Part

2504   Ded|             Polaków noszonym przy sercu zabytkiem, bośmy się o Waszej sławie
2505  Drug|                  młody wódz je zbiera -~Zachęca ich - szykuje - obraca -
2506   Aut|               sto; część jedna idzie na zachód, druga na wschód, trzecia
2507  Drug|                bogatym tronie płonęło w zachodzie. ~Już jego pełne dziwów
2508   Aut|             Tamerlana . podane prawidła zachowywali Tatarzy, i to nazywali nasi
2509  Drug|           Polacy, Tatarzy,~W bezczynnym zachwyceniu patrzą, co się zdarzy -~
2510  Drug|             jedna słodycz - w wzajemnym zachwycie ~Serc wiernych, niezgadnionych,
2511  Drug|        rozszerza;~I znów nagle rozpaczą zaciemnione lica ~Zapał gniewu i wzgardy
2512  Drug|                 zda się, dzierży, czego żąda, ~Coś Wasze na zwycięzcę
2513  Drug|                obawą.~Aż wykrojone usta zadmuchawszy w rogi, ~Opuściły się ręce -
2514   Aut|         zwiastuje, nie pozwala utrwalić żadnym opisem swego ślicznego zapomnienia
2515  Drug|          pięknie księżyc oto wschodzi -~Zadość sławie, i sercu sfolgować
2516  Drug|                i znów się w płaszczyznę zagina, ~Dochodząc - naprzeciwko
2517  Drug|                wojsko i w linii ostało.~Zagrzmiały wszystkie trąby jednym strasznym
2518  Drug|                ich szczęście i siebie - zagubił z nią razem; ~Wtedy dopiero
2519  Drug|            nagle, jak wodoskok, rycerze zajadli~Z błyszczącym szumem z góry
2520  Drug|       opuściwszy swoje lwiątko, skoczy ~Zajadłym męstwem, gdy je wpośrzód
2521  Drug|                  W mieszkanie Przyjaźni zajdzie? ~I już w uściskach topić
2522   Aut|              wspomnienie nadzwyczajnego zajęcia, jakiego doświadczyłem na
2523  Drug|                ucieczki pozoru.~Słuchał zajęty Wacław - gdy ręka i głowa, ~
2524   Aut|             czytać można w szacownym, i zajmującym zbiorze: Pamiętniki o dawnej
2525  Drug|              biega łonie; ~Wojna, wojna zajmuje wszystkie jego władze,~Cześć
2526  Drug|                pacierze.~Biją we dzwony żaki i zysk sobie krzeszą;~Ludzie
2527  Drug|             skarb drogi mieści, ~Jak te zaklęte zamki arabskich powieści.~
2528   Ded|               umysł, ciemną tylko farbą zakryślą Wam nie wykończone obrazy:
2529  Drug|              Tam - za wsią stoją - całe zakrywają pole -~Bór w lewo - strumień
2530  Drug|                męce, ~Sama nawet Odwaga załamuje ręce,~A z tysiąca blizn
2531  Drug|       sprzecznych uczuć, gdzie trwogi i żale, ~Miłość, wspomnienia, szczęście,
2532   Aut|                 obcych nam okoliczności zależy. Trzy dni pogody bez najmniejszej
2533  Drug|                   A wyschłe lica nadmie żałobą,~Wprzód nim gromnica zaświeci -~
2534  Drug|                 Na nierozsłanym łożu, w żałobnej odzieży, ~Rozciągnięta niewiasta
2535  Drug|              jej martwe lica, ~W którym żałość rozstania, lecz i obietnica~
2536  Drug|                   Bobym mu potem kordem zamalował oczy!~To szybko, łącznie,
2537  Drug|              pocieszyła choć westchnień zamianą; ~Jej głowa nagłym rzutem
2538   Aut|     niebezpieczeństw koniecznie do tego zamiaru przywiązanych jeszcze jego
2539  Drug|                 się po cichu w wojennym zamiarze; ~Mówił śpiegów wywiadki;
2540  Drug|                 w mojej zwiędłej twarzy zamieszkała bladość. ~Bo w mej zdziczałej
2541  Drug|                 mieści, ~Jak te zaklęte zamki arabskich powieści.~Lecz
