Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
voluisse 2
von 1
vulgo 1
w 1329
w-ja-domosc 1
wab 1
waby 1
Frequency    [«  »]
-----
-----
-----
1329 w
1279 i
811 nie
755 sie
Maurycy Mochnacki
O literaturze polskiej w wieku dziewietnastym

IntraText - Concordances

w

1-500 | 501-1000 | 1001-1329

                                                  bold = Main text
     Rozdzial                                     grey = Comment text
1 Prz | innego zapewne mamy teraz w głowie i w sercu. Improwizowaliśmy 2 Prz | zapewne mamy teraz w głowie i w sercu. Improwizowaliśmy 3 Prz | wydanie niniejszego dziełka. - W piśmie rozszerzyło się nad 4 Prz | wyjdzie tom drugi. Z drżeniem w sercu drżącą ręką kreśliłem 5 Prz | niepewności. Okowy brzęczały w słuchu moim. Samotność więzienia ( 6 Prz | znanego) jak mgła szerzyła się w mojej duszy. Niebo to wszystko 7 Prz | to skazuję, żeby butwiały w księgarniach, póki nie odzyskamy 8 Prz | bytu politycznego.~Pisałem w Warszawie dnia 14 grudnia 9 1 | Założenie autora~Chcącemu teraz w dostatkach piśmiennych jakiegokolwiek 10 1 | dawnych czasów - nie mówię w zapadłej starożytności, 11 1 | zapadłej starożytności, ale w Europie chrześcijańskiej - 12 1 | umiejętność szła innym strychem; w ciaśniejszych mieściła się 13 1 | ludzki zawodził na głębią; w głębi przenikał do jasności 14 1 | umysł ludzki albo bujał w przepaścistych otchłaniach, 15 1 | śmiałym lotem wzbijał się w przeciwległą stronę, do 16 1 | wyrozumieć można człowieka, w tym jedynie przeniknąć do 17 1 | poznawań na jaśnią się wyrywa w wiedzy rozpostartej, w umiejętności; 18 1 | wyrywa w wiedzy rozpostartej, w umiejętności; a siła jego 19 1 | umiejętności; a siła jego fantazji w sztuce. Uczucie w pieśni 20 1 | fantazji w sztuce. Uczucie w pieśni się maluje.~Rzućmy 21 1 | odrośle. Ledwo nie codziennie, w porządku wiadomości naszych, 22 1 | rzecz radzi byśmy obrócić w umiejętność; z lada fraszki 23 1 | naukę. Cóż z tego, kiedy w tym wszystko się z szczerej 24 1 | wreszcie wyrozumieć z blichtrów w mowie i pisaniu?... Przedtem 25 1 | jaśnieją? Czemu tak zdrożały w naszym własnym mniemaniu? 26 1 | nie możemy. Bo zmaleliśmy w rozerwaniu naszym; bo pierwej 27 1 | warsztat rękodzielniany, gdzie, w miarę podziału pracy na 28 1 | mechanizm, tak pożyteczny w ręcznych robotach, wielkie 29 1 | wielkie szkody zrządził w nauce. Moc ducha na jedności 30 1 | ducha na jedności zależy; w podziałach słabnie, rozprasza 31 1 | środkami poniża rozum ludzki. W tej mierze mam na względzie 32 1 | względzie nie tylko nas samych w Polszcze, ale całą Europę. 33 1 | pojęć, mechanizmu myślenia? W tej jednostajnej cywilizacji, 34 1 | wyłączyć istotę naszego narodu w rodzinnej jego osiadłości! 35 1 | znamię na dziełach uczonych, w utworach sztuki, w poezji, 36 1 | uczonych, w utworach sztuki, w poezji, we wszelakim misterstwie 37 1 | wydatne, tak raźne, tak bijące w oczy, coraz wątpliwsze staje 38 1 | jednego trzymają się porządku; w jednych klubach zawarte. 39 1 | różnicę postrzeżesz, to tylko w zewnętrznym kroju, na zwierzchniej 40 1 | zwierzchniej szacie myśli; w gruncie żadnej prawie odmiany. 41 1 | trudniej teraz o nowość w myślach. Nie jestże to znakiem, 42 1 | usilność do wielkich rzeczy w zamęcie potocznych spraw 43 1 | spraw społeczeńskiego życia, w nieprzebranym mnóstwie wiadomostek, 44 1 | rządzącą się rozumem, składali w Europie? Czy też przypisze 45 1 | postawą, językiem, obyczajem, w różnych zamieszkałe siedliskach, 46 1 | któregokolwiek ludu bądź w starożytności, bądź w wiekach 47 1 | bądź w starożytności, bądź w wiekach pośrednich z ułamków, 48 1 | drukowanych i przechowujących się w całości.~ ~Nie będę roztrząsał 49 1 | istoty polskiego narodu w ojczystej literaturze, Całą 50 1 | literaturze, Całą usilność moję w to położę, żeby czytelnik 51 1 | jaki jest umysł ogólny w Polszcze pod względem artystowskim 52 1 | moralnej któregokolwiek bądź w dzisiejszych czasach narodu ( 53 1 | czasem.1 główną trudność w rzeczy samej spotykam w 54 1 | w rzeczy samej spotykam w piśmie moim. Każda upłyniona 55 1 | Każda upłyniona chwila w przeszłość zapada: każda 56 1 | teraźniejszość złudzeniem? Kto w to pilniej wejrzy, powie: 57 1 | uderzeniem pulsu, należy w połowie do minionego, a 58 1 | połowie do minionego, a w połowie do przyszłego czasu... 