Part

 1  Drug|    Smutek nachyli ku ziemi;~O! niech na chwilę Złość się już
 2  Drug|     Rany sztyletem nie cuci...~Niech choć przy zgonie zabrzmią
 3  Drug|        nim gromnica zaświeci -~Niech nicht, by uśpić zgonu boleści,~
 4  Drug|    Posępnie kiedy się rzuci...~Niech z ust życzliwych brzmią
 5  Drug|    Spuszczone czoło zasmuci...~Niech choć Gościnność, kręcąc
 6  Drug|    szczędził srogiego pogańca,~Niech mi tu precz na szkapie do
 7  Drug|     rąbie.~Wtedy dopiero każdy niech mi ryb nałowi, ~Panowie
 8  Drug|      cię dostawi; ~Bądź zdrów! niech ci Bóg zawsze jak ja błogosławi!"~ ~
 9  Drug|        Musi być bardzo późno - niech śpią - trosk nie czujący"~
10  Drug|    żeby swoją skrócić? ~Raczej niech w jego piersiach burz kończy
11  Drug| gęstwiny i tak przemówiło: ~ ~"Niech rycerz drzącym sercem nie
12   Aut|    długo znieść nie potrafiła. Niech to wspomnienie nadzwyczajnego