2542  Drug|          światła - w ciemnej - cichej - zamkniętej budowie.~Oh! jakże sen ich
2543   Aut|          wdzięczna skromność harcuje ją zamyśleniem, że niewarta tak niepojętego
2544  Drug|              nim zwaliska.~To w krótkim zamyśleniu korząc się przed Bogiem -~
2545  Drug|             spuszcza teraz? ~Smutny on, zamyślony, choć pełen ochoty,~Nie
2546  Drug|               wiernych, niezgadnionych, zanurzyć swe życie. ~ ~
2547  Drug|            przebiegał -~Tylko się marny zapęd po ścianach rozlegał.~Wraca -
2548   Ded|            uczucie, już ja wtedy hojnie zapłacony będę za moje posępne malowidło,
2549  Drug|              był ten człek mały z okiem zapłakanem? ~Czy Duchem jego losu?
2550   Aut|           żadnym opisem swego ślicznego zapomnienia się; a tylko pędzel Rafaela,
2551   Aut|                rzadszy jeszcze zupełnym zapomnieniem siebie dla publicznego dobra,
2552  Drug|                 swoich imion sławnych, ~Zapraszają z daleka w czarowne zwaliska;~
2553   Aut|           przodków naszych w korzennych zaprawach wiele ciekawych opisów czytać
2554  Drug|              wrzask - jęki - rżenie -~A zapylona Sława upięknia zniszczenie.~ ~
2555  Drug|               chwili, co w niej dosiadł żartkiego dzianeta, ~Od chwili, w
2556  Drug|                 swe piersi spienione;~I zarżał - nozdrza chłodząc, to w
2557  Drug|                pożogi, ~Przez głównie i zarzewia, szukają swej drogi.~Już
2558   Aut|    Paszkowskiego, k. 593. ~ ~"Tatarowie zaś zwykłym tańcem, a na kształt
2559  Drug|             odłogi -~Gdzie wiatr ziarna zasiewa, Czas płody przewraca, ~
2560  Drug|                Odchylił mu przez chwilę zasłonę przyszłości? ~Czy struny
2561  Drug|                Śmierci oddech mgłą oczy zasłoni, ~Rdzy nie będzie na sercu
2562  Drug|               Choć złe i dobre w grubej zasłonie,~Sąd ostateczny jest w niebie; ~
2563   Ded|                hołd słaby oddany Waszej zasłudze wznieci w Was jakie miłe
2564  Drug|          Fortuny to szczodroty nad moje zasługi.~Lecz kiedy dusza, zda się,
2565  Drug|                dowie, ~Spuszczone czoło zasmuci...~Niech choć Gościnność,
2566   Ded|        malowidło, kiedy się choć chwilę zastanowicie, jak to ziomkowie wysoko
2567  Drug|                 nie obudzi,~Co mu miała zastąpić wszystkie cnoty ludzi, ~
2568   Aut|                    Przypis 6~Suto stoły zastawić - nie szczędzić korzeni... ~-
2569  Drug|                 od ludzi,~Od Aniołów! - zastukał - raz - drugi - i trzeci -~
2570  Drug|             żałobą,~Wprzód nim gromnica zaświeci -~Niech nicht, by uśpić
2571  Drug|                stanąć przy nich każdemu zaszczytnie -~Krwią wrogów zlana śmiałość
2572  Drug|              duszy, wprzód szlachetnej, zatknięte to godło,~Co wygnańców swych
2573  Drug|                   Śliczne łono tej Pani zatopiły w stawie,~A kto raz ludzi
2574  Drug|                 świata jadłem gorszkie, zatrute kołacze -~To mnie ciężko
2575   Aut|                w obrazie Ś-tej Cecylii, zatrzymać go potrafił w całym uroku,
2576  Drug|              rogi, ~Opuściły się ręce - zatrzymały nogi -~I głosy ostre, fletni
2577  Drug|                  nieraz wpośrzód ciszy ~Zatrzymując się nagle - czy kogo nie
2578  Drug|      wspomnienia, szczęście, wszystko w zawieszeniu, ~Błąkał się koło domu śpiącego
2579  Drug|         wygnańców swych myśli w sromotę zawiodło. ~Czyż ten bujny młodzieniec