59 1 | która jest ustawnie to w smutku, to w weselu; która 60 1 | ustawnie to w smutku, to w weselu; która jest wszystka 61 1 | wszystka z duszą i z ciałem w grze namiętności - portret 62 1 | spółczesnych dziejów pisarza! - W takim samym przypadku i 63 1(1) | samą myśl umieściłem był w artykule "Kuriera Polskiego": 64 1(1) | 1830]). Cały ten artykuł w "Kur. Pols." co do słowa 65 1 | słońca, księżyc i gwiazdy w wodzie się ukazują. Masy 66 1 | dźwięk głosu powtarza się w miejscach górzystych. Echo 67 1 | zwierciadło dźwięku... Obłoki w powietrzu - otóż niby fantastyckie 68 1 | człowieczy, toż samo unosi w powietrze, osadza niby dla 69 1 | ludzkiego? Czyliż we śnie - w tym fantastyckim przeobrażeniu 70 1 | Idźmy jeszcze dalej, w te strony, skąd, jak mniema 71 1 | śmierć - trzy rozdziały w księdze jestestw, jakby 72 1 | jednego hymnu pochwalnego, w którym pełno zgody i harmonii, 73 1 | szukalibyśmy właściwego nazwiska w polskim języku dla tej osobliwości. 74 1 | naśladowczą umiejętność w przyrodzeniu? Kto rad na 75 1 | lub ukazywania przedmiotów w wodzie i na innych ciałach 76 1 | innym trybem dzieje się w naturze, nie jest to jeszcze: 77 1 | wiedzieć. Pewne jawiska w przyrodzeniu mają zakryte 78 1 | teatralnych, które tylko w perspektywie, na scenie, 79 1 | teatralna dekoracja za kulisami.~W wieku pośrednim - w tej 80 1 | kulisami.~W wieku pośrednim - w tej epoce dziwów i fantazji, 81 1 | uczeni i nieucy wierzyli w zakryte własności - qualitates 82 1 | że owo przedrzeźnianie w naturze nie na same kształty 83 1 | i omylnego widzimy także w ludzkim społeczeństwie. 84 1 | dzieje niektórych ludów w czasach zapadłych i nowszych. 85 1 | wszystkiego. Rozkazują im mądrzy w przełożeństwie, dzielni 86 1 | Moc, dostatek, biegłość w sprawach, świetne przewagi, 87 1 | jeszcze się jego jestestwo w nic nie rozwiało, przechodzi 88 1 | sferę na omylnym obrazie, w cieniu prawdziwego życia - 89 1 | krain... Jeżeli tedy ten lud w powodzeniu swoim, za dni 90 1 | człowieka. Pełno tych znaków w przyrodzeniu. Można by jeszcze 91 1 | mieć uznanie samych siebie w naszym jestestwie. 1~Rzecz 92 1 | jestestwie. 1~Rzecz ta zostaje w związku nierozdzielonym 93 1 | jednoznaczące wyrażenia w polskim języku.~Jakże natura 94 1 | przychodzi ku tej refleksji?~W pierwszym poruszeniu, w 95 1 | W pierwszym poruszeniu, w początkowych tworach nie 96 1 | ognia, błysk światła zawarła w twardym kamieniu, dźwięk 97 1 | twardym kamieniu, dźwięk w metalach. Światło, dźwięk 98 1 | pewnego intelektualizmu w przyrodzeniu.~W naturze 99 1 | intelektualizmu w przyrodzeniu.~W naturze widzimy postęp nieprzerwany 100 1 | bezwładności do życia; a w samym życiu ileż odmian, 101 1 | żadnego skoku. Żadnego ogniwa w tym łańcuchu nie brakuje.~ 102 1 | jeszcze uznania samej siebie w jestestwie swoi m, do punktu, 103 1 | działania swoje - na ostatek: w którym uznaje się w swoim 104 1 | ostatek: w którym uznaje się w swoim jestestwie.~Jako cień 105 1 | obraz tego drzewa maluje w ruchomym strumieniu, tak 106 1 | biegami, siłami odbija się w ostatniej mocy, w ostatniej 107 1 | odbija się w ostatniej mocy, w ostatniej potędze swojej - 108 1 | ostatniej potędze swojej - w myśli człowieka.~Rzeczy 109 1 | omylniejsze kształty to w mgle powietrznej, to w wodzie 110 1 | to w mgle powietrznej, to w wodzie rozbijały; gdyby 111 1 | wodzie rozbijały; gdyby w naturze nie było jestestwa 112 1 | tak jak głos służy słowu. W tej mocy sama siebie uznaje. 113 1 | pierwotnych sylab, rozrzuconych w przyrodzeniu. Promienista 114 1 | przyrodzeniu. Promienista istota, w nas utajona, niewidzialna, 115 1 | moje porządek reprezentacji w widomym przyrodzeniu tak, 116 1 | na kształt listków korony w kwiecie. Nazywa się to w 117 1 | w kwiecie. Nazywa się to w mineralogii odłamem blaszkowym, 118 1 | nie zdaje się przepowiadać w świecie martwych kamieni 119 1 | roślinnej natury? I tak jest w rzeczy samej, jeżeli na 120 1 | Schubert, sławny naturalista w Niemczech - z trzech części 121 1 | kwarcu, feldspatu i miki. W tym składzie całe reprezentuje 122 1 | przyrodzenie! I tak: zamiast miki w granitowej skale znajduje 123 1(1) | Mieć uznanie samego siebie w swoim jestestwie". - W polskim 124 1(1) | siebie w swoim jestestwie". - W polskim języku nie masz 125 1(1) | jesteśmy, czyli: wiemy się w jestestwie naszym. Zaś przeświadczenie ( 126 1(1) | pisarzy polskich używany w omylnym rozumieniu) znaczy 127 1(1) | Co innego wiedzieć się w myśli, czyli wiedzieć, znać 128 1(1) | co innego pojmować się i w myśli, i w jestestwie zarazem. 