Part

 1  Drug|  śklniącej gonią fali, ~Na smutek swego wodza niewiele zważali. ~
 2  Drug|      Ucieka między hordy z trupem swego pana.~Strach przejął barbarzyńców;
 3  Drug|           ujście miała~W niebiosa swego tworcy z kajdan swego ciała. ~
 4  Drug|    niebiosa swego tworcy z kajdan swego ciała. ~Wtedy matką Natura -
 5  Drug|       Prędko się w nim duch oparł swego ciała drzeniu; ~Schyla się
 6  Drug|       usta do ust łączy~I słodycz swego serca rozkosznie w nie sączy. ~"
 7  Drug|         najświętsze węzły w ogniu swego piekła,~Gdy i w najbliższym
 8   Aut|    pozwala utrwalić żadnym opisem swego ślicznego zapomnienia się;
 9   Aut| najsławniejszych Rafaela, a co do swego poetycznego wrażenia i mego
10   Aut|         ważniejszych okoliczności swego życia zawsze się wprzód
11   Aut|           że widział umierającego swego przyjaciela i krewnego,