Part

 1   Ded|   słodyczą Waszego pióra i nie tylko mój umysł rad się przegląda
 2   Ded|        i jak mój umysł, ciemną tylko farbą zakryślą Wam nie wykończone
 3  Drug|    najeżony u siwego wąsa.~Jak tylko wyszli za wieś - mieczem
 4  Drug|        dlaczego? sam nie wie - tylko że mu Sława, ~Łzami Marii
 5  Drug| spłakana, przed oczami stawa; ~Tylko że jego serce w takim nagle
 6  Drug|       ale pierwej sławę,~I nie tylko Obecność tarza się w ohydzie, ~
 7  Drug|        kurzu kołpaki, turbany,~Tylko miecz wierny przy nich,
 8  Drug|       swój, za swych ziomków - tylko strachu drzenie; ~Jeślibyś
 9  Drug|        by się skarzyć chciała, tylko że jej usta ~Ścięte silniejszą
10  Drug|         pusty dom przebiegał -~Tylko się marny zapęd po ścianach
11  Drug|     duszy rozczulenie smutku; ~Tylko ten gorszki pomysł do żalu
12  Drug|    Gdzie co czułe, szlachetne, tylko chwilę świeci -~Gdzie zgon
13  Drug|       stroi się Obłuda -~Gdzie tylko jedna słodycz - w wzajemnym
14  Drug|       I żupan ten sam czarny - tylko że gdy trwogi ~Odgłos z
15   Aut|   ślicznego zapomnienia się; a tylko pędzel Rafaela, w obrazie
16   Aut|       której panuje ezłowiek i tylko z jego siedziby przedmioty
17   Aut|       bez tych jednak warunków tylko na zgubę narazić się można
18   Aut|       odbywała podróże. Szkoda tylko, iż w napisie nie było ani
19   Aut|       z komedii, który dlatego tylko wierzył, że żyje, że się