129 1(1) | pojmować się i w myśli, i w jestestwie zarazem. Wreszcie 130 1(1) | To uznanie samego siebie w jestestwie swoim znalazłem 131 1(1) | jestestwie swoim znalazłem w Skardze, Birkowskim i innych 132 1(1) | ucierając się z kacerstwem w Polszcze, samym trybem polemicznych 133 1(1) | bardzo głęboko zabrnęli w subtelności teologiczne. 134 1(1) | takich wyrazów znaleźć można w jednym np. traktacie X. 135 1(1) | istoty polskiego języka w dziełach, pod tym względem 136 1(1) | pisarzy naszych. Podobni w tym nieumiejętnemu ziemianinowi, 137 1(1) | wielu miar uwagi: że nawet w języku polskim owo principium 138 1 | przejścia miki, panującej w składzie łupka mikowego, 139 1 | składzie łupka mikowego, a w łupku glinianym, który stanowi 140 1 | prawdy: "że mika reprezentuje w granicie i jest niejako 141 1 | mający także odłam blaszkowy w kształt listek, po większej 142 1 | niejako figurą krwi zwierzęcej w świecie anorganicznym. Gdziekolwiek 143 1 | anorganicznym. Gdziekolwiek w późniejszych formacjach, 144 1 | znajdują się warstwy wapna, w większych coraz rozciągające 145 1 | okoliczność oraz że feldspat w składzie swoim wapno zawiera4, 146 1 | do działu zwierząt, które w częściach swoich składowych 147 1 | feldspat uważać by można w granicie jako reprezentanta, 148 1 | minerałów reprezentuje.~W tym to ciekawym składzie 149 1 | potem nastąpi? I jako się w wyższym i daleko doskonalszym 150 1 | które nąjczynniej działają w organicznej naturze, nie 151 1 | najpotężniejszymi działaczami w anorganicznej, czyli nieorganicznej - 152 1 | przeciwnie? Ciepło, rozszerzone w całej naturze nieorganicznej, 153 1 | nieorganicznej, jest także w roślinach i ciałach zwierzęcych. 154 1 | pod ziemią, na ziemi i w powietrzu rozlany, nadaje 155 1 | rzeczą niepodobną, żeby się w oku naszym światło rozwijać 156 1 | zwierzęcych mieszczą się w powietrzu atmosferycznym. 157 1 | zachodu, północy i południa. 5 W ziemi mieszkanie twoje, 158 1 | mieszkanie twoje, czyż się w ziemię nie obrócisz? Czyż 159 1 | obrócisz? Czyż nie ma ziemi w naszych kościach? Czyż we 160 1 | żelazo, metal tak głęboko w łonie ziemi gniazda swoje 161 1 | blaskiem swojej latarni mignie w tajniach nigdy niezwiedzonych 162 1 | wzrok nasz z tej wysokości w ziemię zapuścimy: czyż kamienie, 163 1 | konstelacje? Po wieleż razy w obiegu czasów uwodziły nas 164 1 | stosunków? Czyż nie wprawił w obrót i ruch tego, co by 165 1 | posłuszeństwo swoje - z nieba daleko w przepaść, w ziemię ich wrzucił. 166 1 | nieba daleko w przepaść, w ziemię ich wrzucił. Wyostrzył 167 1 | wierzyłem i wierzyć będę w podziemną astrologią w związki 168 1 | będę w podziemną astrologią w związki czarnoksięskie, 169 1 | czarnoksięskie, moralne i chemiczne, w powinowactwo - żadną mocą 170 1 | anorganicznej z organiczną, w związki i powinowactwa kamieni, 171 1 | mechanizm, nic nie pojmujący w wykładzie i rozumieniu zagadek 172 1 | więc rzeczywiście zostajemy w tak bliskim związku z tymi 173 1 | tak wysoko zawieszonymi w powietrzu? Te masy nieregularne, 174 1 | potoki, prędkie strumienie? W górach sytuacje niektóre 175 1 | mniema prostota z prawdą w sercu, z szczerością w duszy. 176 1 | prawdą w sercu, z szczerością w duszy. A przynajmniej, że 177 1 | indziej jego radość i pociechę w smutek odmieniają. Sympatyczne 178 1 | spiętrzonych mas, które natura w przestrzeni pokształciła. 179 1 | dziwotworne budownictwo? W innych znowu miejscach ten 180 1 | sztucznie naciągnione upodobanie w pięknościach przyrodzenia. 181 1 | zbliżamy. Przechodząc z równin w miejsca górzyste, któż nie 182 1 | uczucia nasze?... Nie tylko w wewnętrznym składzie swych 183 1 | przezwyciężając ciężkość 6, zmierza w napowietrznej wysokości 184 1 | symbolem magnetyzmu, czyli w ogólności odskoku 7, przeciwieństwa. 