2580  Drug|        zagrzebie? ~Krótka stąd radość w Zawiści łonie; ~Choć złe i dobre
2581  Drug|          zbryzgany. ~O! ty, co twój byt zawisł od współbraci męstwa, ~Pójdź
2582  Drug|              niecofnięty w swym ciemnym zawodzie, ~Rozdarłszy tło przyszłości,
2583  Drug|             rośnie, ~Do uważnego słuchu zawołał donośnie: ~ ~"Panowie szlachta!
2584  Drug|               krocie nań wpadają, ~Stek zawziętego mnóstwa, okropne ich wrzaski, ~
2585  Drug|              tajniki Natury - ~Gdy Noc, zazdrośnym palcem ścierając Dnia ślady, ~
2586  Drug|               rycerze gonią - dawni się zbiegają - ~Trzask, iskry - świst
2587  Drug|             Słońce już wówczas łuk swój zbiegając szeroki ~Czerwonym blaskiem
2588  Drug|               Skrzydło tatarskie z tyłu zbiegało się z skrzydłem: ~"Alla
2589  Drug|              wciąga.~O! jaki luby ogień zbiegł rycerza żyły!~A wszystkie
2590  Drug|              Żal, słabość czy widziadła zbijały go z drogi,~To jakiekolwiek
2591   Aut|            Czacki, niepospolity licznym zbiorem swoich wiadomości, rzadszy
2592   Aut|                 szacownym, i zajmującym zbiorze: Pamiętniki o dawnej Polszcze
2593  Drug|             Drugim - skwarem ich słońca zbite nawałnice ~Rzucą z trzaskiem
2594  Drug|                Dochodzą, już dochodzą - zbitym w rzędy tłumem -~Lasem dzid
2595  Drug|                 Niespodzianym orszakiem zbliżały się maski.~ ~1~"Czy znasz
2596  Drug|               pola nie chodź, gdy serce zbolało;~Na równinie mogiły - więcej
2597  Drug|              płaszcz wlecze z tyłu, dla zbrodni i zdrady. ~ ~Lecz gdzież
2598  Drug|               własnym swoim gnieździe - zbrodnią karze zbrodnię! ~Lecz jeśli
2599  Drug|                wierny przy nich, posoką zbryzgany. ~O! ty, co twój byt zawisł
2600  Drug|               ją porzucił!"~I gdy w jej zbrzękłej twarzy widzieć mu się zdało,~
2601  Drug|                 szczęścia upojenie;~Oh! zbyt krótkie! jak widmo wstaje
2602  Drug|                I dziwno - jak nieczułym zdał się na pogrzebie, ~Jak by
2603  Drug|         zbrzękłej twarzy widzieć mu się zdało,~Co tam w walkach ze Śmiercią
2604   Aut|             wzdłuż klingi wypisane były zdania z Alkoranu, znajdował się
2605   Aut|               czasem przyszłe i odległe zdarzenia, lub czy sprawdzenie zwłaszcza
2606  Drug|              zachwyceniu patrzą, co się zdarzy -~Jakiś czas Miecznik zmudził;
2607   Aut|               święconym obrazkiem... ~- Zdarzyło mi się widzieć szczególną
2608   Aut|                będąc w swoich pokojach, zdawało mu się; że widział umierającego
2609  Drug|             broczy; ~Śmierć trudzi się, zdmuchując wywrócone oczy! ~Wszystko
2610  Drug|             Brzmi w całym jego ciele - "zdobędziesz ty trumnę".~ ~
2611  Drug|              Lub pojedynczo z wrogiem o zdobycz harcować, ~Bo już przez
2612   Aut|                ani roku, ani przez kogo zdobyta.~ ~Przypis 6~Suto stoły
2613  Drug|            cofnąć przez ogień? Ej! ktoż zdoła minąć, ~Go mu niebo przeznaczy -
2614   Aut|                 swą władzą odmienić nie zdołał, rozróżnić się dawały: i
2615  Drug|               przedsięwzięcie, ~Brnie w zdradliwej ufności, a za każdym krokiem ~
2616  Drug|               te obrzydłe maski, w swej zdradnej zabawie, ~Śliczne łono tej
2617  Drug|            wlecze z tyłu, dla zbrodni i zdrady. ~ ~Lecz gdzież bawi Pan
2618  Drug|               Lecz niedługo - już serce zdradzone, pokłute ~Zepsuło się w
