Rozdzial

 1 Prze |      pomnażała się co dzień. Pisma ich, a nade wszystko uczucia
 2 Prze |         rosyjskie przechodzą przez ich stepy, jak ryby, że czasem
 3 Prze |            rozproszonych, zaklinać ich na ich bogów i zdołali uprosić
 4 Prze |     rozproszonych, zaklinać ich na ich bogów i zdołali uprosić
 5 Prze |           o niczym, co się stało w ich kraju; po upadku zaś Polski
 6 Prze |        mieć to przeznaczenie, żeby ich oderwać od świata, zniszczyć
 7 Prze |        które dawniej przywiązywały ich do siły materialnej i intelektualnej,
 8 II   |          poddanego jako wyszłego z ich kraju z wojskiem buntownika.
 9 II   |        wojska i wyszedłem na czele ich i biłem się z Moskalami,
10 II   |            mnie patrzeć, dla czego ich nie lubię, co dla mnie było
11 II   |       anonsowała mi, chociażem się ich o nic nie pytał, że tego
12 II   | dezarmowanych wojsk, które były do ich kraju wzięte, część w bataliach
13 III  |           bogato się ubierają, ale ich najwięcej mężowie zamykają,
14 III  |      mężowie zamykają, przypadkiem ich można kiedy widzieć; mają
15 III  |       potomność jest zdrowa; biorą ich w rekruty do komend Sybirskich.
16 III  |         jeśli mają synów, posyłają ich do Tobolska albo Irkucka
17 III  |     zostali uwolnieni, gdyż podali ich za zmarłych, a dziś są znaczne
18 III  |    ponieważ niewolnikowi nie wolni ich mieć: pieniędzy skarbowych
19 IV   |         transportują na okręta, co ich to wszystko bardzo wiele
20 IV   |     rzemienne fartuszki, obsiadają ich muchy duże, bąki, komary,
21 IV   |           jeść gotować i częstował ich przy gorzałce, która tam
22 IV   |           bydlęce wędzone, a kiedy ich zabraknie, jedzą i konie.
23 IV   |          na drzewa i zaczęli wołać ich językiem, zaklinać na ich
24 IV   |          ich językiem, zaklinać na ich bogów, aż nareszcie dali
25 IV   |            się nakłonić. Komendant ich przeprosił i tak dalej ruszyliśmy
26 IV   |           jesteś; znam ten naród i ich interes. Ja jestem kupiec
27 V    |           końcu zaś tylko skwitują ich wódką i tytuniem. Miałem
28 V    |           nabożeństwie, zapakowano ich w wory z kamieniami razem,
29 V    |          morza.~Gdyśmy przybyli do ich kolonii, znaleźliśmy mieszkania
30 V    |        włosów zwierząt. Zastaliśmy ich jedzących; niektórzy gotowali
31 V    |           na to, dogadzając jednak ich ludzkości jedliśmy ślimaki
32 V    |         bardzo smaczne. Prosiliśmy ich wzajem do okrętu, który
33 V    |       piasku leżał: uczęstowaliśmy ich produktami Europejskimi
34 VI   |         oni zowią Gagary. Suknie z ich skór robią bardzo piękne,
35 VI   |      osobliwszy, i nigdy nie ginie ich piękność.~Kiedym się czasem
36 IX   |        uchybienie biorą za wzgardę ich gościnności. Ten zwyczaj
37 IX   |      zgromadzają się, to jest cała ich familia. Mają w środku komin,
38 IX   |          sobole i po kilkadziesiąt ich narobiwszy, biorą psy, zapas
39 IX   |            sposobem.~Wiedząc gdzie ich jest największe mnóstwo,
40 IX   |         sobole, lecz uczęstowawszy ich i zabrawszy zdobycz muszą
41 IX   |  wstrzymując się Kamczadale różnie ich straszą, nakładaniem wielkich
42 IX   |       całej kompanii rej wodzą. Za ich przybyciem komendant sprowadza
43 IX   |           od Czukczów, kilka lat w ich kraju mieszkał. Ten niby
44 IX   |           zabawy mojej opisywał mi ich sposób życia, igrzyska i
45 IX   |          których mają po kilka. To ich przyjęcie najwięcej mnie
46 X    |            drogę, zrobiła litość w ich odesłaniu, razem szukając
47 X    |         nie mieli żadnego handlu w ich porcie, tam jednak bawiąc,
48 XI   |        Oświadczył im Beniowski, że ich wyprowadzi tego nieszczęścia,
49 XI   |          błąkali się: syn popa był ich przewodnikiem. Na szczęście
50 XI   |   przewodnikiem. Na szczęście ktoś ich oświecił, że w tym miejscu
51 XI   |         dał im protekcję i odesłał ich na okrętach angielskich
52 XI   |        tego pojąć nie mogli podług ich wyobrażenia i sposobu pojmowania
53 XII  | porozumieli się z sobą, częstowali ich Moskale tytuniem. Ponieważ
54 XII  |     zażyłości, ale są największymi ich nieprzyjaciółmi. ~Idzie
55 XII  |       żadnej wyprawy tylko szukają ich przyjaźni. Ten odległy nadzwyczajnie
56 XII  |            i odważnych. Mieszkania ich i zwyczaje podobne są do
57 XII  |       wszystko surowe jedzą: chcąc ich pobić potrzeba ludzi im
58 XIII |     nazwiska przemieniono, znaleźć ich nie mogli. I ja w podobnej
59 XIII |        wyspach Ekuckich, pochrzcił ich i nauczył języka rosyjskiego,
60 XIII |            tacy śpiewacy, że można ich z włoskimi porównać.~Postrzegam,
61 XIII |           były tam borowane podług ich zwyczaju. Nad oczyma wisiały
62 XIII |          Irkuck do Petersburga, do ich posła.~Miał komendant rozkaz
63 XIV  |        Kamczatce, nie wiedziałem o ich skarbach, które się tam
64 XIV  |          cały majątek oddać gdybym ich posiadał więcej. Te grzyby
65 XIV  |         mają taką własność, że kto ich zje, widzi swoją przyszłość.
66 XIV  |    tłumacza, który dobrze posiadał ich język, a mimo największego
67 XIV  |            w jeździe, nie mogliśmy ich uniknąć. Do trzydziestu
68 XV   |       zmysły, zupełnie oddałem się ich leczeniu. Najprzód sprowadza
69 XV   |           wielu niewinnych, podług ich opowiadania. Było między
70 XVII |      przelatując z dnia noc robią. Ich skrzydła są osobliwej wielkości:
71 XVII |             że ja jestem. Prosiłem ich, aby mi prześpiewali Ewangelię,
72 XVII |    Komendanci tam są bożkami, bo w ich ręku życie bez dalsze apelacji.
73 XVIII|           i przebić się przez całą ich armię: bo za moim przykładem