185 1 | Zatem: twórcze przyrodzenie w anorganicznym świecie zewnętrznymi 186 1 | figury okrągłosłupiste drzew w naturze roślinnej tudzież 187 1 | formy zwierząt, o ile takowe w głazach naśladowane być 188 1 | Jaśniej się to jeszcze w innym względzie postrzegać 189 1 | zaokrąglony igiełek rozsianych w jego macicy, ścięcie, sklinowanie 190 1 | kształty organicznej natury w metalach. Tu szukać trzeba 191 1 | różowej, karminowej rubinu w niezliczonych odcieniach 192 1 | wzmiankowych kamieni. 8 W masie wielu metalów blaszki 193 1 | Jakże to wszystko rozumieć? W dalekiej starożytności utrzymywało 194 1 | sprawujący wysokie urzędy w starożytnym kapłaństwie, 195 1 | godząc przepych z wiarą w jakieś czarodziejstwo drogocennych 196 1 | stosunki. Zdanie to umocowały w rozumieniu wielu innych 197 1 | niechaj przypomną sobie, że w r. 1829 pisma warszawskie 198 1 | Kerner, sławny z biegłości w swej sztuce. Czytałem to 199 1 | leśniczym. Wioska Preworst leży w górzystej okolicy miasteczka 200 1 | okolicy miasteczka Lowenstein w Wirtemberskiem. Fryderyka 201 1 | lekarskiemu staraniu dra Kernera [w] r. 1826. Nieznośne boleści, 202 1 | minerały, które trzymała w ręku. Kerner zapisywał każde 203 1 | grochu wzniecił zrazu boleść w ramieniu pacjentki; czynił 204 1 | zimno rozpostarło się w jej całym ciele. Magnes 205 1 | bacca lauri} wprawiał w sen magnetyczny. Usypiała 206 1 | przyczyny, dlaczego niegdyś w kościele delfickim wieszczka 207 1 | ludzi zdrowych nie działają w ten sposób? Dlaczego stan 208 1 | swoje najpotężniejsze moce w naturze? Tak zaiste: przeciąg 209 1 | pewnych osób odradzają. I w rzeczy samej ku temu przyszło, 210 1 | śnie niżeli my na jawie w zupełności sił i najczerstwiejszego 211 1 | kultury, między dzikimi albo w stanie niezleczonej jakiejś 212 1 | umiejętność - wielkie słowo! Życie w ogóle wszystkich razem stworzeń 213 1 | piękniejsze, spanialsze kwiaty w tym kuchennym ogrodzie zdają 214 1 | obcego nieba przeniesione i w roślinnej hodowane cieplicy. 215 1 | wszystko to mnie utwierdza w rozumieniu, że natura przez 216 1 | ma uznania samej siebie w jestestwie swoim, do punktu, 217 1 | największą wyniosłością w świecie anorganicznym itd.~ 218 1 | anorganicznym itd.~Nie masz w tym żadnej trudności, żadnego 219 1 | następuje:~Przypuśćmy, że w hierarchii stworzeń nie 220 1 | rozeznawającego, co się w nim samym dzieje, wiedzącego 221 1 | tylu tysiący lat nieomylne w biegu swoim? Dla kogo strzegłoby 222 1 | człowieka-anioła. Cała natura w niej Się maluje jak obraz 223 1 | obraz nadbrzeżnych kształtów w ruchomym strumieniu. Jak 224 1 | Myśleć i to wiedzieć, i w tym myśleniu się rozumieć, 225 1 | przedmiotem dla samego siebie i w tym się bezprzestannie uznawać - 226 1 | płyną, i ziemią, która się w jego kościach znajduje! 227 1 | siebie... Jestestwo nasze w myśli się odbija. Odbijając 228 1 | się odbija. Odbijając się w myśli, rozdziela się na 229 1 | wewnątrz nas się rozpościera. W myśli mamy grunt pod sobą, 230 1 | co ukażesz, to się też w niej ukaże. Patrząc wewnątrz 231 1(10)| z Preworst uczyniłem był w "Kurierze Polskim" (Nr 216 [ 232 1(10)| i Literatury", umieścił w swym piśmie artykuł o tej 233 1(10)| Encyclopedique". Artykuł, w którym się cała czczość 234 1(10)| czczość maluje, niewielu już w zastępie swoim stronników 235 1(10)| osiemnastego wieku. "Kurier Polski" w roku bieżącym zarzucał uczonemu 236 1(10)| boleśniejszą. Godziłoż się mu w teraźniejszym stanie wiadomości 237 1(10)| Encyclopedique", choć bogaty w rozliczne wiadomości, przez 238 1(10)| przecież najfilozoficzniejszy w wyborze przedmiotów, którymi 239 1(10)| zwietrzałych maksym. Zapewne w duchu tych maksym odsyła 240 1(10)| obrabiać (?): widzieliśmy to w narodowej powieści Panna 241 1(10)| wiedzieć (może mylę się w zdaniu moim), że powieść 242 1(10)| wydawca napisawszy, umieścił w swoim "Pamiętniku Umiejętności"!! 