2619  Drug|                  Zwieszone ręce, głowa, zdrętwiałe już nogi~Czynią z niej przedmiot
2620  Drug|               prędko cię dostawi; ~Bądź zdrów! niech ci Bóg zawsze jak
2621  Drug|          zamieszkała bladość. ~Bo w mej zdziczałej duszy wypleniono radość. ~
2622  Drug|             zasłona, ~Dosyć - na cóż ją zdzierać z ranionego łona? ~Wszystko
2623  Drug|               jego myśli; lecz czy to z zdziwienia,~Czy z strachu, czy też
2624  Drug|                 zostawił - w trosce - i zdziwieniu. ~Szybkim głowy pomiotem
2625  Drug|                ręku, lotem błyskawicy, ~Zdziwionym, zlękłym oczom, gdyby jakiej
2626  Drug|       Migających się ludzi - w końskich zębach trawa~Jak chrzęst odległych
2627  Drug|                w sercu nie uchować,~Dom zebrać, córę szczęścić - bo zięcia
2628  Drug|              czaty ich Chan ostrzeżony ~Zebrał znaczniejsze ordy w taniec
2629   Aut|                dusza rozpierszcha się i żeni z każdym z tych słodkich
2630  Drug|               serce zdradzone, pokłute ~Zepsuło się w truciźnie przez jedną
2631  Drug|                bracia szeregowi! ~Wiem, żeście spaść na wrogów jak piorun
2632  Drug|               leżą zwiędłe, gdy kosa je zetnie. ~Ale nicht nie potrafi
2633  Drug|                 nadzieję - może czy nie zetrze ~Mroku z jej czarnych oczów
2634  Drug|             okropne ich wrzaski, ~Tuman zewsząd, a mieczów latających blaski!~ ~
2635  Drug|                wytłumaczyć - i straszno zgadywać; ~Na jego sercu ciemna,
2636  Drug|            pragnie tak wody. ~Bo w niej zgasnął dopiero blask ziemskiej
2637  Drug|                chodu śpiesznych kroków, zgiełku w nagłej mowie, ~Ni światła -
2638  Drug|                Wiją olbrzymie słupy, co zgięte u góry~W ciężkie - czarne -
2639  Drug|              koleją~Rzuci się, zmiesza, zginie - zwyciężyć nie śmieją. ~
2640   Aut|            przed swoją krótką chorobą i zgonem upewnił domowników, iż będąc
2641  Drug|                 cuci...~Niech choć przy zgonie zabrzmią te słowa: ~Wróci
2642  Drug|                   Niech nicht, by uśpić zgonu boleści,~Tryumfu pieśni
2643  Drug|                  morduje z nieprzebraną zgrają, ~Jeden dziesięciu zwalczył,
2644   Aut|                równym, pułki swe wokoło zgromadziwszy szykiem zakrzywionym, który
2645  Drug|              Szepczą droszcz i niepokój zgromadzone mary. ~"Tak ją mdłą, słabą
2646  Drug|                przy kochanki grobie;~Bo zgroza srogiej złości i widok jej
2647  Drug|                 krzykiem rozdziawia: o! zgrozo! o! wstydzie! ~Na jednego
2648  Drug|                równinie;~A w niezbędnej zgryzocie jeśli chcesz osłody, ~Chmurne
2649  Drug|         wpędzali w odłogi -~Gdzie wiatr ziarna zasiewa, Czas płody przewraca, ~
2650  Drug|               tam siedział, ~I ponuremu zięciu ta słowa powiedział:~"Synu! -
2651  Drug|              Był wzgorek z brzegu lasu, zielenił swe czoło ~I zapach macierzanki
2652  Drug|                 się zdaje, ~Że weselsza zieloność po burzy powstaje -~Lecz
2653  Drug|              rosną; i niebo pogodne, ~I ziemia ubarwiona, i myśli swobodne.~
2654   Aut|               się smutek, że już muzyka ziemska bawić ją przestanie. Największa
2655  Drug|              niej zgasnął dopiero blask ziemskiej urody;~To te obrzydłe maski,
2656  Drug|             niepojęte słowa,~Toczy się, ziewa, blednie i gaśnie - z tułupa, ~
