a osobliwie
38 V    |         wiatru nie było pomyślnego, co ujdziemy przez dzień i noc,
39 V    |            okręt chwiać się zaczął, co kilka godzin bez poruszenia
40 V    |          mnóstwo stworzeń morskich, co pospolicie się dzieje przed
41 V    |             daliśmy im prezenta, za co byli wielką pomocą do naprawienia
42 VI   |           kupione w porcie Ochocku, co mi bardzo pomogło do mego
43 VI   |           wiele produktów do życia, co tylko mogło być u nich najlepszego,
44 VI   |    rozmawiać ani się zainformować o co. Zacząłem już swoje gospodarstwo:
45 VI   |          wiosnę osobliwie wykopują, co oni zowią Serena. Mają czosnek
46 VI   |    przechodzić się na brzeg oceanu, co mi wielką ulgę przyniosło,
47 VI   |         przy mnie majtek, rozważamy co by to było? kiedy on wtem
48 VI   |        nieustannie i wyrzuca ognie: co za okropny wtenczas spektakl
49 VII  | doświadczenia mówić o tym nie może, co to jest za moment okropny.~
50 VIII |           jaja jedzą nieustannie, a co im w zbytku pozostaje wrzucają
51 IX   |             są uprzejmi i gościnni. Co tylko ma w domu wszystkim
52 IX   |              opowiadając kto z nich co widział i jakie sny miewał.
53 IX   |        morze nie wyrzuca wieloryba, co się rzadko zdarza. Wieloryby
54 IX   |        ziemię te smrodliwe zapachy, co niedźwiedzie poczuwszy idą
55 X    |            bo inaczej życie stracą.~Co się tyczy handlu, dajemy
56 XI   |          jego tam pobytu i wyjścia. Co więcej jeszcze, że Kamczadale,
57 XI   |            równie utracą swe życie; co jeden drugiemu komunikował
58 XI   |  nieszczęścia, jeśli mu zaufają, na co najchętniej przystali i
59 XI   |   przyjaciół spirytusem i tytuniem, co tam jest wielką osobliwością,
60 XI   |            domy i żony, pouciekali, co było rzeczą najważniejszą
61 XI   |     postrachu, aby mężowie wrócili, co się tak stało, że dla miłości
62 XI   |             mieszkanie z pensją, na co się oni nie zgodzili, żądając
63 XIII |            wnętrzna zgryzota duszy, co mnie o moment mało nie pogrąża
64 XIII |          majątek i wszystko wziąłem co posiada człowiek szczęśliwy.~
65 XIII |          powiada mi na to: kto wie, co przychodzi na nim, smutek
66 XIII |             odbierał raporta. Teraz co rok mają komunikację przez
67 XIII |             zacząłem prawie ryczeć, co mi nawet zrobiło ulgę od
68 XIII |            to, że nie, bo ten okręt co tu zaszedł dla wody i drew,
69 XIII |        umysł, wierzyłem wszystkiemu co one przepowiadały.~Najprzód
70 XIII |         zapytał się przez tłumacza, co one widzą? Odpowiadały mu:
71 XIII |             znowu, że chce wiedzieć co się stanie z tym cudzoziemcem?
72 XIV  |         mając łyżwy na nogach, mało co siedzi tylko wraz z psami
73 XIV  |     śniegiem zawiało. Niektóre psy, co bywały w tym miejscu, pokładły
74 XIV  |     namyśliwszy się zjadłem połowę, co mi najmilszy sen sprawiło.
75 XIV  |             też mojego Ewangelistę, co on złego robił, aby się
76 XIV  |       widziałem i przyszłość swoją: co mnie tym więcej czyniło
77 XIV  |             się z nimi nie spotkać, co nas później nie minęło,
78 XIV  |      sucharów w woreczku skórzanym, co mi komendant udzielił na
79 XV   |          soboli i dwa lisy bure; za co mnie dostawili na powrót
80 XV   |            na to wszystko zezwolić, co one zechcą robić. Kazał
81 XV   |             jakie, których sytuacja co ćwierć mili się zmienia.
82 XV   |          doczesne z ziemi lepianki, co z daleka wygląda jak najogromniejsze
83 XV   |           bardzo długich żerdziach, co znaczy ofiarę dla Bogów.
84 XVI  |            na dach do przesuszenia, co sprowadzało tłumy ciekawego
85 XVI  |             sprawiedliwy i moralny, co mu cała powszechność przyznawała.
86 XVI  |           pieniądze nie kursują, za co nakupowano dla mnie sucharów,
87 XVI  |      sucharów, krup, tytuniu etc. a co wszystko gdy się okręt rozbijał
88 XVI  |             ani tego opłacić ani za co do kraju dostać się. Po
89 XVI  |        pieniędzy i zapasy do życia, co to wszystko uczyniło rubli
90 XVII |   wyjechałem na wielką płaszczyznę, co zowią Barabińskim stepem.
91 XVII |   osobliwszej dobroci i moralności. Co dzień przez kilka dni bywałem
92 XVII |              wina najwyborniejsze i co tylko w najpierwszym domu
93 XVIII|        wielkim mieście znajdę kogoś co mi pożyczy.~Gospodyni wzięła
94 XVIII|    wypytywała się o mojej historii, co też w krótkości opowiedziałem.
95 XVIII|           konwersacji z kimkolwiek, co by do mnie przyszedł a szczególniej,
96 XVIII|             się wystrzegał Polaków, co niezmiernie duszę moją przeraziło.~
97 XVIII|             Monarchy przyłączył, na co chętnie zezwolił a mnie