243 1 | zaczyna. Nie wtedy, kiedy się w brzemieniu macierzyńskim 244 1 | magnetyzmu, elektryczności. W rzeczywistej nauce przyrodzenia, 245 1 | wielkiego Szellinga, założyciela w naszych czasach prawdziwej 246 1 | geometrią, której linie w świetle się rozbiegają; 247 1 | względu zostajemy jeszcze w wątpliwości. W jawiskach 248 1 | zostajemy jeszcze w wątpliwości. W jawiskach magnetyzmu nikną 249 1 | wszystko się uduchownia w naturze; wszystko zmierza 250 1 | naszym pojmuje rozumieniem. W człowieku, jako cząstce 251 1 | refleksji. Tu się uznaje w swoim jestestwie. W nas, 252 1 | uznaje w swoim jestestwie. W nas, w środkowym punkcie 253 1 | swoim jestestwie. W nas, w środkowym punkcie istoty 254 1 | nieprzerwane stopniowanie w naturze;~Że między bezwładnością 255 1 | częścią natury być musi w takim samym stosunku, w 256 1 | w takim samym stosunku, w jakim duch względem ciała 257 1 | jakim rządzi się mniemaniem w tej mierze. Toż rozwinąć 258 1 | na jaśnią myśli narodu. W niej, że tak rzekę, czujemy 259 1 | wszystko ku niej ciągnąc w całym przyrodzeniu. - Polska 260 1 | mieć uznanie samego siebie w jestestwie swoim, mieć wewnątrz 261 1 | niezaprzeczone, niezatracone prawo w rodzie ludzkim i najdostojniejszy 262 1 | tego. Przez długi czas żyje w niemowlęctwie, zamknięty, 263 1 | rozumienia, idee drzemią uśpione w zarodku. Ciche, bierne życie, 264 1 | najpodobniejsze wegetacji! I w rzeczy samej: zdaje się, 265 1 | samej: zdaje się, że natura w każdym człowieku wznawia 266 1 | postępowania jednaki; toż w przyrodzeniu, toż w człowieku, 267 1 | toż w przyrodzeniu, toż w człowieku, toż w historii. 268 1 | przyrodzeniu, toż w człowieku, toż w historii. Od bezwładności 269 1 | podnieta zatajonej iskry w nich nie roznieciła i żadna 270 1 | albo drzew, których obraz w wodzie się maluje? Enigmatyczne, 271 1 | Przedmioty naokoło siebie w zamieszaniu, w wątpliwym 272 1 | naokoło siebie w zamieszaniu, w wątpliwym postrzegają świetle. 273 1 | wrażenia plączą się, wikłają w ich duszy. Bojaźń, nadzieja 274 1 | mijają i znowu wracają w tej porze ufności, szczęścia. 275 1 | zależy. Wielkie też masy w najprostszych widzą zarysach 276 1 | pojmują, po wielekroć przecie w rzeczach bardzo trudnych, 277 1 | naturą, zostają pod ową porę w zgodzie wszystko ogarniającej 278 1 | usilną chęcią, ani biegłością w nauce, ani wiadomością rzeczy 279 1 | odpowiednią moglibyśmy znaleźć w dziale zwierząt. Tu jeszcze 280 1 | szczególny, rozstrojony, fałszywy w ogólnej tonice. Jest natenczas 281 1 | samolubem - "ja". - Jeden raz w życiu swoim każdy z nas 282 1 | życiu swoim każdy z nas był w raju, nim wyszedł z lat 283 1 | wyszedł z lat dziecinnych, w przeciągu między brzaskiem, 284 1 | brzaskiem, świtem, jutrzenką - w rozdziale między wschodem 285 1 | zaczął oddzielnie egzystować w sobie dla siebie! Nim zaczął 286 1 | powoli zaczyna. Niepokój w duszy się szerzy; wzrasta 287 1 | duszy się szerzy; wzrasta w sercu. Młodzieniec mężniejąc 288 1 | społecznością, z którymi dotąd w zgodzie i jedności zostawał - 289 1 | sobą samym. Już nie jest w naturze, ale zewnątrz natury, 290 1 | się rozciąga;~z początku w ciemnych niknąca punktach, 291 1 | punktach, jak we mgle i w mroku; dalej coraz jaśniejsza, 292 1 | uznaniem samego siebie w oddzielnym jestestwie". - 293 1(12)| Osobą! Ten wyraz w polskim języku zawiera filozoficzne 294 1(12)| jakoby tylko był sobie, w sobie, a nie komu innemu": 295 1 | wiekach obłędnej kolei? Co w nim najpiękniejszego? Oto 296 1 | wszechrzeczy jestestwie, w nierozdzielonym całej natury 297 1 | całej natury porządku - w tej harmonii, tej cudotwornej 298 1 | ludzkiego. Toż samo bowiem słowo w słowo ziściło się w historii 299 1 | słowo w słowo ziściło się w historii wszystkich ludów, 300 1 | sowie przeciwko słońcu nic w przeszłości nie widzą prócz 301 1 | bardzo czytelnymi literami w naszym sercu: że kiedyś 302 1 | konstrukcją czasu. Pierwsza w dziejach epoka anorganiczną 303 1 | kształt i podobieństwo. Tam w dali niedościgłej postrzegamy 304 1 | patriarchalne. Wielki był człowiek w początkach. to niejako 305 1 | pierwiastkowej formacji w porządku historycznym. A 306 1 | przypada do miary z wegetacją w naturze organicznej? Czasy 307 1 | rzeczywiście? Fantazja włada w tym świecie i jako duch 308 1 | Stwarza, czaruje! Fantazja w historii rozpościera się 309 1 | mija niby sen albo mgła w świetle księżyca, kiedy 310 1 | jest to ani jasność słońca w południu, ani ćma nocna, 311 1 | Co atoli brać potrzeba w znaczeniu przenośnym. Dopiero 312 1 | znaczeniu przenośnym. Dopiero w trzeciej (naszej) epoce 313 1 | miary z wyższym porządkiem w naturze i doskonalszą organizacją? 