2657  Drug|                 O! moja droga Mario! ty zimna i niema -~A dla nas już
2658  Drug|            rosłe trawy, krzą chwasty, a zioła ~Składają pod kopyta balsamiczne
2659  Drug|      poświęcenie~Za kraj swój, za swych ziomków - tylko strachu drzenie; ~
2660   Ded|             chwilę zastanowicie, jak to ziomkowie wysoko cenić umieją Wasze
2661  Drug|               przeczucie na nim się nie ziści.~Czemuż choć jednej strzały
2662  Drug|             pewny zwierzyny, ~Wkrótce - złączone hufce - w umyślnym fortelu ~
2663  Drug|            jeszcze dotkliwsze, katusze ~Zlały swój wrzący ukrop na młodzieńca
2664  Drug|          Przebitych bisurmanów wali się złamana.~Tratują ludzi konie; koncyrze ,
2665  Drug|              zaszczytnie -~Krwią wrogów zlana śmiałość tak bujnie w nich
2666  Drug|               farby - kruki gromadami. ~Zlatywały się krążąc, wrzeszcząc nad
2667  Drug|           radość w Zawiści łonie; ~Choć złe i dobre w grubej zasłonie,~
2668  Drug|                całą ochłonął , ~Gdy lud zlękły, bezbronny, w krwi i łzach
2669  Drug|                błyskawicy, ~Zdziwionym, zlękłym oczom, gdyby jakiej mary,~
2670  Drug|                się dobrze wewnątrz - to zlękniesz się siebie. ~Chodź - do
2671  Drug|               grobie;~Bo zgroza srogiej złości i widok jej skutku ~Wygnały
2672  Drug|            porządek układa, ~Bo ciekawa Złośliwość i w śmierci ogada.~Wtedy -
2673  Drug|                głowy pomiotem strząsnął złote włosy, ~Jak by się pozbyć
2674  Drug|               serc próżność - powłoczył złudzeniem; ~I tak Wacław pozostał
2675  Drug|         wstydzie! ~Na jednego tysiące z zmarszczoną powieką ~Miecze wznoszą -
2676  Drug|           stanęły szeregiem -~Hardość w zmarszczonym czole, ogień był w zrzenicy, ~
2677  Drug|           walkach ze Śmiercią mimo niej zmartwiało, ~Pierwszy - ostatni wyrzut -
2678  Drug|              przymiot w gorszki żal się zmienia -~Większe to niźli ziemskie,
2679  Drug|                śliczna Maria? oh! jakże zmieniona!~Czy już się będzie robak
2680  Drug|            zwiędłą młodość podziwieniem zmierza;~Czy strachu, czy uroku
2681  Drug|                 każdy koleją~Rzuci się, zmiesza, zginie - zwyciężyć nie
2682  Drug|              radości topnieje -~Z takim zmieszanym czuciem i matki, i lwicy,~
2683  Drug|                kopytami niewiernych jak żmije. ~Zapał głowy ogarnął; stal
2684  Drug|            zdarzy -~Jakiś czas Miecznik zmudził; uderzy - odskoczy -~I znowu
2685   Aut|               widoku a słabości naszych zmysłów, nikt by go długo znieść
2686  Drug|                 Chan ostrzeżony ~Zebrał znaczniejsze ordy w taniec ulubiony; ~
2687  Drug|             Nieszczęścia w pamięć sobie znaczy -~Wtedy dobywszy miecza,
2688   Aut|                 były zdania z Alkoranu, znajdował się wyryty, przy rękojeści
2689   Aut|                  ledwo w każdej wiosce, znajdują się źrzódła lub studnie
2690   Aut|               siebie pociąga. Obraz ten znajduje się w Bolonii i jest policzony
2691  Drug|               progi~Twarzy kochanej nie znajdzie; ~Więc drząc, czy się co
2692   Ded|                naszej wdzięczności. Nie znajdziecie w moich wierszach tego powabu,
2693  Drug|                oko. ~Słodycz w rozpaczy znajdziesz i lubość w żałobie, ~Jak
2694  Drug|               leci~I milczy - to jedyny znak ruchu lub życia, ~Który
2695  Drug|              czarne wewnątrz spalenizny znaki. ~A gdy w rażonym drzewie
