Part

 1   Ded|          dzieła. Nie dziw, że mnie to bardzo podchlebia, iż mi
 2   Ded|           chwilę zastanowicie, jak to ziomkowie wysoko cenić umieją
 3  Drug|    ukraiński rozdmuchał do znaku -~To siedź w domu i słuchaj dumek
 4  Drug|         Moje młode pacholę, gdzież to ty wędrujesz? ~Czy z Ziemi
 5  Drug|        gorszkie, zatrute kołacze -~To mnie ciężko na sercu i ja
 6  Drug|            A kiedy się rozśmieję - to jak za pokutę; ~A kiedy
 7  Drug|             A kiedy będę śpiewał - to na smutną nutę;~Bo w mojej
 8  Drug|         grób w blasku zobaczy."~ ~"To czegoż chcesz, pacholę?" - "
 9  Drug|        wiedzieć, ~Skąd my i czyje, to odpowiedzieć ~Śmiechem i
10  Drug|          Pan Miecznik na Tatarach, to i dworzec pusty." ~Tak stary
11  Drug|         wami! jeśliście nie Duchy,~To wasze pstre maszkarki wesołej
12  Drug|   maszkarki wesołej otuchy; ~Alboż to nam pierszyna? wszak nieraz
13  Drug|         bawi Pan Miecznik? Właśnie to jest pora, ~W której przyrzekł
14  Drug|       gdzie im sława świeci, ~Czuł to, co stary orzeł, gdy pisklę
15  Drug|       potem kordem zamalował oczy!~To szybko, łącznie, śmiało -
16  Drug|            pospadają~Jak kłosy, co to niby migocą się świetnie, ~
17  Drug|      szarańczy nie umie na wojnie;~To cicho - bacznie - mądrze -
18  Drug|          Wpaść obces i pokazać, że to Polak rąbie.~Wtedy dopiero
19  Drug|            na śmiertelnej twarzy. ~To jakiekolwiek myśli, wspomnienia
20  Drug|      widziadła zbijały go z drogi,~To jakiekolwiek losy zwalczą
21  Drug|            anielskiej duszy, co za to przeklęta,~Że cukrem przyjmowała
22  Drug|          żal się zmienia -~Większe to niźli ziemskie, piekielne
23  Drug|          czy zginąć? ~"Czyja wola, to za mną" - rzekł i spiął
24  Drug|           polskie odstąpiły szyki?~To i oni w płomienie - wśrzód
25  Drug|          wywrócone oczy! ~Wszystko to chwilę trwało - bo z boków
26  Drug|            Wacław; i walczył już o to,~Żeby życia, co cięży, nie
27  Drug|      Harmonią jego myśli; lecz czy to z zdziwienia,~Czy z strachu,
28  Drug|         niezliczona tłuszcza~Coraz to w większą przestrzeń przed
29  Drug|          zwycięża, ~Postrzega - że to męstwo samotnego męża; ~
30  Drug|                          XI~Jakież to grały trąby za przyległym
31  Drug|          przyległym lasem? ~Jakież to świeże hufy czwałują z hałasem? ~
32  Drug|         czwałują z hałasem? ~Jakiż to nowy rycerz, krzyżowym zamachem, ~
33  Drug|        Oparz się dobrze wewnątrz - to zlękniesz się siebie. ~Chodź -
34  Drug|            na czas długi -~Fortuny to szczodroty nad moje zasługi.~
35  Drug|        nieścignioną chęcią. ~Wtedy to słodkie tony, brzmiące przerywanie, ~
36  Drug|     czuciom swoje tajemnice;~Wtedy to luby zapach, co z kwiatów
37  Drug|       ustach - przebaczenie.~I tak to leciał Wacław - błogi, gdyby
38  Drug|           po zimnej mogile. ~I tak to mijał stepy - lecz świetne
39  Drug|       pewny pogody, ~Niepomny, jak to gorszko czas zgryzotą liczyć,~
40  Drug|            upiorach powieść.~I tak to leciał Wacław - szczęśliw,
41  Drug|         zarżał - nozdrza chłodząc, to w tę, to w tę stron: ~Lecz
42  Drug|         nozdrza chłodząc, to w tę, to w tę stron: ~Lecz chociaż
43  Drug|        odpowiedzią leci~I milczy - to jedyny znak ruchu lub życia, ~
44  Drug|       arabskich powieści.~Lecz cóż to? Już w zupełnej nadziei
45  Drug|     upiorzycy, gdy kochanka zoczy.~To młoda śliczna Maria - rycerz
46  Drug|     szczęście - i czegoż się boi? ~To młoda śliczna Maria? oh!
47  Drug|     dopiero blask ziemskiej urody;~To te obrzydłe maski, w swej
48  Drug|      Pierwszy - ostatni wyrzut - i to z tym wyrazem, ~Że ich szczęście
49  Drug|      wprzód szlachetnej, zatknięte to godło,~Co wygnańców swych
50  Drug|          on już postradał -i chyba to zyska,~Że nie czas, ale
51  Drug|           zniszczy w nim zwaliska.~To w krótkim zamyśleniu korząc
52  Drug|          dobrzy - czy pogrzeb, czy to chrzciny - śpieszą: ~Wewnątrz -
53  Drug| świętojański świecą jego oczy.~Ah! to Pana Miecznika siwa, nędzna
54  Drug|              teraz córę chowa. ~Na to huśtał kołyskę, by w trumnie
55  Drug|           by w trumnie uśpili; ~Na to jej woził lamę, żeby całun
56   Aut|          że im dna brakuje; ale za to każda z tych otchłani wsławiona
57   Aut|      imieniem Martwego Morza.~Like to the apples on the Dead Sea'
58   Aut|        Dead Sea's spore,~All ashes to the taste.~Byron, Haroids
59   Aut|            tempt the eye,~But turn to ashes on the lips.~T. Moore,
60   Aut|      zniżonej Pokory... ~Wyrażenie to, stosowne do ducha religii
61   Aut|        znieść nie potrafiła. Niech to wspomnienie nadzwyczajnego
62   Aut|    prawidła zachowywali Tatarzy, i to nazywali nasi dziadowie
63   Aut|          która nas otacza, ale gdy to, czego pojąć nie możemy,
64   Aut|            tych dwóch wierszy, jak to być może, ażeby ludzie przewidywali
65   Aut|             do którego stosuje się to przyrównanie.~ ~ ~