314 1 | organizacją? Trzy działy w przyrodzeniu, trzy w dziejach 315 1 | działy w przyrodzeniu, trzy w dziejach okresy. A porządek, 316 1 | bez wiedzy, bez uznania, w tonice i powszechnej zgodzie. 317 1 | rozumieliśmy wejrzeniem i w jednym okamgnieniu świat 318 1 | natury wielkiego geniuszu, w którym przedtem była i zgoda, 319 1 | poezja człowieka - mrok w blasku posępnym i łagodnym 320 1 | jest tylko snem, cieniem w tej pięknej epoce, której 321 1 | tej pięknej epoce, której w naturze wegetacja roślin 322 1 | rozumowania, filozofii; w tym czasie my żyjemy. To 323 1 | Bądźmy jako dzieci", ale w umie, rozumie, w uznaniu 324 1 | dzieci", ale w umie, rozumie, w uznaniu siebie samych w 325 1 | w uznaniu siebie samych w jestestwie naszym... Powtarzam 326 1 | mogę: - myśl, że kiedyś, w początkach świata, człowiek 327 1 | pod rozlicznymi postaciami w każdym systemie poetyckim, 328 1 | każdym systemie poetyckim, w każdym układzie pojęć religijnych, 329 1 | układzie pojęć religijnych, w każdym porządku filozoficznych 330 1 | nie wybadanej rewolucji w moralnej naturze człowieka, 331 1 | potajemnych i zakrytych rozumień w języku polskim; mysi tej 332 1 | która zburzyła jedność w naturze, zgodę wielką w 333 1 | w naturze, zgodę wielką w umyśle, szczęście, prawdę 334 1 | umyśle, szczęście, prawdę w porządku moralnym, która, 335 1 | tedy i nie bez głębokiego w rzecz wejrzenia ktoś 336 1 | wejrzenia ktoś powiedział, " w tym, że rozumować i myśleć 337 1 | ziemi posadził ręką swoją w raju, kiedy po raz pierwszy 338 1 | raju, kiedy po raz pierwszy w świcie pierwszej różanej 339 1 | ślady postrzegać się dają w sprawach, klęskach i powodzeniu 340 1 | dźwigania się z upadku (w ciągłym ku temu kresowi 341 1 | teoria uznania samego siebie w swoim jestestwie, którą 342 1 | kresu, trwają do ostatka w niemowlęctwie źle rozwikłanej 343 1 | musi uznanie samego siebie w jestestwie swoim, kiedy 344 1 | myślącym, rozumującym ludziom, w których myśli zgromadzone 345 1 | przodkować stworzeniom? Tacy w niższym mieszczą się rzędzie. 346 1 | instynktem nierozwikłanym w jasność rozumu, cudzą radą 347 1 | takich ludzi. Nieszczęśliwi.~W bystrej, żartkiej myśli, 348 1 | bystrej, żartkiej myśli, w opatrznej radzie, w poważnym 349 1 | myśli, w opatrznej radzie, w poważnym słowie maluje się 350 1 | zdobią męża; nimi jaśnieje; w nich ma uznanie samego siebie 351 1 | ma uznanie samego siebie w swoim jestestwie.~W rozważnym 352 1 | siebie w swoim jestestwie.~W rozważnym działaniu, w mądrej 353 1 | W rozważnym działaniu, w mądrej sprawie, w silnym 354 1 | działaniu, w mądrej sprawie, w silnym wyrażeniu ducha, 355 1 | silnym wyrażeniu ducha, w śmiałym wyciągnieniu na 356 1 | Ci wszyscy razem zebrani w całość składają jeden naród, 357 1 | siebie; tak samo i cały naród w myśli swojej toż uznanie 358 1 | toż uznanie samego siebie w jestestwie swoim mieć musi.~ 359 1 | jednego człowieka zamyka w sobie, że tak powiem, istotę 360 1 | jego istoty, tak zebranie w całość wszystkich razem 361 1 | obyczajom, a nawet będących w ścisłym związku z położeniem 362 1 | drugich pamięć przechowuje się w dziejach, skądże to pochodzi? - 363 1 | przyszły ku uznaniu siebie w masie swych myśli i wyobrażeń, 364 1 | indywiduów, które mieszkając w przestrzeni określonej pewnymi - 365 1 | granicami nigdy samych siebie w jestestwie swoim nie uznały; 366 1 | piśmiennym dostatkiem, ani w dziełach sztuki potomności 367 1 | żadnej reprezentacji czy to w moralnym, czy umysłowym, 368 1 | zostających między sobą w słabym związku mechanicznym, 369 1 | to uznanie samego siebie w swoim jestestwie, a już 370 1 | bowiem, kiedy się naród w swoim jestestwie nie rozdzielonym 371 1(14)| języka naszego wytłumaczył w swym nieoszacowanym piśmie ( 372 1(14)| wtenczas szukam przez trzy w czasie: przez swoje ja, 373 1(14)| wid, ideę z idej, z Boga, w którym byłem, bom z niego". 