2696  Drug|                 ukraiński rozdmuchał do znaku -~To siedź w domu i słuchaj
2697  Drug|              ścianach rozlegał.~Wraca - znalazł nadzieję - może czy nie
2698   Aut|               wyrazem "jaszczurka". Nie znalazłszy bowiem tej książki w bibliotece
2699  Drug|          rycerze k'zemście lub pomocy -~Znaleźli go w cmentarzu; przy córki
2700   Aut|             brzegami jeziora Asphaltes, znanego pod imieniem Martwego Morza.~
2701   Aut|        szczęścia, a wśrzód rozkoszy nie znanych jej sercu wkrada się smutek,
2702   Aut|          Bolonii i jest policzony przez znawców w rzędzie najsławniejszych
2703   Aut|               zmysłów, nikt by go długo znieść nie potrafiła. Niech to
2704  Drug|              pól ojczystych, zemsta ich zniewadze? ~Ani się wwieść dozwolił
2705  Drug|               cichości - lecz nim zorza znijdzie, ~Mrucząc - kadząc - śpiewając -
2706  Drug|             oczy i serca mógł dowieść, ~Znikł rycerz i zostawił o upiorach
2707  Drug|                kołpaki - proporce - już znikli jak w wodzie,~ ~
2708  Drug|                 zaraz z twarzy wszelkie znikły bole; ~Skoczył na koń -
2709  Drug|               samotny w pustyni -~Jakże zniknienie Marii ciemną ją uczyni!~
2710  Drug|                Że nie czas, ale płomień zniszczy w nim zwaliska.~To w krótkim
2711  Drug|                tam rozlega,~Z poziomego zniżenia, gdzie go wiara tłoczy, ~
2712   Aut|           pozory~Widniejsze pióra białe zniżonej Pokory... ~Wyrażenie to,
2713  Drug|             wstyd i sława, kończą się - znużeniem. ~Z przodu - gasnący pożar
2714  Drug|             wojny i krzyki zwycięstwa! ~Zobacz, jak wpośrzód trupów, co
2715  Drug|               mego Anioła grób w blasku zobaczy."~ ~"To czegoż chcesz, pacholę?" - "
2716   Aut|                giermki, draby... ~Drab, żołnierz pieszy, p. Słownik Lindego.~
2717  Drug|                 szare barwiło obłoki,~A żółtym drgając światłem po ziemi
2718  Drug|              śpiesz wesół, kędy szczera żona ~I wierna wam drużyna przyjmie-ć
2719  Drug|                  nędzna głowa;~Niedawno żonę stracił - teraz córę chowa. ~
2720  Drug|                 cmentarzu; przy córki i żony ~Przyległych dwóch mogiłach
2721  Drug|             teraz w cichości - lecz nim zorza znijdzie, ~Mrucząc - kadząc -
2722  Drug|                 Jak który upadł, tak mu zostać już niewola, ~Dusze k'niebu,
2723  Drug|           części - dla jednego celu:~Do zostających czapką kiwnął pożegnanie,~
2724  Drug|            mojej ojczyzny -~I Śmierć mi zostawiła czarne w piersiach blizny -~
2725   Aut|                rycerscy marsowym tańcem zowię, a na pierwszym potkaniu
2726  Drug|              ludźmi, więcej z Bogiem, a zresztą - jednaki. ~Co dzień on
2727  Drug|               Złość w swoim szaleństwie zrobiła zabawę, ~Wydrzeć życie w
2728  Drug|              Takie na czuciach polskich zrobiły wrażenie. ~Pędem burzy lecieli,
2729  Drug|         zmarszczonym czole, ogień był w zrzenicy, ~Czapka na lewym uchu,
2730   Aut|             każdej wiosce, znajdują się źrzódła lub studnie osądzone przez
2731  Drug|         dozwolił w fałszywe zapędy,~Gdy zszedł tatarskich śladów kręcone
2732  Drug|                 straszydło na wrogi -~I żupan ten sam czarny - tylko że
2733  Drug|            powieści.~Lecz cóż to? Już w zupełnej nadziei utracie, ~Postrzega
