Part

 1  Drug|         mirtów i cyprysów kraje ; ~Co dzień w weselnej szacie
 2  Drug|         płotem zostało,~Na smutek, co się skarzy, uważają mało,~
 3  Drug|       skarzy, uważają mało,~A ten, co z nim rozmawiał na wrotach
 4  Drug|     znajdzie; ~Więc drząc, czy się co złego nie dowie, ~Spuszczone
 5  Drug|           wzrok tęsknej Przyjaźni, co w podróż ucieka;~I purpurowe
 6  Drug|                     IV ~Od chwili, co zwycięstwa odkryła się meta,~
 7  Drug|       odkryła się meta,~Od chwili, co w niej dosiadł żartkiego
 8  Drug|            sława świeci, ~Czuł to, co stary orzeł, gdy pisklę
 9  Drug|      pisklę z nim leci;~Od chwili, co mu w myśli, wstecznym kręcąc
10  Drug|        pochew świsnął ~I wzrokiem, co by tchórza do ziemi przycisnął,~
11  Drug|           łby pospadają~Jak kłosy, co to niby migocą się świetnie, ~
12  Drug|            śladów kręcone obłędy -~Co wśrzód gęstych zarośli niedościgłe
13  Drug|        Powinność! ~Czy duch złego, co ludziom nadziei zazdrości, ~
14  Drug|           Może on w boju legnie? - co bądź mu przypadnie, ~Jego
15  Drug|        Rozdarłszy tło przyszłości, co mu na przeszkodzie,~Tym
16  Drug|            tysiąca blizn czarnych, co jej w sercu cięży, ~Gniazdo
17  Drug|            Komu? anielskiej duszy, co za to przeklęta,~Że cukrem
18  Drug|          na młodzieńca duszę, ~Ci, co za nim rzędami w śklniącej
19  Drug|     pospołu,~Wiją olbrzymie słupy, co zgięte u góry~W ciężkie -
20  Drug|           w słomianej dziedzinie, ~Co biorąc serce w kręgi przeraźliwym
21  Drug|             rzekł i spiął rumaka, ~Co nim się rzucił w pożar,
22  Drug|                X~W natłoku wrogów, co go od swoich oddziela, ~
23  Drug|      walczył już o to,~Żeby życia, co cięży, nie oddać z sromotą,~
24  Drug|            nie mieli w kołczanie, ~Co by jadem jaszczurki utkwiła
25  Drug|     bezczynnym zachwyceniu patrzą, co się zdarzy -~Jakiś czas
26  Drug|      blednie i gaśnie - z tułupa, ~Co siedzi niewzruszony, krew
27  Drug|          posoką zbryzgany. ~O! ty, co twój byt zawisł od współbraci
28  Drug|       Zobacz, jak wpośrzód trupów, co już robak wierci,~Wąsate
29  Drug|        czoła rozwidniają śmiechem,~Co w swym hucznym odgłosie
30  Drug|   zwyczajem ~Uściskał starą rękę - co jemu nawzajem~Szorstkie,
31  Drug|   tajemnice;~Wtedy to luby zapach, co z kwiatów ulata,~Lekkim
32  Drug|            lecz świetne marzenie, ~Co nim ćmi dzieci ziemi szczęścia
33  Drug|      Płochy, wydarł się szczęściu, co mógł odziedziczyć." ~Ah!
34  Drug|      Spojrzał na księżyc w pełni - co jego postawę~W czarnych,
35  Drug|        domu śpiącego w milczeniu -~Co cichy, głuchy, martwy i
36  Drug|            okno - i lekka zasłona,~Co tam nocnym tułaczom na straż
37  Drug|       władzą; a promień księżyca, ~Co tę posępną postać migając
38  Drug|              z miłością stroskaną,~Co by się pocieszyła choć westchnień
39  Drug|         Nie z tą giętką lotnością, co w dół nie przyciska, ~Lecz
40  Drug|         podnosi - i stanęło ciało,~Co tam w cichym czekaniu ukryte
41  Drug|    siedziało, ~Młodego pacholęcia, co na świat płakało. -~I wzrokiem
42  Drug| rozczulonym patrzy się w rycerza, ~Co jego zwiędłą młodość podziwieniem
43  Drug|        wreszcie ta Ponurość dzika,~Co patrzy w jeden przedmiot -
44  Drug|            płomień popsutego łona,~Co domowej niezgody rozpala
45  Drug|           O! jak bezecnej Zemście, co nim słusznie miota, ~Towarzyszy
46  Drug|           lubej ze snu nie obudzi,~Co mu miała zastąpić wszystkie
47  Drug|       twarzy widzieć mu się zdało,~Co tam w walkach ze Śmiercią
48  Drug|   szlachetnej, zatknięte to godło,~Co wygnańców swych myśli w
49  Drug|              Ah! pytaj raczej - na co dobroć się tu przyda? ~Gdzie
50  Drug|       dobroć się tu przyda? ~Gdzie co czułe, szlachetne, tylko
51  Drug|         uczuć i posępnym lesie. ~ ~Co Wacław sobie w życiu może
52  Drug|     połączenia - z uwagą Rozpaczy,~Co każdy rys Nieszczęścia w
53  Drug|             Wtedy dobywszy miecza, co świsnął, a w cięciu ~Srogim
54  Drug|        wala? ~I z tą cichą pokorą, co się nie użala,~Choć i najsroższych
55  Drug|       Blady - jak łysk od gromnic, co mu na twarz wbiega, ~Smutny -
56  Drug|       Smutny - jak śpiew umarłych, co się tam rozlega,~Z poziomego
57  Drug|      Bogiem, a zresztą - jednaki. ~Co dzień on w jednej porze
58   Aut|        najsławniejszych Rafaela, a co do swego poetycznego wrażenia
59   Aut|           jest może niewłaściwym i co do sposobu, pod jakim się
60   Aut|          Chaos utwarzał. Wszystko, co dziełem człeka, znika przez
61   Aut|           przypis 111.~ ~Przypis 8~Co wśrzód gęstych zarośli niedościgłe
62   Aut|     strzały nie mieli w kołczanie,~Co by jadem jaszczurki utkwiła