374 1(14)| byłem, bom z niego". Wielkie w tym rozumienie Kamińskiego, 375 1 | się koniecznie wszystek w nim wyjawiać musi, wyrwać 376 1 | Że naród jedynie tylko w literaturze ma swoją refleksję;~ 377 1 | refleksję;~Że jedynie tylko w masie swoich wyobrażeń i 378 1 | i uznanie samego siebie w jestestwie swoim.~Ważna 379 1 | rozszerzamy się, umacniamy w jestestwie naszym. Kto jest - 380 1 | jesteśmy teraz. Jeżeli tylko w obecnym uznajemy się jestestwie, 381 1 | śliski: pamięć nietrwała, a w utrapieniu ledwo się sama 382 1 | lud rodowity, historyczny, w historią świata zachodzący, 383 1 | zachodzący, jest jako roślina w patriarchalnej osiadłości; 384 1 | błogosławieństwem nieba w wysokie, cieniste drzewo 385 1 | szeroko rozpowiedzą! Tam w pośrodku postrzeżesz zdrzeń - 386 1 | rozwinęły listki; naokoło w coraz szerszych kręgach 387 1 | zrosłe, z których każdy jeden w drugi zachodzi, jak koła 388 1 | zewnętrzna okrywa kora, spaja w całość. Takie jest życie 389 1 | obcym ja przybyszem, ani w obcej ziemi.~Łączę się z 390 1 | śromocą, albo, jeśli nie mogą, w opaczne przywodzą mniemanie! 391 1 | pojmowanie, czucie samego siebie w całym przestworze rodowitego 392 1 | kolejne wieki naszego bytu w każdym momencie przytomne, 393 1 | każdym uderzeniem pulsu i w każdym nieledwo tchnieniu 394 1 | bezprzestannie kwitnie; w burzy, w pogodzie, bez przerwy. 395 1 | bezprzestannie kwitnie; w burzy, w pogodzie, bez przerwy. Na 396 1 | rozumienie samego siebie w przeszłości i teraźniejszości". 397 1 | czasu pociągnie na głębią, w toń zatracania:, to naród 398 1 | to naród dawnych czasów w swojej nie mający pamięci! 399 1 | jest, niechaj się odbije w literaturze, tym ruchomym 400 1 | pojęć, żebyśmy samych siebie w drugiej ujrzeli postaci. 401 1 | Jeśli nie jest ustawicznie w tym jasnym widzeniu! Jeśli 402 1 | jakąś omylną, obcą postać w szacie łatanej z różnych 403 1 | postawu.~Od pozornej refleksji w krainie złudzenia i omamień 404 1 | krainie złudzenia i omamień w fantastyckich przeobrażeniach, 405 1 | fantastyckich przeobrażeniach, w roznoszeniu się jestestw 406 1 | rzeczy to na wodzie, to w cieniach, to w obłokach, 407 1 | wodzie, to w cieniach, to w obłokach, to w sennych postaciach - 408 1 | cieniach, to w obłokach, to w sennych postaciach -od tego 409 1 | tego cudownego misterstwa w przyrodzeniu przyszedłem 410 1 | Bóg stworzył dla natury w myśli człowieka. myśl 411 1 | wyrażający harmonię świata. W tej myśli szukałem związku 412 1 | człowieka z przyrodzeniem. W tej na koniec myśli rozwikłanej, 413 1 | wyciągnionej na jaśnią i odbitej w literaturze znalazłem ogólną 414 1 | refleksją dla ludzi zostających w związku społecznym.~Suma 415 1 | ludzkiego umysłu; krótko mówiąc, w powszechnym systemie działań 416 1 | teraźniejszy tej literatury? Co ma w sobie właściwego, pierwotwornego, 417 1 | rozjaśnić zdołają, położę w to staranie moje, zawsze 418 1 | nas gdzieniegdzie popłaca, w mniemaniu autora tego pisma 419 1 | dobrze działo, żeby się w kraju rozszerzały i kwitły? - 420 1 | rozszerzały i kwitły? - Osobliwie w Polszcze cóż nad to godniejszego 421 1 | niedbalstwa czy obojętności w rzeczach wielkiej wagi, 422 1 | energiczne i wytrwałość w przedsięwzięciach literaturę 423 1 | kładziemy i przechowujemy w osobnych komnatach, często 424 1 | się niegdyś dworscy ludzie w wysokie o sobie podnosili 425 1 | potrzeba - szukają rozrywki w marnym dyletantyzmie.~Wreszcie: 426 1 | przebiec powinniśmy. Polska w dziewictwie jest jeszcze, 427 1 | wiek ubiegli nas postronni w sztuce, umiejętności, we 428 1 | ogarnie. Ileż rzeczy stało się w świecie duchów, o czym z 429 2 | przeciwieństw. Piśmienne sektarstwo w Polszcze.~Co zowiemy oświatą, 430 2 | różne barwy postrzegamy w tym lub owym czasie, inne 431 2 | ponieważ każdy lud, osobliwie w starych wiekach, inną miał 432 2 | przeszłych czasów, inny rozum w filozofii, na koniec inną 433 2 | czyli tryb postępowania w doskonaleniu nauk i umiejętności. - 434 2 | podług jednego kierunku w różnokolejnym to wzroście, 435 2 | ulany z ruin się składa". W rzeczy samej tylko ruiną 436 2 | i jedności z samym sobą, w sobie, przyjść nie może. 437 2 | mamy ucisk i wielką burzę; w duszy nosimy rozstrojenie. 438 2 | tego skutki nie wyraziły w cywilizacji wszystkich ludów? 