2734   Aut|               Mont-Blanc; ale gdy różny zupełnie od znajomych widoków, inaczej
2735   Aut|             wiadomości, rzadszy jeszcze zupełnym zapomnieniem siebie dla
2736  Drug|             drogi,~To jakiekolwiek losy zwalczą jego czynność: ~Już teraz
2737  Drug|               zgrają, ~Jeden dziesięciu zwalczył, krocie nań wpadają, ~Stek
2738  Drug|            przed nim skacząc mijały się żwawa ~A maski w nim ciekawość
2739  Drug|                dobrze Wacław; ale razem zważa,~Że napad uchybiony na zgubę
2740  Drug|             smutek swego wodza niewiele zważali. ~Każdy myślał - i chociaż
2741   Aut|               jeszcze coś piękniejszego zwiastuje, nie pozwala utrwalić żadnym
2742  Drug|                 się w rycerza, ~Co jego zwiędłą młodość podziwieniem zmierza;~
2743  Drug|               świetnie, ~Nazajutrz leżą zwiędłe, gdy kosa je zetnie. ~Ale
2744  Drug|                 smutną nutę;~Bo w mojej zwiędłej twarzy zamieszkała bladość. ~
2745  Drug|                  W których śnie srogość zwierząt z ludzką się jednoczy ~Cały
2746  Drug|            cukrem przyjmowała drapieżne zwierzęta -~Gdy każdy dobry przymiot
2747  Drug|             żalu, ni skargi ~Nikomu nie zwierzyły wypłowiałe wargi;~Ni łzów
2748  Drug|                 jak strzelec, gdy pewny zwierzyny, ~Wkrótce - złączone hufce -
2749  Drug|         opuszczeniu świeżego zwaliska, ~Zwieszone ręce, głowa, zdrętwiałe
2750  Drug|          rozwijać w polocie,~I skoczno, zwinno, huczno rzucać się w obrocie -~
2751  Drug|                 łuki,~Płeć śniada, wąsy zwisłe a czarne jak kruki, ~Ich
2752   Aut|          zdarzenia, lub czy sprawdzenie zwłaszcza szkodliwego nam przeczucia
2753  Drug|               uczyni!~Długo on przy jej zwłokach stał w niemej żałobie, ~
2754  Drug|               Ah! bo na swoje słońce ma zwrócone oczy! ~Uchylił rycerz głowę;
2755  Drug|                wszystkie razem smutki w zwycięstwie rozżarzy ~Światłem nieśmiertelności
2756  Drug|                 że jego hordy jakaś moc zwycięża, ~Postrzega - że to męstwo
2757  Drug|               czego żąda, ~Coś Wasze na zwycięzcę smutnie mi wygląda? ~Patrz
2758  Drug|                  Sciągnęli na spoczynek zwycięzcy i jeńce;~Bo w życiu choć
2759  Drug|              pośpiechem Wacław i dawnym zwyczajem ~Uściskał starą rękę - co
2760  Drug|             stary Miecznik wziął się do zwykłych pacierzy -~O! jak ślicznie
2761   Aut|                  593. ~ ~"Tatarowie zaś zwykłym tańcem, a na kształt półmiesiąca
2762   Ded|         charakteru i tej niezmordowanej życiem świetnej wyobraźni a pełnej
2763  Drug|                się rzuci...~Niech z ust życzliwych brzmią wtedy słowa: ~Wróci
2764  Drug|               pomiarkować: ~Śmiał się z Żydów, Cyganek, bał Wróżek z Diabłami ~
2765  Drug|         Krakowianki i pielgrzym stary, ~Żydzi, Cyganki, uderzą w pary; ~
2766   Aut|               dlatego tylko wierzył, że żyje, że się mógł w każdej chwili
2767  Drug|         pacierze.~Biją we dzwony żaki i zysk sobie krzeszą;~Ludzie dobrzy -
2768  Drug|               już postradał -i chyba to zyska,~Że nie czas, ale płomień
2769  Drug|             konia przywiązując; ~I z tą żywą pociechą, w której serce
2770  Drug|         przywita~Wrzawa, śmiech pusty. ~Żywo, radośnie, Skrycie, miłośnie,~
2771  Drug|               przestworze ~Rozfarbionej żyzności rozciąga się morze.~Tam
2772  Drug|                 nim się rzucił w pożar, zżyma się i wskaka ~(Mniej ów,