439 2 | opromieniającego umu. To tkwiło w układzie pojęć religijnych 440 2 | lecz imaginacja przybiera w właściwe stroje wszelkie 441 2 | niepodzielna fantazja, i w całym systemie cywilizacji 442 2 | szeroko rozpościera. To w kolosalnej wyraża się architekturze, 443 2 | wyraża się architekturze, to w wysłowieniu postaciowym, 444 2 | pomniki i olbrzymi zapał nieci w sercu poetów; maluje się 445 2 | sercu poetów; maluje się w religii, stwarza teozofią, 446 2 | teozofią, mistycyzm. Tak było w indyjskiej krainie nad brzegami 447 2 | Co atoli rozumieć trzeba w tym tylko znaczeniu, że 448 2 | lub owemu narodowi bądź w starożytności, bądź w wieku 449 2 | bądź w starożytności, bądź w wieku pośrednim, bądź w 450 2 | w wieku pośrednim, bądź w nowszych czasach. Pod ten 451 2 | wszystkimi wyraża się względami w porządku jego działań i 452 2 | przypuścimy, że jest umysł ogólny w Polszcze, tym samym więc 453 2 | przywary ukazać się muszą w polskiej literaturze, czyli 454 2 | polskiej literaturze, czyli w powszechnym systemie wszystkich 455 2 | pojedynczego człowieka, ponieważ w całości to tylko być może, 456 2 | być może, co się znajduje w składających częściach. - 457 2 | najwyraźniej objawiło się w literaturze i cywilizacji 458 2 | Podług teorii rozwinionej w poprzedzającym rozdziale, 459 2 | staropolsku uznaniem samego siebie w swoim jestestwie. Ta zasada 460 2 | wszystkiego, co się dzieje w literaturze; jest miarą 461 2 | umiejętności. Wszystko się w duchu wszczyna, dzieje mocą 462 2 | związku, żarzący się świecznik w głowie naszej! Wiele rzeczy 463 2 | Wiele rzeczy zapominamy w nieprzebranym mnóstwie myśli, 464 2 | nieprzebranym mnóstwie myśli, w rwistym toku wyobrażeń; 465 2 | niestatkiem. Tak bywa i z narodem. W umyśle jego jest także pamięć, 466 2 | i przyjść ku obłąkaniu. W umyśle narodu może także 467 2 | cnota i nadzieja odlatują w inne czasy. Piękność, sztuka 468 2 | iścizną. Jednym słowem: w takim umyśle jest obłąkanie. 469 2 | każdego uderzenia pulsu w życiu narodu zdaje sprawę 470 2 | jeszcze takowe rozszerza w narodzie. Historię piszą 471 2 | się za ich dni działo czy w powodnym, czy przeciwnym 472 2 | świadczy: jako s i ę naród w obecnym jestestwie swoim 473 2 | raczej powinny być, zebraniem w treść jedną szykownie, umiejętnie, 474 2 | Zachodzi więc pytanie: czy mamy w literaturze polskiej takie 475 2 | chwile? I czy się teraz w tym minionym jestestwie 476 2 | pojęcia i rozumienia siebie w przeszłości, takowe w publicznym 477 2 | siebie w przeszłości, takowe w publicznym mocując umyśle. 478 2 | jest stan tych wiadomości w polskiej literaturze?~Naród 479 2 | związku społecznego zachodził w historią Europy, przeto 480 2 | stosunki i rozumieć siebie w spólnym jestestwie z ościennymi, 481 2 | ludów, z którymi zostawali w związkach pośrednich, bezpośrednich, 482 2 | nie pojmuje się zarazem w pospolitej rzeczy, w związku 483 2 | zarazem w pospolitej rzeczy, w związku społecznym, tego 484 2 | drugich i z nimi zostawać w ciągłych stosunkach. Wtenczas 485 2 | toż wzniosły duch rodzinny w rodzinnej osiadłości, a 486 2 | ojczystych i wspomnień. W tym uczuciu zawarta historia 487 2 | rozprzestrzenić się musimy w człowieczeństwie. Powinniśmy 488 2 | przyjść do uznania siebie w ogólnym jestestwie rodu 489 2 | rozwinione (tak, iżby każdy z nas w wysokim rozumieniu chrześcijaństwa 490 2 | świata), tam ludzie zostają w pewnych tylko masach, granicach, 491 2 | najpierwej człowiek jest w domu; jest patriarchą swej 492 2 | swej rodziny. Potem jest w cechu, w bractwie, w stronnictwie, 493 2 | rodziny. Potem jest w cechu, w bractwie, w stronnictwie, 494 2 | jest w cechu, w bractwie, w stronnictwie, pod którego 495 2 | jego zakres. Dalej jest w stanie, w klasie osobne 496 2 | zakres. Dalej jest w stanie, w klasie osobne mającej prerogatywy, 497 2 | jeszcze jest synem ojczyzny, a w końcu stać się musi całego 498 2 | rodu ludzkiego. - Czy mamy w polskiej literaturze taką 499 2 | kres o-światy ustanawiał w potłumieniu miłości ojczyzny 500 2 | uprzedzenia trzymające narody w rozdziale nienawiści, szkodliwej


1-500 | 501-1000 | 1001-1329

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License